Opowiem Wam pewną moją historię.
Gdy byłam mała, pewnego dnia, bawiłam się sama na pobliskim odludziu. Zobaczyłam odkrytą studzienkę kanalizacyjną, taką płytką, normalnie są zamknięte, a ta była otwarta, miała ok. półtora metra, w środku były takie metalowe obejmy, gdzie kładło się nogi, albo ręce, gdy się wchodziło.
Czasami tam wchodziłam i sobie siedziałam, raz przez betonową rurę, która wchodziła do studzienki (po drugiej stronie była druga) przyszedł do mnie czarny kotek, ale
Gdy byłam mała, pewnego dnia, bawiłam się sama na pobliskim odludziu. Zobaczyłam odkrytą studzienkę kanalizacyjną, taką płytką, normalnie są zamknięte, a ta była otwarta, miała ok. półtora metra, w środku były takie metalowe obejmy, gdzie kładło się nogi, albo ręce, gdy się wchodziło.
Czasami tam wchodziłam i sobie siedziałam, raz przez betonową rurę, która wchodziła do studzienki (po drugiej stronie była druga) przyszedł do mnie czarny kotek, ale






Swoją drogą, żaby to dawne jedzenie francuskich biedaków - klasy wyższe tego nie jadły. Po wojnie, Francuzi byli biedni i często nie mieli co jeść, więc wrócili do tych tradycji, podpatrzyli to amerykańscy żołnierze. Czasy się zmieniły, wielu żołnierzy, czy też ich rodzina, znajomi, przyjeżdżali do Francji i chcieli zjeść właśnie żaby. Francuzi zauważyli biznes i wkrótce wypromowano mit, jakoby było to popularne danie kuchni francuskiej.