Aktywne Wpisy
![MokrySuchar](https://wykop.pl/cdn/c3397992/MokrySuchar_VH07sa1QBN,q60.jpg)
MokrySuchar +101
Jest jakiś chętny reprezentant tagu #famemma wystąpić na Bitej Śmietance?
Oferujemy mysteryboxa i koszulkę (+koszty transportu).
Oferujemy mysteryboxa i koszulkę (+koszty transportu).
![KRZYSZTOF_DZONG_UN](https://wykop.pl/cdn/c3397992/KRZYSZTOF_DZONG_UN_m28t72axiJ,q60.jpg)
KRZYSZTOF_DZONG_UN +402
Już za chwilę 19:30. Przy okazji tej wyjątkowej godziny, przypomnijmy fakt, że jeszcze pół roku temu w #tvpis dzień w dzień lała się toporna propaganda i szczucie na Polaków. Ekspertami byli pisowscy, opłakani klakierzy, który brali nawet dodatkową kasę za krótką wypowiedź dla stacji (oczywiście propagandową).
Pułkownik Bartłomiej Henryk Sienkiewicz zakończył raz, i oby na zawsze, ten piekielny seans nienawiści. Jacek Kurski, Kanie, Rachonie, Adamczyki - oni wszyscy zarabiali grubą, państwową kasę,
Pułkownik Bartłomiej Henryk Sienkiewicz zakończył raz, i oby na zawsze, ten piekielny seans nienawiści. Jacek Kurski, Kanie, Rachonie, Adamczyki - oni wszyscy zarabiali grubą, państwową kasę,
![KRZYSZTOFDZONGUN - Już za chwilę 19:30. Przy okazji tej wyjątkowej godziny, przypomni...](https://wykop.pl/cdn/c3201142/d5c550e8e3371fba93fc3b59e8f6eb9925d85a46d34da94a3fb45eb6dca0e8da,w150.jpg?author=KRZYSZTOF_DZONG_UN&auth=ddb7fc017e5e0c007e66054b916b71ce)
Teoria skapywania – historia, twórcy i wszystko, co chciałeś wiedzieć, lecz bałeś się spytać
Kto ją stworzył? Kto promował? Kto krytykował, dlaczego i jak wyglądają badania empiryczne w tym zakresie? Cz. I.
Cofnijmy się do roku 1955. Wtedy to swój pionierski artykuł Economic Growth and Income Inequality opublikował późniejszy noblista Simon Kuznets #. Amerykanin poddał analizie tzw. hipotezę odwróconego U. Obrazował ona process, w którym wraz rosnącym stopniem industrializacji w gospodarce rosły w niej też nierówności. Jednak tylko tymczasowo. Do nowych sektorów dołączali kolejni robotnicy i ludzie najbiedniejsi, pomnażając swój dochód dzięki pracy u zamożnych przemysłowców. Kuznets swoją hipotezę sformułował w oparciu o dane ze Stanów Zjednoczonych za lata 1913–1948. Należy jednak podkreślić, że była to próba rozpoczęcia dyskusji, Kuznets był otwarty na falsyfikację swojej hipotezy i nie zajął kategorycznego stanowiska.
Przezorności Kuznetsa jednak nie zachowali niektórzy amerykańscy ekonomiści i publicyści z lat 70. W roku 1975 profesor ekonomii w Yale Arthur Okun opublikował książkę zatytułowaną Equality and Efficiency: The Big Trade Off.
Wzywał w niej do prowadzenia liberalnej polityki gospodarczej, w szczególności zaś do obniżki podatków osobom najbogatszym. Miało to na celu zwiększenie możliwości indywidualnych inwestorów, których krańcowe malejące zyski z kapitału miały „skapywać” do ludzi o najniższych dochodach. Autor uważał procesy wydajności produkcji oraz równości dochodów za niekompatybilne ze sobą:
[The] tradeoff [...] between equality and efficiency [...] is, in my view, our biggest socioeconomic tradeoff, and it plagues us in dozens of dimensions of social policy. We can’t have our cake of market efficiency and share it equally.
Wskazał też innym ekonomistom możliwości sformalizowania mechanizmu skapywania. Jak go dokładnie rozumiał?
The formal analysis of trickle-down may be viewed along the following lines: Consider capital-deepening without technical change. The profit is driven down over time; and rent on previously invested capital is lowered to match the marginal product of new capital. Then benifts trickle down from the old capitalists. The marginal product of labor is raised by capital deepening, so workers gets the benefits of the trickle.
