Tego dnia w Rzymie

Tego dnia, 363 n.e. – armia rzymska po śmierci Juliana Apostaty obwołała cesarzem Jowiana – oficera gwardii, mającego 32 lata, chrześcijanina rodem z Singidunum (obecny Belgrad). Jowian zawarł pokój z Persami, oddając im 15 twierdz, wśród nich Singarę i Nisbis w Mezopotamii. Wywołało to powszechne oburzenie, cesarz jednak mógł spokojnie kontynuować odwrót.

https://imperiumromanum.pl/tego-dnia-w-rzymie/#27-6

#antycznyrzym #imperiumromanum #tegodniawrzymie #wydarzenia #gruparatowaniapoziomu
IMPERIUMROMANUM - Tego dnia w Rzymie

Tego dnia, 363 n.e. – armia rzymska po śmierc...

źródło: comment_1624776166rl8JS7rmEj07z8BaIH7HIF.jpg

Pobierz
Tego dnia w Rzymie

Tego dnia, 363 n.e. – cesarz rzymski Julian Apostata zginął podczas wyprawy wojennej w walce z Persami. Został śmiertelnie raniony włócznią w zamęcie bitewnym. Przy jego łożu do śmierci był przyjaciel, lekarz Orybazjusz. Przydomek Apostata, czyli Odstępca, został mu nadany przez późniejszych pisarzy chrześcijańskich ze względu na odstępstwo od chrześcijaństwa, w którym Julian wychował się, jako dziecko, i powrót do tradycyjnych rzymskich kultów religijnych.

https://imperiumromanum.pl/tego-dnia-w-rzymie/#26-6

#antycznyrzym
IMPERIUMROMANUM - Tego dnia w Rzymie

Tego dnia, 363 n.e. – cesarz rzymski Julian A...

źródło: comment_1624687850mbNyY7g9oGXRkHQcSeo0UE.jpg

Pobierz
  • Odpowiedz
Rzymska płaskorzeźba ukazująca boga Merkurego

Rzymska płaskorzeźba ukazująca boga Merkurego. Obiekt datowany na II-III wiek n.e. Rzeźba ukazuje bóstwo z czapką ze skrzydłami na głowie oraz kogutem u swojego boku.
Artefakt znaleziono w Cirencester (południowa Anglia); w mieście tym natrafiono na wiele wyobrażeń Merkurego, co sugeruje że lokalni mieszkańcy ochoczo czcili Merkurego.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/rzymska-plaskorzezba-ukazujaca-boga-merkurego/
IMPERIUMROMANUM - Rzymska płaskorzeźba ukazująca boga Merkurego

Rzymska płaskorzeź...

źródło: comment_1624687830djxvG0tBbB9aUqY30ugDu9.jpg

Pobierz
  • Odpowiedz
Cezar i jego wyprawy za Ren

Juliusz Cezar jest jednym z największych wodzów w historii świata. Dowodem na to są jego zwycięstwa w Hiszpanii (61 p.n.e.), podbój Galii (58-50 p.n.e.), inwazja na Brytanię (54-53 p.n.e.) czy np. kampanie wojskowe na wschód od Renu (55 i 53 p.n.e.). Właśnie wyprawy przeciwko plemionom germańskim dowodzą, jak śmiałym i ambitnym dowódcą był Cezar, który na potrzeby kampanii zdecydował się na niezwykle skomplikowany, jak na tamte czasy ruch – budowę mostu na jednej z najdłuższych rzek w Europie.
Powodem podjęcia decyzji Cezara o wyruszeniu z kampanią na wschód od Renu była chęć „utemperowania” butnych i wojowniczych plemion germańskich, które najeżdżały Galię i były zagrożeniem dla planów oraz sojuszników Cezara. Dla Germanów Ren był naturalną barierą, która zapobiegała jakimkolwiek inwazjom na ich osiedla. Cezar chciał zburzyć to przekonanie, a jednocześnie zapewne odkryć dziki świat Germanów.
Pomocy Cezarowi zadeklarowało się udzielić sprzymierzone plemię Ubiów, ofiarowując swoje statki rzeczne do przewiezenia jego legionów na wschodni brzeg Renu. Cezar jednak odmówił i zdecydował się zademonstrować potęgę myśli inżynieryjnej i wojskowej Rzymu. Na Renie, w okolicach Koblencji (zachodnie Niemcy) wybudowano drewniany most, który w całości zbudowali żołnierze Cezara. Tak opisuje to dzieło sam Cezar:
Ustalił taki sposób budowy mostu. Pale półtorej stopy grubości, u dołu nieco zaostrzone, o rozmiarach odpowiednich do głębokości rzeki, połączył parami w odległości dwóch stóp od siebie. Po wpuszczeniu ich do rzeki przy użyciu odpowiednich machin umocnił je i wbił przy pomocy kafarów w dno, ale nie jak pale mostowe prosto w pion, lecz pochyło i ukośnie, aby skłaniały się w kierunku nurtu rzecznego, a naprzeciw nich poniżej, w odległości czterdziestu stóp, w taki sam sposób postawił po dwa połączone pale, zwrócone przeciw prądowi i naporowi rzeki. Obie te pary ukośnych pali były połączone u góry poprzecznymi belkami grubości dwu stóp, ułożonymi odpowiednio do rozpiętości powiązań tych ukośnych pali i były przytrzymywane z obu stron od zewnątrz dwoma klamrami; ponieważ te pary ukośnych pali były z jednego końca rozwarte, a z drugiego ściągnięte razem, tak wielka była wytrzymałość tej konstrukcji i takie przyrodzone właściwości, że im większy był napór wody, tym mocniej wiązania trzymały. Te już ustawione przęsła były przykryte ułożonymi wzdłuż bierwionami wymoszczone ułożonymi w poprzek drągami oraz faszyną; ponadto zostały wbite w dno ukośnie pod prąd pale, które — postawione na podobieństwo taranów — miały w powiązaniu z całą konstrukcją mostową wytrzymywać napór wód rzecznych. A poza tym były jeszcze i inne pale w niewielkim oddaleniu powyżej mostu, aby — w razie wrzucenia do rzeki przez barbarzyńców pni drzewnych czy łodzi celem zniszczenia konstrukcji mostowej — na tego rodzaju ochronie niszcząca siła tych przedmiotów mogła ulec osłabieniu i nie uszkodziła mostu.
IMPERIUMROMANUM - Cezar i jego wyprawy za Ren

