Bo producenci i zamawiający koncentrowali się głównie na aspektach hardware (szybkość, oszczędność paliwa, liczba miejsc itd.), a zaniedbywali software (czyli to, jak się czujemy w tramwaju czy autobusie).

Tresura pewnie trudna, ale efekt totalnie warty trudu. Takiego futrzaka to aż się chce i ma fejmy w internetach.

W komplecie zjawisko miejskich legend.