Słodowy robi sam

Przez 24 lata udowadniał telewidzom, że majsterkowiczem może być każdy, wystarczy trochę cierpliwości. Że samochodzik, rakietę, pralkę elektryczną na ubranka dla lalek, lampkę czy grę stołową można wykonać z tego, co jest pod ręką, nawet gdy to niewiele - szprycha od roweru, kawałek...

[Edek_Niemiec]

Miałem też ksiązkę Słodowego i zbudowałem małą maszynę na parę i most z brystolu, który wytrzymywał kilogram cukru postawiony na nim. A wszystko to dzięki kształtkom i profilom zamkniętych z brystolu. Taka mała politechnika za młodu( ͡° ͜ʖ ͡°)

[Kangur100]

Najlepsze było to „wziąć szpryche, taka najzwyklejsza” - a w sklepie szprych brak, nawet z roweru nie mogłem wykręcić bo nie miałem roweru (a z cudzego to grzech). W końcu dorwałem kiedyś szpryche - pogięta, pordzewiała, zaczalem prostować, szlag ja trafił i tyle wyszło z robienia wału napędowego do motorówki.

[titus1]

@Kangur100 ja robiłem balon na ciepłe powietrze. Ojciec mi podpowiedział, żeby go przeskalować. Wyszedł taki duży, że kolega z wędką musiał go trzymać od góry, zanim napełnił się ciepłym powietrzem. A że zabrakło nam kolorowej bibułki a do sklepu było daleko, część brytów zrobiliśmy z papieru japońskiego i Trybuny Ludu. Pierwsze dwa loty były fajne ale krótkie, potem wpadliśmy na pomysł podgrzewacza z puszki po konserwie. Balon wylądował gdzieś za wioską,

[bachus]

Pamiętam, jak budował windę w domku dla lalek. Zwyczjanie na silniczku itd. Magią było to, że było nawet zabezpieczenie - winda nie ruszyła, jak były otwarte drzwi (stycznik zamykający obwód) :-)

[polock]

@bachus pamiętam ten odcinek

[polock]

Ja robiłem dźwig taki jak w programie robił. Niestety nie wyszło jak trzeba :)

[Edek_Niemiec]

@szelma77: Kiedyś było takie przysłowie, że nieudolnej baletnicy rąbek u spódnicy przeszkadza( ͡° ͜ʖ ͡°)

[nadmuchane_jaja]

Kojarzycie taką książkę o grubości około 100-150 stron z pomysłami zrób to sam? Byłem małym gowniakiem to uwielbiałem robić z niej wszystko, za Chiny ludowe nie mogę sobie przypomnieć autora ani tytułu. Może to nawet sam Pan Słodowy ją wydał. Książka miała format A4. Chodzi oczywiście po wczesny post-PRL.