Czołem mirki! Mały update ode mnie: jestem już po operacji i czuję się dobrze :)
Dla zainteresowanych full story poniżej:
Po wstępnej diagnozie w szpitalu w Berlinie w sobotę zadecydowałem, że wracam do Polski. Niemcy proponowali operację w poniedziałek, a ja chciałem w obecnej sytuacji być bliżej domu. W poniedziałek, mając niemiecki wypis, nie zgłaszałem się na SOR, chciałem zarejestrować się w szpitalu w Trzebnicy na planowaną operację. Nie da się, proszę do lekarza rodzinnego po skierowanie 0_0 Ogarnąłem skierowanie, chirurg miał mnie obejrzeć w sobotę o 10:00. O 15:00 dowiedziałem się, że nie mają ostrego dyżuru, operacja planowa za tydzień. Zmarnowali mi kolejne cenne 48h. Zalecili jechać do Wrocławia :/ Just #nfz things, zacząłem powoli żałować, że nie zostałem w Berlinie. Jedną ręką, po 4 dniach na Tramalu, dojechałem do szpitala na Fieldorfa: nie przyjmiemy, proszę jechać na Borowską. Jeśli mijaliście tego dnia we #wroclaw gościa w srebrnej Astrze nie używającego kierunkowskazów to byłem ja, sorki, zabrakło wolnej ręki ;) Ręce mi opadły, stwierdziłem, że z trzeciego szpitala nie dam się już wyrzucić. Prosto na SOR i o 22:00 byłem przyjęty na oddział urazowy. Zakaz picia i jedzenia, kroplówki i czekamy. Środa to oczekiwanie w niewiedzy, będzie operacja, nie będzie? W razie czego nic nie jem i nie piję. O 17:00 dość niespodziewanie trafiłem na stół. 3,5h operacji, 3 nowe, dożywotnie śruby w palcach. Anestezjolog wykonał świetną robotę, podczas operacji nie czułem zupełnie nic. Powrót do sali i… dalszy zakaz jedzenia i picia póki nie oddam moczu i wydalę znieczulenie. Powiedziano mi, że w przeciwnym razie wszystko co zjem i wypiję to zwrócę. W tej chwili mija 40 godzina postu i… nadal czekam na pełny pęcherz. Nocka po operacji raczej z tych ciężkich, musiałem poprosić o dodatkowe znieczulenie po tym jak puściło to od anestezjologa. Bardzo miła pielęgniarka w kilka minut podłączyła mnie do kolejnej kroplówki i ulga. Udało się zasnąć na kilka chwil. Czekam obecnie na instrukcje co dalej, liczę, że może dziś mnie wypiszą do domu :)
Na ten moment nie wiem, czy śruby pozwolą w przyszłości na wciśnięcie sprzęgła. Staram się tym póki co nie przejmować, znajdę na to jakiś sposób :) W głowie jestem już nastawiony na intensywną rehabilitację by być w pełni gotowym do sezonu 2023.
Serdeczne dzięki za słowa wsparcia pod ostatnim postem. Najzwyczajniej w świecie miło jest wiedzieć, że ktoś ci dobrze życzy. Piąteczka!
@elena-mary: Wszystko się zgadza z Twoim opisem. W papierach mi napisali, że kontuzjowana ręka to prawa. Na wszelki wypadek zrobiłem im strzałkę na bicku, żeby wiedzieli, którą operować ( ͡°͜ʖ͡°)
@blisko_kebab: Gdyby jedynym czynnikiem decydującym była jakość obsługi to pewnie, że bym został w Niemczech. Byłem pod wielkim wrażeniem jak mnie super ogarnęli.
@cinek687: to Ty zmarnowałeś odrobinę logistycznej, nikomu niepotrzebnej pracy zarówno niemieckiej jak i polskiej służbie zdrowie, po to tylko żeby "być bliżej domu". Nie pozdrawiam.
@Bordomir: aaa nie mogę wrecz. I ten odbiór. Typ jest jakiś podstrzelony, uprawia sport ekstremalny. Ma wypadek. Trafia do szpitala, gdzie chcą i mogą mu pomóc, ale nie. Nasz kierowca zawodowy (sic!) postanawia sprowadzić niezbezpieczeństwo w ruchu drogowym po to tylko żeby poutyskiwać na swój kraj, gdzie... mu pomogli xD dlaczego nie mogę dać OP minusów?
@cinek687: Leżysz w szpitalu, czekasz na operację, możesz umrzeć na stole operacyjnym, zostać kaleką, dorobić się komplikacji które np. uniemożliwią ci w przyszłości wykonywanie zawodu albo wymuszą rezygnację z hobby. Jakie jeszcze czynniki poza jakością obsługi bierzesz pod uwagę? dla mnie to jest niepojęte żeby w takiej sytuacji, będąc pod opieką jednej z najlepszych służb zdrowia na świecie stwierdzić że ty jednak wolisz szpital w Trzebnicy, gdzie jak cię nie
@Monke: Szpital w Trzebnicy to akurat jedni z lepszych specjalistów od dłoni w skali kraju. Wiem, że ciężko niektórym zrozumieć decyzję o powrocie do kraju, ale nie zamierzam nikogo na siłę przekonywać. Zawiodłem się jedynie na procedurze dostania się do szpitala. Cała reszta już na dobrym poziomie była. Nawet przed chwilą miałem pierwszą sesję rehabilitacyjną z panią studentką ( ͡°͜ʖ͡°)
@Monke ale Trzebnica ma naprawdę najwyższy poziom fachowców. U nas leży system co nie znaczy ze fachowcy w swojej branży nie sa fachowcami. Jak już się uda do nich dostać oczywiście.
