@laki1: @PolskaLastMinute: po pierwsze było to na wykopie już daawno temu. Po drugie - sam jestem w wieku tego faceta mającego zawał i... Ja i wszyscy moi kumple jeszcze 10 lat temu byliśmy chudzi, w dzieciństwie nie mieliśmy złych nawyków żywieniowych bo cukier był na kartki a słodycze niezbyt często w sklepach. Nawet mięsa nie jadaliśmy przesadnie dużo bo nie było go w sklepach. Żaden z nas nie
Zawsze byłam pulchna. Ojciec w domu wymagał żeberek i bigosu, wiec i ja to jadłam, mama nie będzie gotować dwóch obiadów kiedy pracuje na pełny etat. Jednak kiedy rodzice zaczęli mi dawać kieszonkowe, tak jak i reszcie 8 latków, ja zamiast karteczek do segregatorów wolałam kupić sobie chipsy i batonika. Mama tłumaczyła, prosiła, robiła zdrowe przekąski typu domowe chipsy z jabłek z piekarnika. Ja byłam dobra w ukrywaniu - dziecko "na klucz", po szkole do sklepu pani Grażynki po chrupki i kole, w domu wszamilam a opakowanie schowałam do plecaka aby jutro po drodze wyrzucić. Rodzice wracają niczego nieświadomi i zaraz obiadek. Miałam 10 lat i były pierwsze spotkania u dietetyka. Kilogramy bardzo powoli szły w dol bo dalej podjadałam a pan dietetyk to gupi i debil. Później, gdy zaczęły się nastoletnie smutki i rozterki już nie miałam obaw żeby kupić sobie kebaba czy pizze. Poprawiało mi humor. A gdy znowu koleżanki ze szkoły nazywały mnie grubą świnią to serwowałam sobie Lays'y Fromage i tosty z podwójnym serem i majonezem. 14 lat - poważna nadwaga, ciągle tyje. Diety-cud po których było jojo z nadwyżką. Buntowniczka która nie wierzy w rozsądną dietę. 15 lat - 1,67m wzrostu, 76 kg. Mam w pasie tyle, ze spodnie muszę kupować rozmiar 44. 17 lat - wzrost ten sam, 89 kg. Wesoło, smutno - zawsze dobrze coś zjeść. Raz zjadłam dwa powiększone zestawy Bic Maca/
@rezolutny_kubraczek: znam ten ból, ale to jest tak jak z każdym innym uzależnieniem. Dlatego właśnie mówi się, że narkomanem, alkoholikiem czy właśnie "mentalnym grubasem" jest się całe życie. Nigdy się z tego nie wychodzi. Każdego dnia wstajesz i zadajesz sobie pytanie "czy dzisiaj popełnię błąd i zjem coś przez co przytyję?". Jesz, a potem masz wyrzuty sumienia, ale...
@piekarSOAD: Trzeba nauczyć się... planować. Ja zawsze staram się ugotować swój dietetyczny obiad i zjeść go zanim mama zacznie robić domowy obiad. A jak przygotowała coś mojego ulubionego to pozwalam sobie czasami zjeść polowe porcji następnego dnia na wczesny obiad z sałatką z świeżych warzyw. Pierwsze parę miesięcy było okropnie trudne. Jednak od tego czasu zaszły zmiany... w mojej głowie. Jem po to aby żyć, a nie żyję po to
kkiedys pracowałem z kolezka co codziennie zarł 2 pizze, pił co najmniej litr koli, palil i pił piwo wieczorem, mimo 30 lat wygladal na 40 kilka, do tego ciagle chorowal.
@nieuczestniczewrealizacjiprojektu: nie bój nie bój, zanim skończy 35 będzie spasioną tłustą maciorą... przemiana zwalnia, a od pewnego wieku drastycznie, a nawyki pozostają...
Problemem jest wysoko przetworzona żywność, nie tylko fast foody w rozumieniu kebsy i pizze. Obserwuję, jak odżywiają się ludzie u mnie w pracy - przekąski, batony, ciastka dr oetker z mikrofali. Jak tłuszcz - to tania margaryna (nawet na tym ludzie smażą, co mi się już zupełnie nie mieści w głowie), jak wędlina - to byle jaka szynka. Do tego gigantyczne ilości białego pieczywa. Jak można być zdrowym, jedząc w taki sposób?
Część osób tutaj pisze, że wpierdziela co popadnie, a metabolizm i tak robi swoje. Też tak miałem, ale tylko do czasu. Nie folgujcie złym nawykom, bo to jak byk się na Was odbije w końcu - w pewnym momencie procesy zwolnią, a sadła będzie się odkładać coraz więcej. Uważajcie na to, serio. Wysiłek fizyczny zdecydowanie pomaga - ale róbcie to w kontrolowanych warunkach. Jak już ktoś się spasł, to niech za karę
tak #!$%@? prawda, ostatnio widziałem taką Kryśkę co ładowała loda do mordy swojego dwuletniego Seby, masakra, nawet chciałem to głośno skomentować, ale obok siedział nakoksowany Seba-Tata, więc tylko zakpiłem tak w środku, w sobie, że mały Sebuś zanim pójdzie do komuni to będzie miał problemy zawałowe...
@Jacolex: po pierwsze nie może. Nie powinno przynajmniej. Ujmę to inaczej, tylko ktoś uzależniony od sacharozy może stwierdzić że nie jedzenie lodów to tortura. Tak ja też przez wiele lat obżerałem się słodyczami i powiem tak, moje życie było by sto razy lepsze gdybym tego nie robił całe dzieciństwo, młodość i jeszcze trochę jako dorosły. Nie, nigdy nie doprowadziło mnie to do jakiejś strasznej otyłości. Jednak teraz jako dorosły i
Komentarze (220)
najlepsze
ciesz jape i ładuj mu do ryja frytki
super wychowanie #!$%@?
@kinlej: Wiesz kara musi być. Matka to po prostu tak SUCZ, która lubi się mścić przez wiele lat :-)
Miałam 10 lat i były pierwsze spotkania u dietetyka. Kilogramy bardzo powoli szły w dol bo dalej podjadałam a pan dietetyk to gupi i debil.
Później, gdy zaczęły się nastoletnie smutki i rozterki już nie miałam obaw żeby kupić sobie kebaba czy pizze. Poprawiało mi humor. A gdy znowu koleżanki ze szkoły nazywały mnie grubą świnią to serwowałam sobie Lays'y Fromage i tosty z podwójnym serem i majonezem.
14 lat - poważna nadwaga, ciągle tyje. Diety-cud po których było jojo z nadwyżką. Buntowniczka która nie wierzy w rozsądną dietę.
15 lat - 1,67m wzrostu, 76 kg. Mam w pasie tyle, ze spodnie muszę kupować rozmiar 44.
17 lat - wzrost ten sam, 89 kg. Wesoło, smutno - zawsze dobrze coś zjeść. Raz zjadłam dwa powiększone zestawy Bic Maca/
Pierwsze parę miesięcy było okropnie trudne. Jednak od tego czasu zaszły zmiany... w mojej głowie. Jem po to aby żyć, a nie żyję po to
źródło: comment_n80tlH0sHDzYZlb4f8Sa5nNpQo0EdRsA.jpg
Pobierz