Aktywne Wpisy
![gadsh](https://wykop.pl/cdn/c3397992/gadsh_tq4AGXGZCx,q60.jpg)
gadsh +23
Jestem już ponad 15 lat na wykopie (głównie przeglądałem, raczej mało się udzielałem) i nie wiem czy 15-lat poziom był wyższy czy ja byłem głupszy. Sekcja komentarzy na głównej (głownie, choć mirko też nie jest bez winy) , to jest niestety ale poziom człowieka o ograniczonych zdolnościach intelektualnych. Już nawet nie mówię o tym, że ktoś wstawi komentarz który udowadnia, że nie zapoznał się ze znaleziskiem który komentuje, ale 90% komentarzy jest
Feijoa +2
Czy tylko mi ciągle zdarzają się takie chore akcje na drodze, czy może ludzi w tym kraju już kompletnie popaprało? Wczoraj jakiś chłopak próbował mnie przejechać na pasach, a w sobotę jakaś dziewczyna tak bardzo próbowała na mnie najechać, że aż nie wyrobiła się na zakręcie i musiała wycofać. Ja nie jeżdżę jakoś dużo, ale takie chore akcje zdarzają mi się nagminnie - np. jakaś kobieta dosłownie próbowała mnie staranować na pustym
Jak rozgraniczyć we własnej głowie strach przed samotnością, pragnienie, miłość i moralność?
Jestem w związku. Pozornie szczęśliwym. Dużo osób mi zazdrości, jednak w środku to nie wygląda już tak dobrze.
Kocham partnera. Jestem w stanie jemu codziennie gotować wszystkie jego ulubione przysmaki, kupować prezenty, jeździć z nim wszędzie, troszczyć się o niego jak ma gorączke, pomagać we wszystich rzeczach, do których nie ma głowy, takich jak zakupy, rozliczanie pitów, pamiętanie z wyprzedzeniem o prywatnych wydarzeniach (i biznesowych). Jest cudnowny. Traktuje mnie jak księżniczke, zawsze jakbym go poprosiła byłby w stanie oszczędzić na sobie, abym ja się tylko uśmiechała i cieszyła (oczywiście szanuje go więc pilnuję aby wychodziło 50/50 w wydatkach i randkach), docenia to i uzupełnia mnie w sprawach, do których ja nie mam głowy. Dosłownie jesteśmy jak rozkrojone dwie połówki jabłka. Dobraliśmy się doskonale pod każdym względem.
ale... Brakuje mi seksu. On ma problemy ortopedyczno-neurologiczne, więc dochodzi do tego max 2 razy w tygodni, a czasami wcale, mimo, że chciałby i preferencje oraz fetysze w pełni nam się okrywają.
Czasami nie wytrzymuję. Potrafię się z nim kłócić się przez to. Po tym temacie, a wszczególnościach odmowach seksu robie się bardzo uszczypliwa i czepiam się o wszystko, trochę _baba bez polca dostaje pi@#$%^&*_. Czasami targa mną ze złości i potrafię się w nocy obrócić na drugą stronę i leżeć z kamienną twarzą powstrzymując łzy przykrości, złości i frustracji, bo po czułościach typu przytulenie i pocałunek idzie iskra, drobne dotyki, namiętność i on... Stwierdza, że mineta/palcówka będzie ok (nie nie bedzie, mam jej dosyć, nie lubię jej po tylu latach i chcę uprawiać normalny seks gdzie czuję, że jest nam świetnie w jednym momencie i obydwoje zaspokajamy się w tym samym czasie będąc w ciągłych objęciach). Nawet jak seks jest to nie zawsze mam z niego satyfakcję, bo poniesie nas i po seksie słyszę smęcenia: a, przepraszam, że przepraszam, jeśli się kiedyś wyleczę to będzie wajnie bo teraz nie dałem z siebie wszystkiego; albo następnego dnia nie może chodzić i mam bardzo duże wyrzuty sumienia, że to z mojej winy.
Mimo 5 lat razem zaczeliśmy uprawać seks niecałe 2 lata temu, a obecnie mając 22 prawie wcale go nie ma, gdy jesteśmy "w najzdrownszym momencie naszego życia przepełnionym wigorem". Nigdy nie wygarnęlam jemu, że "jest kaleką", "to przez niego i jego wina" ale wielokrotnie powiedziałam, że przykro mi, że nie ma to miejsca tak często jakbyśmy chcieli i nie wiadomo, czy się to kiedyś skończy. Wiem, że dla niego też jest to problem i wielokrotnie mówiłam jemu głośno ,,nie przejmuj się, ja to rozumiem i nie masz na to wpływu" w głębi będą skołowana i myśląc, że nie wiem co dalej. Dla mnie też niestety jest to problem, pomijając niewyrzycie czuję jak to uderza w moje poczucie pewności siebie i kobiecość - czasami zaczynam się zastanawiać, czy nie jestem za gruba/mam zbyt mało umięśniony tylek/brzydki oddech, czy to nie kwestia tego, że wyskoczyła mi czerwona kropka na plecach i zaczynam doszukiwać się problemu w tym, czy za mało go nie pociągam (on twierdzi, że to wina z jego strony).