Juliusz Cezar jest jednym z najwięks...

źródło: comment_16246003028KYpEKV6Er6LfAv85YIhNB.jpg

Pobierz
KONKURS: O języku łacińskim

Do wygrania 3 egzemplarze książki "O języku łacińskim. Tom II" autorstwa Marka Terencjusza Warrona, w tłumaczeniu Bartosza J. Kołoczka. Książka jest nagrodą w konkursie, którego organizatorem jest IMPERIUM ROMANUM. Co trzeba zrobić, aby móc się cieszyć z nagrody?

Aby wziąć udział w konkursie, należy w terminie do 15 lipca 2021 r.:

+
IMPERIUMROMANUM - KONKURS: O języku łacińskim

Do wygrania 3 egzemplarze książki "O...

źródło: comment_1624566103YsiJSD52RoOxdzPXzKHHqG.jpg

Pobierz
  • Odpowiedz
Tego dnia w Rzymie

Tego dnia, 79 n.e. – Tytus Flawiusz został cesarzem rzymskim. Po wstąpieniu na tron okazał się władcą łagodnym i wyrozumiałym. Pozytywnie oceniają go historycy w tym Swetoniusz. Nieszczęśliwie to za jego rządów nastąpiły kataklizmy: erupcja Wezuwiusza (79 n.e.), wybuchły pożar oraz zaraza w Rzymie (80 n.e.). Ponadto za jego rządów zakończono budowę Koloseum. Tytus bardzo zgodnie współrządził z Senatem, dlatego doczekał się życzliwych opinii rzymskich historyków. Podobno też
IMPERIUMROMANUM - Tego dnia w Rzymie

Tego dnia, 79 n.e. – Tytus Flawiusz został ce...

źródło: comment_1624516949occ0Gx7TzoS87qnHu2a1Ex.jpg

Pobierz
@IMPERIUMROMANUM: można się spodziewać jakiegoś dłuższego tekstu o Pertynaksie? Bo wydawał się ciekawy i mógł być materiałem na szóstego dobrego cesarza (zakładając że zapominamy o istnieniu commodusa ( ͡° ͜ʖ ͡°) ) gdyby nie ci, hatfu, pret0rianie
  • Odpowiedz
Walka gladiatorów – secutor i retiarius