[#](https://books.google.pl/books?id=UFHVBgAAQBAJ&pg=PA45&lpg=PA45&dq=Equality+and+Efficiency:+The+Big+Tradeoff+trickle+down&source=bl&ots=KVo-p9JvDj&sig=ZPK1HRabDUGDW-YeLrcrcy9vM_Q&hl=pl&sa=X&ved=#!$%@?#v=onepage&q&f=false) – s. 45.
Na tym się nie skończyło. Modę intelektualną na tego rodzaju rozważania podsycali również dziennikarze i konserwatywni komentatorzy ekonomiczni. Jeden z nich, późniejszy doradca Ronalda Reagana polskiego pochodzenia Jude Wanniski z WSJ w swojej poczytnej książce Tak działa świat (1978, oryg. The Way The World Works) napisał tak:
basic economic problem that for all time has confronted the global electorate is the tension between income growth and income distribution.
#. Tutaj wydanie wznowione z roku 1998.
Wanniski, twórca terminu ekonomia podaży, promował nieznanego szerszemu gronu wcześniej Arthura Laffera. Współpraca z Reaganem była szczególnie widoczna w czasie stworzenia Economic Recovery Act przynoszącego obniżkę podatku dochodowego oraz podatku od zysków kapitałowych. [Sylwetka Wanniskiego na łamach Washington Post]( http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2005/08/30/AR2005083001880.html). Pobieżna lektura książki Wanniskiego przyniosła mi dość zaskakującą ciekawostkę: anegdotkowy styl narracji oraz kreacja postaci Jonesa i Smitha jako żywo przypomina retorykę, jako posługuje się znany na portalu Wykop.pl dr hab. nauk prawnych pan Robert Gwiazdowski. Zostawmy to jednak.
Trudno powiedzieć ile przetrwała ta moda, pewne jest to, że była dłuższa od teoretycznej formalizacji mechanizmu skapywania o czym za chwilę. Jeszcze w 1999 roku na dorocznej konferencji naukowej Amerykańskiego Towarzystwa Ekonomicznego jego późniejszy wiceprezydent Finis Welch opublikował artykuł zatytułowany „In defense of inequality”. Welch, jak nietrudno się domyślić po tytule, bronił nierówności dochodowych i społecznych, ponieważ uważał (jego artykuł zawiera dane), że chociaż ich istnienie jest bezsporne, przynoszą one więcej pożytku niż szkód. Cytat:
I contend that growing inequality has created opportunities that have been exploited by many and that the gains are not restricted to the traditional elite.
Artykuł nie został opublikowany byle gdzie – zamieściło go najsłynniejsze I najbardziej prestiżowe czasopismo ekonomiczne na świecie, czyli American Economic Review #.
W tym czasie mechanizm skapywania stał się już rozwiniętą, sformalizowaną teorią ekonomiczną. Na końcowy akord złożyły się dwie prace: [Income Distribution and Macroeconomics]( https://www.brown.edu/Departments/Economics/Faculty/Glenn_Loury/louryhomepage/teaching/Ec%20237/Galor%20and%20Zeira%20(RES%201993).pdf) duetu Izraelczyków Odeda Galora oraz Josepha Zeiry, a także [A Theory of Trickle-Down Growth And Development]( https://www0.gsb.columbia.edu/faculty/pbolton/PDFS/A_Theory%20of%20Trickle%20Down.pdf) Philippe’a Aghiona (Francuz, obecnie jeden z wielu kandydatów do Nobla) oraz Patricka Boltona (Amerykanin). Chociaż teoria skapywania wreszcie została pełnoprawną teorią z silnie zarysowaną warstwą analityczną, wyżej wymienieni ekonomiści byli wobec niej krytyczni.
I trochę o nich oraz o wynikach badań empirycznych (bardzo różnych podmiotów) napiszę w Nowy Rok. Wołam wątpiących w istnienie teorii skapywania @Kapitalis, @proeko
#neuropa #4konserwy #socdem #ekonomia
źródło: comment_7J6MLMojeg3VkB7glhMudVHn6tALcQPm.jpg
Pobierz@Poczmistrz_z_Tczewa: Ten mechanizm ma w założeniu działać podobnie: powinniśmy ulżyć górnym decylom dochodowym, by te inwestowały już zakumulowany kapitał i polepszały byt tym z dołu.
Och. Ich materiały szczęśliwie zdecydowałem się omijać po obejrzeniu połowy jednego z filmików, więc nie było mi dane zetknąć się z rzeczonym wywodem. Dzięki za wyjaśnienie.