Kiedyś zaczęłam temat, że będziemy musieli się rozstać, bo nie wytrzymuję tego. Jeden wieczór pełen łez gdzie powiedział mi, że jezeli jestem w stanie go zostawić ze względu na seks to znaczy, że mylił się co do mojego charakteru, a on sam chciałby to strasznie zmienić. Złamalo mnie to.
Nie jestem w stanie zakończyć związku opratego na charakterze, pierwszego związku, który jeszcze tak długo trwa i jesteśmy tak bardo przywiażani do siebie.
Brak seksu przenosi się na mój humor, stres. Czasami fantazjuję o seksie z innym facetem, tyle, że tylko seksie. Ten mężczyzna nie ma twarzy, nie ma zawodu, nie jest to nikt znajomy, ze studiów, nie przychodzi mi nawet na myśl zdrada, po prostu fantazjuje, że mam seks z kimś bardziej... skorym do działania, co po prostu po pocałunku chce to robić, a nie wdaje się w rozważania czy dziś może i jest w stanie. Proszę, nie śmiejcie się, że rokuję na typową babe co pójdzie do bolca na boku, bo tak nie jest. Kręcą się czasami w okół mnie widać, że chętni, ale olewam ich i trzymam na dystans w relacji czysto koleżeńskiej, a jak wychodzi, że coś zaczynają chyba się przybliżać zbyt mocno to odcinam.
Nie wiem zupełnie co robić, jestem rozbita. Nie chcę go krzywdzić, nie chcę trafić tak wspaniałego faceta (choć chyba go kocham coraz mniej, a bardziej przyzwyczaiłam się do wygody i stabilizacji w związku ;/).
Nie potrafię rozgraniczyć, gdzie jest miłość, a gdzie po prostu ta brzydka, ludzka "zwierzęcość", którą zawsze gardziłam i była dla mnie czymś niemoralnym. Zawsze chciałam mieć bardziej przyjaciela, który jest kochankiem, niż kochanka, który w między czasie staje się przyjacielem.
W chwili gdy nawet myślę czy nie przerwać tego pojawiają mi się myśli (aż wstyd mi się przed samą sobą przyznać jak jestem egoistyczna i jak piszę to łzy ściekają mi po policzkach). Nie potrafię rozgraniczyć, czy faktycznie potrafię być z nim częśliwa mimo niespełnienia seksualnego (czasami jestem, ale zbyt rzadko ;( ).
Nie jestem w stanie powiedzieć jemu tego i zostawić go. Boli mnie to, jak on może czuć się po tym jak sam mówi, że nie ma pewniejszej rzeczy w jego życiu niż ja.
Po porstu.. Nie wiem czy jestem w stanie postawić siebie ponad jego szczęście, a w dodatku boję się tego jakmogłoby się potoczyć jego i moje życie po rozstaniu.
Z jego strony boję się reakcji (nie ma rodziny, nie ma przyjaciół, ma kumpli), ze swojej... Boję się, że rozstajac się z nim po jakimś czasie będę tu pisać ,,eh, rozstałam się bo tak, a teraz przy kolejnym związku widzę, że niegdy nie powtórzę tego co kiedyś przeżyłam".
Pomocy ;(
#zwiazki #seks #logikarozowychpaskow #logikaniebieskichpaskow #psychologia
Kliknij tutaj, aby odpowiedzieć w tym wątku anonimowo
Kliknij tutaj, aby wysłać OPowi anonimową wiadomość prywatną
Post dodany za pomocą skryptu AnonimoweMirkoWyznania ( https://mirkowyznania.eu ) Zaakceptował: akado
źródło: comment_UIZR248QmY6hWT2Uv4jHKlJy5DSglE38.jpg
PobierzZazwyczaj zrozumienia właśnie nie ma, a wtedy i fizycznie seks zanika.
@AnonimoweMirkoWyznania: no to chłopak fajnie Cię zmanipulował. Prawda jest taka, że nic mu nie obiecywałaś i nie ma powodu, żebyś w imię nie wiadomo czego trwała przy nim. Zwłaszcza, że ta frustracja prędzej czy później się wyleje,