Dzisiaj mam urodziny ale ten post nie będzie o mnie, no a przynajmniej nie o mnie w nim chodzi! Od rana zastanawiałem się co dobrego mogę dzisiaj zrobić i z pomocą przyszedł mail, którego dostałem pod koniec pracy (a zacząłem ją godzinę później niż zwykle więc gdyby nie to, to odczytałbym go dopiero jutro).
Mail był od Ambasadorów Świątecznej Akcji firmy, w której pracuję, a pierwsza ze świątecznych akcji, którą organizują ma na celu pomoc Klinice Onkologii i Chirurgii Onkologicznej Dzieci i Młodzieży w Instytucie Matki i Dziecka w Warszawie. Część z Was może pamięta z mojej historii, że jest to oddział, na którym leczyłem się przez kilka lat mojej choroby nowotworowej, która zakończyła się ostatecznie decyzją o amputacji podudzia 4 lata temu. Dzięki Waszej ogromnej pomocy przy zbiórce środków na nową nogę mogłem wrócić do normalnego życia, skończyć w końcu pierwszy stopień studiów (z 5 letnim poślizgiem w stosunku do rówieśników) i zacząć w październiku pierwszą pracę.
Czy tylko mnie tak #!$%@?, gdy ludzie nadinterpretują zaimek "tobie"? Dam Tobie znać, doprowadza mnie do szału. Użycie "ci" nie sprawia, że nasz język jest uboższy ( ͡°ʖ̯͡°) #grammarnazi
Ale się dzisiaj ucieszyłem!! Jakiś czas temu pisałem, że zgubiłem plecak w którym był portfel. Dzisiaj zrezygnowany, pogodzony ze stratą, planowałem iść i zrobić sobie zdjęcie do nowych dokumentów. Zbierając się do wyjścia, wziąłem telefon do ręki i widzę że mam 3 nieodebrane połączenia z czego jeden z nieznanego nr. Miałem to olać, myśląc że to pewnie jacyś telemarketerzy, ale jeszcze żeby się upewnić wrzuciłem nr w google i okazało się, że telefonowali do mnie z jednego lokalu. Tak! Mają mój plecak! Praktycznie wszystko co zgubiłem łącznie z plecakiem się znalazło, no może po za dwiema stówkami, które były w portfelu (nie nie przepiłem, płaciłem cały czas telefonem). Ale, ale, co bardziej wnikliwi mogą się zastanowić, skąd niby jakiś bar ma mój nr telefonu?
Specjalnie kilka dni wstrzymywałem się z dodaniem tego wpisu po to, żeby móc się tym oficjalnie pochwalić:
Jestem na zero!!! (ʘ‿ʘ)
Dokładnie od wczoraj jestem na zero! Podliczając wszystkie koszta które do tej pory poniosłem, począwszy od takich drobnych jak skoble do montażu siatki, zawiasy czy zasuwy do drzwi od kurnika, przez poważniejsze jak koszt stempli budowlanych, siatki czy pracownika który mi pomógł z wybiciem drzwi a na samych kurach i ich wyżywieniu kończąc po niespełna czterech miesiącach od momentu kiedy pojawiło mi się pierwsze jajo, jestem kompletnie na zero. Od dzisiaj więc zarabiam już na czysto. W mało którym biznesie można się pochwalić tak szybkim zwrotem inwestycji. Jest dobrze (
Hej, informuje, że ręcznie pisany list od @No_Sugar do mnie dotarł :) dziękuję Ci serdecznie. Bardzo miło mi się czytało. Poczułam przedsmak #wykopoczta :) Oczywiście odpiszę, mam nadzieję, że jak najszybciej :)
Mirek 26 level here. Miałem w życiu jedną dziewczynę, związek 2-letni, zaczęty pod koniec liceum. Poszedłem na studia, a ona została jeszcze w rodzinnym mieście (była wtedy w klasie maturalnej). Jak łatwo przewidzieć na odległość się nie udało, zdradziła mnie z jakimś kolegą i pewnie nawet by to nie wyszło na jaw gdyby nie zaszła z nim w ciążę. Bardzo mnie to zniszczyło, pierwsza miłość itede. Przez długi czas z żadną w ogóle nie chciałem się umawiać. Potem średnio udane randki z tindera, które utwierdziły mnie w przekonaniu, że większość kobiet mi nie odpowiada. Miałem jakiegoś pecha. Z żadną nie doszło do niczego fizycznego. I kilka miesięcy temu poznałem przez internet (przypadkiem, na forum związanym z moimi zainteresowaniami) świetną dziewczynę. Dogadywaliśmy się super, wspólne pasje, ona super inteligentna (ma świetną pracę i zarabia sporo więcej ode mnie), zabawna, z tego, co mówiła rodzinna. Nie chciałem od niej zdjęcia, bo nasłuchałem się historii o okłamywaniu, co do wyglądu. Wolałem mieć w niej naprawdę fajną koleżankę do rozmów, pisania, pomimo, że mieszkamy w jednym mieście. Nie chciałem, żeby te rozmowy się skończyły albo zmieniło moje wyobrażenie o niej. Na rozmowach minęło spokojnie ze cztery miesiące, czasem częściej, czasem rzadziej, ale kontakt był super. W końcu od niej wyszła propozycja spotkania, bo rozmowy zaczęły się robić czasem pikantne i praktycznie wyszło, że wyznaliśmy sobie zauroczenie (tak, wiem, głupie może, ale mi się zdarzyło). Stwierdziłem, że jakby nie wyglądała to i tak chcę ją zobaczyć. I tak myślałem o niej budząc się rano i zasypiając wieczorem. Na miejscu zaskoczenie - bo absolutna 9/10. Piękna, delikatna, szczuplutka, naturalna, z klasą, piękne długie włosy. Ciepły charakter, swobodna, ale taka skromna. Dla mnie ideał, charakter, zachowanie i wygląd. Nie mogłem uwierzyć w swoje szczęście. Nie mogliśmy się nagadać, odprowadziłem ją do domu, wypiliśmy herbatę i powiedziała, żebym pojechał do domu. Nie naciskałem na nic fizycznego i ona też nie, co utwierdzało mnie w przekonaniu, że to wartościowa kobieta i może trafił mi się skarb.