@sEB-q: Najwyższy poziom w porównaniu z kim? Mamy służbę zdrowia na poziomie afryki więc nie trzeba dużo żeby się pozytywnie wyróżniać. Jak się ma ten najwyższy poziom w Trzebnicy do szpitala w Berlinie? I czy poza tym że w Trzebnicy będzie cię składał fachowiec będziesz miał też zapewnioną fachową opiekę i dietę odpowiednią dla osoby po operacji?
@cinek687: Bardzo ale to bardzo głupia decyzja, że zdecydowałeś się wypisać i pojechać do Polski. Miałeś dużo szczęścia, że w miarę szybko wszystko ogarnęli.
@Monke Ja myślę, że lekarze rzeczywiście są ok wykształceni, ale #!$%@? cała reszta - machina biurokracji, terminy, warunki w szpitalach, znieczulica i tak dalej to jest dziki wschód, a nie zachód.
A no i dostęp do nowoczesnego leczenia też jest mocno ograniczony.
Mały update ode mnie: jestem już po operacji i czuję się dobrze :)
Dla zainteresowanych full story poniżej:
Po wstępnej diagnozie w szpitalu w Berlinie w sobotę zadecydowałem, że wracam do Polski. Niemcy proponowali operację w poniedziałek, a ja chciałem w obecnej sytuacji być bliżej domu.
W poniedziałek, mając niemiecki wypis, nie zgłaszałem się na SOR, chciałem zarejestrować się w szpitalu w Trzebnicy na planowaną operację. Nie da się, proszę do lekarza rodzinnego po skierowanie 0_0
Ogarnąłem skierowanie, chirurg miał mnie obejrzeć w sobotę o 10:00. O 15:00 dowiedziałem się, że nie mają ostrego dyżuru, operacja planowa za tydzień. Zmarnowali mi kolejne cenne 48h. Zalecili jechać do Wrocławia :/ Just #nfz things, zacząłem powoli żałować, że nie zostałem w Berlinie.
Jedną ręką, po 4 dniach na Tramalu, dojechałem do szpitala na Fieldorfa: nie przyjmiemy, proszę jechać na Borowską. Jeśli mijaliście tego dnia we #wroclaw gościa w srebrnej Astrze nie używającego kierunkowskazów to byłem ja, sorki, zabrakło wolnej ręki ;)
Ręce mi opadły, stwierdziłem, że z trzeciego szpitala nie dam się już wyrzucić. Prosto na SOR i o 22:00 byłem przyjęty na oddział urazowy. Zakaz picia i jedzenia, kroplówki i czekamy. Środa to oczekiwanie w niewiedzy, będzie operacja, nie będzie? W razie czego nic nie jem i nie piję. O 17:00 dość niespodziewanie trafiłem na stół.
3,5h operacji, 3 nowe, dożywotnie śruby w palcach. Anestezjolog wykonał świetną robotę, podczas operacji nie czułem zupełnie nic.
Powrót do sali i… dalszy zakaz jedzenia i picia póki nie oddam moczu i wydalę znieczulenie. Powiedziano mi, że w przeciwnym razie wszystko co zjem i wypiję to zwrócę. W tej chwili mija 40 godzina postu i… nadal czekam na pełny pęcherz.
Nocka po operacji raczej z tych ciężkich, musiałem poprosić o dodatkowe znieczulenie po tym jak puściło to od anestezjologa. Bardzo miła pielęgniarka w kilka minut podłączyła mnie do kolejnej kroplówki i ulga. Udało się zasnąć na kilka chwil. Czekam obecnie na instrukcje co dalej, liczę, że może dziś mnie wypiszą do domu :)
Na ten moment nie wiem, czy śruby pozwolą w przyszłości na wciśnięcie sprzęgła. Staram się tym póki co nie przejmować, znajdę na to jakiś sposób :)
W głowie jestem już nastawiony na intensywną rehabilitację by być w pełni gotowym do sezonu 2023.
Serdeczne dzięki za słowa wsparcia pod ostatnim postem. Najzwyczajniej w świecie miło jest wiedzieć, że ktoś ci dobrze życzy. Piąteczka!
#mirekzuzlowiec #zuzel #szpital
źródło: comment_1666237342CbwvsruwI6Ki4NWdanHM7T.jpg
Pobierz@cinek687: to Ty zmarnowałeś odrobinę logistycznej, nikomu niepotrzebnej pracy zarówno niemieckiej jak i polskiej służbie zdrowie, po to tylko żeby "być bliżej domu". Nie pozdrawiam.
Dzięki!
źródło: comment_1666251419Ka6ulnFlXuSKqvPT4FDLCa.jpg
PobierzA no i dostęp do nowoczesnego leczenia też jest mocno ograniczony.