Każdy z nas wie jak ważną rolę odgrywa muzyka w grach. Gdyby nie ona, rozrywka ta zostałaby spłycona do poziomu, w którym nie czerpalibyśmy nawet odrobiny przyjemności z rozgrywki. Są takie utwory, które gracz pamięta przez całe swoje życie.

Zapewne każdy z Was ma sentyment do serii gier, których nowych odsłon próżno szukać na konsolach obecnej generacji. Przyjrzyjmy się kilku z nich.

Do przelania na słowa swoich myśli na ten temat zachęciła mnie wypowiedź pewnego starszego jegomościa, którego podobno się ceni za fachową wiedzę w dziedzinie kinematografii. Napisałem „podobno”, gdyż facet wydaje się bardzo ograniczony w swoich poglądach.

Piractwo komputerowe powstało wraz z pojawieniem się komputerów domowych. Przez wiele lat producenci gier stosowali wymyślne sposoby, aby zapobiec nielegalnemu kopiowaniu ich tytułów. Walka wciąż trwa, ponieważ każda z metod została prędzej czy później pokonana.

O kradzieżach w grach komputerowych trąbił już nawet TVN. Słusznie? Na konta w Tibii, Metinie i WOW już od dłuższego czasu czyhają złodzieje. Jak ich karać i czy naprawdę warto się tym przejmować?

W moich dzisiejszych przemyśleniach znajdziecie wiele gorzkich słów na temat obecnej generacji konsol. Nie zostawię suchej nitki na wydawcach, którzy coraz śmielej zaglądają nam w kieszeń i nie przyjdzie im do głowy, że ich zachowanie jest, mówiąc delikatnie, nietaktowne.

Niedomagam ostatnimi czasy. Boli mnie wiele rzeczy. Ta choroba nosi nazwę Electronic Entertainment Expo...

Pisząc w tytule nazwę kontynentu miałem na myśli wyłącznie Stany Zjednoczone. Celem niniejszego wywodu jest próba odpowiedzi na nurtujące mnie od dawna pytanie: Dlaczego polscy gracze (również dziennikarze branżowi) krytykują wiecznie polski dubbing?