opisze tutaj swoj problem. jestem #!$%@? jak swinia codziennie. chleje i cpam oporowo codziennie. glownie browar wodka i koks. nie radze sobie z tym juz. takze drogi dzieciaku jeslli chcesz siegnac za cokolwiek nawet za bucha to tego nie bierz. nie warto nic brac. kiedys bylem zwolennik jarania., i kazdy teraz nim jest. nie polecam nie radze. zaden narkotyk, czy to maria czy wodka czy koks nie jest dobry. najlepiej byc wolnym
@Stalowa_Figura: nie jestem. Mimo kilku wizyt na rekolekcjach powolaniowych zawsze dochodziłem do tego samego wniosku, że to nie moja droga. Jestem studenciakiem i to, pożal się Boże, kierunku artystycznego XD Ale mam z 12 już lat posługi przy ołtarzu za sobą, w tym z 5 jako ceremoniarz. A liturgią interesuję się jako pasjonat.
Co najwyżej kiedyś zostanę stałym diakonem. Ale to w rękach Boga zostawiam.
Przymierzam się do zakupu/adopcji psa i rozpocząłem research na temat spoko żywienia, bo nie mam zamiaru truć psiaka. Jeszcze 2 dni temu myślałem, że pedigree to w sumie dobra karma pewnie bo reklamy w tv teraz dowiedziałem się, że to ściek najgorszy, zacząłem lurkować te karmy jakieś infografiki z vikopu, posty na forum fanatyków psiarstwa #!$%@? muje dzikie węże i dowiedziałem się, że im więcej mięsa tym lepiej ale to chyba nie działa w 100% przypadków)
Moja przygoda z poszukiwaniem czegoś za rozsądną cenę :
> royal canin to syf bo hurr durr
> szukam lepszych karm, żeby budżet mnie nie #!$%@?ł jak podpity dres kosą wieczorem
@Vamiacz ile możesz przeznaczyć miesięcznie na samą karmę i ile waży pies? Fitmin jakościowo jest słaby, to raz - wielu psom nie podchodzi (moja starsza to broń biologiczna po niej, ale to dowód anegdotyczny, mniejsza o to). Dwa - najlepiej szukać karm grain free, no i trzy - karma musi mieć na pierwszym miejscu produkty pochodzenia zwierzęcego, a mięso powinno być suszone, nie świeże. Powód? Świeże mięso podczas obróbki termicznej traci na objętości, co uzupełnia się zapychaczem (ryżem najczęściej, lub w przypadku karm bezzbozowych ziemniakami lub grochem). Kiepski deal. Mączka to nie jest zły produkt.
@Vamiacz: Ja też polecam BARF, przy odrobinie nauki i dobrej organizacji nie jest dużo bardziej uciążliwy niż nasypanie suchej karmy, a stosunek jakość/cena jest nieporównywalny. Na 15kg psa wydaję miesięcznie 150-200 zł - a to cena z bardziej wyszukanymi mięsami (baran, koń, koza). Żadnych kasz i ryżów, takie zapychacze nie są psu potrzebne. Przy ogromie pracy jaką trzeba włożyć w mądre posiadanie psa, przygotowanie mu zbilansowanych posiłków z mięsa, warzyw
Nic tak nie poprawia humoru jak uśmiechnięty jeżyk! Ja sobota tym razem pracująca, ale ktoś #!$%@?*ć musi żeby inni mogli siedzieć w domu ( ͡°͜ʖ͡°) #usmiechboners #panjezyk #jeze #slodkijezu #zwierzaczki #milegodnia( życzę bardzo tej jednej osobie co obserwuje ten tag ( ͡º͜ʖ͡º) )
Dzisiaj mam urodziny ale ten post nie będzie o mnie, no a przynajmniej nie o mnie w nim chodzi! Od rana zastanawiałem się co dobrego mogę dzisiaj zrobić i z pomocą przyszedł mail, którego dostałem pod koniec pracy (a zacząłem ją godzinę później niż zwykle więc gdyby nie to, to odczytałbym go dopiero jutro).
Mail był od Ambasadorów Świątecznej Akcji firmy, w której pracuję, a pierwsza ze świątecznych akcji, którą organizują ma na celu pomoc Klinice Onkologii i Chirurgii Onkologicznej Dzieci i Młodzieży w Instytucie Matki i Dziecka w Warszawie. Część z Was może pamięta z mojej historii, że jest to oddział, na którym leczyłem się przez kilka lat mojej choroby nowotworowej, która zakończyła się ostatecznie decyzją o amputacji podudzia 4 lata temu. Dzięki Waszej ogromnej pomocy przy zbiórce środków na nową nogę mogłem wrócić do normalnego życia, skończyć w końcu pierwszy stopień studiów (z 5 letnim poślizgiem w stosunku do rówieśników) i zacząć w październiku pierwszą pracę.
Co
źródło: comment_1ui1EW1jB70UnmXNnpjPc6X3jWekILaQ.jpg
Pobierzźródło: comment_I0eyLswTpToNKWdXWXwAP9PUaotYKRdC.jpg
Pobierz