Jedną z najbardziej popularnych walk gladiatorów w antycznym Rzymie było starcie secutora („ścigający”1) i retiariusa („sieciarza”). Przedstawiona rzymska mozaika z III wieku n.e. świetnie ilustruje sposób walki „sieciarza”, który za wszelką cenę starał się zachować dystans i unieruchomić rywala poprzez narzucenie na niego sieci z obciążnikami, a następnie dźgnąć trójzębem.
Secutor dla odmiany wykorzystując ciężkie opancerzenie (hełm, tarczę, nagolennica) mógł skuteczniej się bronić przed ciosami; jednak z racji na mniejszą mobilność i większy wysiłek musiał dążyć do szybkiego rozstrzygnięcia walki. Co więcej, nie mógł dać się zaplątać w sieć oraz musiał parować ciosy trójzębu przeciwnika. Wykorzystując tarczę odbierał ataki i musiał zbliżyć się na tyle blisko, by zadać cios. Retiarius posiadał niekiedy sztylet, którym mógł starać się bronić w bliskim kontakcie.
Na mozaice widzimy dwie sceny z walki – dolna ukazuje moment zarzucenia sieci na secutora (Astyanax); górna z kolei to już moment powalenia retiariusa (Kalendio) na ziemię; o dziwo kiedy sieć znajdowała się na przeciwniku. Wynik starcia jest jednoznaczny – secutor zwyciężył, gdyż przy jego imieniu znajduje się słowo VICIT („zwycięzca”); przy imieniu retiariusa znajduje się przekreślone „O” – skrót słowa OBIIT („zmarły”). Wychodzi na to, że sieć na tyle szczęśliwie się ułożyła, że nie utrudniała secutorowi ruchów.
Izydor z Sewilli porównuje secutora do Wulkana, a retiariusa do Neptuna, czyniąc aluzję do odwiecznej rywalizacji ognia z wodą.
IMPERIUMROMANUM - Walka gladiatorów – secutor i retiarius

Jedną z najbardziej popu...

źródło: comment_16244304519YJL69Y3IsEhLXipfgtwLE.jpg

Pobierz
  • 4
@IMPERIUMROMANUM mógł więc ukrzyżować żonę zamiast niewolnika, a niewolnika uwolnić. Miałby spokój sumienia i dług u człowieka, który wiele mu zawdzięcza, a okrutnika pasożyta by się pozbył ( ͡° ͜ʖ ͡°)
  • Odpowiedz
Tego dnia w Rzymie

Tego dnia, 217 p.n.e. – nad Jeziorem Trazymeńskim odbyła się jedna z większych bitew II wojny punickiej, w której armia kartagińska pod wodzą Hannibala rozgromiła armię Republiki Rzymskiej, dowodzonej przez Gajusza Flaminiusza Neposa. Hannibal, swoim zwycięstwem nad Jeziorem Trazymeńskim, udowodnił że jest genialnym dowódcą i poważnym zagrożeniem dla niepodległości Rzymu. Ponieważ rachuba czasu wyprzedzała wówczas kalendarz słoneczny o blisko dwa miesiące, liczyć można, że bitwa rozegrała się, według
IMPERIUMROMANUM - Tego dnia w Rzymie

Tego dnia, 217 p.n.e. – nad Jeziorem Trazymeń...

źródło: comment_1624430425s1GitCSYtY7AhkQrbS3V2y.jpg

Pobierz
Tego dnia w Rzymie

Tego dnia, 168 p.n.e. – w bitwie pod Pydną wojska rzymskie dowodzone przez Lucjusza Emiliusza Paulusa Macedońskiego zniszczyły armię macedońską Perseusza Antygonidy w ciągu jednej godziny. Rzymianie zabili około 20.000 Macedończyków przy stosunkowo niewielkich startach własnych (około 1000 legionistów). Wojska rzymskie wygrały bitwę, jak i całą wojnę – trzecią z kolei. Skutkiem bitwy pod Pydną było podporządkowanie Macedonii Rzymowi.

https://imperiumromanum.pl/tego-dnia-w-rzymie/#22-6

#antycznyrzym #imperiumromanum #tegodniawrzymie
IMPERIUMROMANUM - Tego dnia w Rzymie

Tego dnia, 168 p.n.e. – w bitwie pod Pydną wo...

źródło: comment_1624344229zCYlxXH7sh0Nutoe0mbQkc.jpg

Pobierz
@lewoprawo: @Tytanowy: Trzeba też wskazać, że macedońskiej armii daleko było do dawnej siły. Wyewoluowała ona w bardzo złym kierunku, zwiększając liczbę falangitów, a zmniejszając liczebność pozostałych formacji. Tymczasem pierwotna koncepcja dawała ogromne znaczenie lekkozbrojnym i kawalerii, którzy pilnowali aby nie dochodziło do wyłomów oraz prowadzili manewry mające na celu zadanie decydującego uderzenia.
  • Odpowiedz
Tego dnia w Rzymie

Tego dnia, 70 n.e. – przystąpiono uroczyście do odbudowy Kapitolu, którego część zabudowań (w tym świątynia Jowisza Kapitolińskiego) spłonęła w 69 roku n.e., w czasie wojny domowej Wespazjana i Witeliusza.

https://imperiumromanum.pl/tego-dnia-w-rzymie/#21-6

#antycznyrzym #imperiumromanum #tegodniawrzymie #wydarzenia #gruparatowaniapoziomu #historia #tegodnia #tegodniawrzymie #ancientrome #rzym #ciekawostki #venividivici #
  • Odpowiedz