Złota myśl Rzymian na dziś

[Semen est sanguis christianorum!]
„Krew męczenników jest nasieniem chrześcijaństwa”
- źródło: Tertulian, Apologeticus, 50:13

TertulianPokaż całość

Trauma po klęsce Warusa

W 15 roku rzymska wyprawa karna, dowodzona przez Aulusa Cecynę, wracająca do baz nad Renem, została otoczona przez Germanów. Legioniści, mimo że byli świetnie zdyscyplinowani, byli również bardzo przesądni i szybko skojarzyli fakty.
Zrozumieli, że ich sytuacja jest bardzo podobna do tej z 9 r. i szybko stwierdzili, że ich los będzie taki sam jak legionistów Warusa. W obozie zapanował chaos: „nie było namiotów dla manipułów, ani bandaży dla rannych”. W pewnym momencie koń zerwał się z wędzidła, spłoszył się i obalił kilku żołnierzy. Milites nie wiedzieli skąd to zamieszanie i uznali, że to Germanie wtargnęli do obozu, po czym zaczęli uciekać do bram. Wydawało się, że nastąpi powtórka z bitwy w lesie Teutoburskim. Wtedy to Aulus Cecyna rzucił się na ziemię przy progu bramy. Legioniści nie chcąc zadeptać swego wodza zatrzymali się, a ten zebrał wszystkich wokół siebie i zaczął pouczać swoją armię, mówiąc „że jedyny w orężu ratunek” oraz, że „gdyby chcieli uciekać, czeka ich jeszcze więcej lasów, jeszcze głębsze moczary”.
Po swej przemowie Cecyna rozpoczął atak na niczego niespodziewających się Germanów, zwyciężył ich i ścigał ich aż do zmroku.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/trauma-po-klesce-warusa/Pokaż całość

Złota myśl Rzymian na dziś

„Jest w mocy wyrok Boga nad twoją płcią na tym świecie: musi więc trwać dalej i twoja wina. Ty jesteś furtą szatana, ty dotknęłaś owego drzewa, ty pierwsza złamałaś boskie prawo; ty właśnie namówiłaś tego, do którego diabeł nie mógł się zbliżyć; z łatwością doprowadziłaś do upadku mężczyznę Adama, obraz Boga; przez twoją karę, to jest śmierć, nawet Syn Boży musiał umrzeć: a tobie przychodzi do głowy przyozdabiać swoją powłokę cielesną?”
- opis: o kobietach.
- źródło: Tertulian, O strojeniu się kobiety, 1:1

TertulianPokaż całość

Popiersie Julii Maesy

Popiersie Julii Maesy, siostry Julii Domny (żony cesarza Septymiusza Sewera) i babki Heliogabala oraz Aleksandra Sewera.
Po upadku Karakalli w roku 218 n.e. doprowadziła wraz z córką Julią Bassianą na tron Heliogabala, który pokonał Makrynusa. Julia Maesa miała duże wpływy na dworze rzymskim, aż do swojej śmierci w roku 226 n.e..

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/popiersie-julii-maesy/Pokaż całość

Tego dnia w Rzymie

Tego dnia, 382 n.e. – cesarz rzymski Teodozjusz I Wielki zawarł traktat pokojowy z Gotami, pozwalając im osiedlić się na Bałkanach jako sojusznikom (federaci). W imieniu cesarza wystąpiła dowódca wojsk w Tracji Saturnin, a w imieniu Gotów zapewne Fritigern. Po raz pierwszy w dziejach obcy lud znajdujący się na ziemiach rzymskich został potraktowany, jako podmiot prawa. Goci, jako sprzymierzeńcy zostali zwolnieni od podatków od ziemi, mieli żyć wedługPokaż całość

Złota myśl Rzymian na dziś

„Dusza ludzka jest z natury chrześcijańska”
- źródło: Tertulian, Apologeticum, 17 6

Tertulian (Quintus Septimus Florens Tertullianus, ok. 150 – 240 n.e.) – teologPokaż całość

Mityczne morskie stworzenia na rzymskiej mozaice

Piękna mozaika podłogowa ukazująca mityczne stworzenia morskie oraz postaci z mitologii greckiej; dzieło zdobiło frigidarium w łaźniach w rzymskiej luksusowej posiadłości Villa Romana del Casale na Sycylii.
W centrum widoczny jest Arion, grecki na wpół mityczny piosenkarz, który grając na lirze zasiada na grzbiecie delfina. Według przekazów antycznych Arion uciekając przed piratami miał zostać ocalony przez grupę delfinów, które zakochały się w jego śpiewie i muzyce.
Na mozaice dostrzec można (w lewym dolnym rogu) także ichthyocentaura z torsem ludzkim, dwoma kopytami oraz ogonem ryby. Po lewej widoczne są Nereidy, piękne córki boga morza Nereusa. Na mozaice dostrzec można także Trytona, jak i zwierzęta: ryby, smoki, jelenia czy pantery.
W apsydzie jedynie fragmentarycznie zachowała się głowa boga Oceanusa, który symbolicznie dostarcza wodę ziemi, powietrzu i rzekom. Niektórzy badacze uważają, że postać mogła tak naprawdę symbolizować cesarza obdarowywającego obywateli dobrem.Pokaż całość

Złota myśl Rzymian na dziś

[Et mortuus est Dei Filius, prorsus credibile est, quia ineptum est. Et sepultus resurrexit; certum est, quia impossibile est]
„I umarł Syn Boży, co wręcz dlatego jest wiarygodne, że jest niedorzeczne. I złożony w grobie zmartwychwstał – to jest pewne, bo niemożliwe”
- źródło: Tertulian, O ciele Chrystusa, 5

TertulianPokaż całość

Fossa Neronis – kanał Nerona między Puteoli a Rzymem

Za panowania Nerona (54-68 n.e.) pojawił się plan przekopania długiego na 257 km kanału wodnego z jeziora Awerneńskiego, w okolicach Puteoli (Pozzuoli), do okolic Rzymu. Pomysł miał na celu zabezpieczenie dostaw zboża do stolicy, gdyż często statki rozbijały się na ostatnim odcinku między Puteoli a Rzymem. Powstały za rządów Klaudiusza (41-54 n.e.) nowy port u ujścia Tybru powodował, że wiele jednostek było spychanych przez sztorm na wybudowane wały i umocowania.
Rzymski historyk Swetoniusz do całej inicjatywy odnosi się sceptycznie i raczej uważa ją za przejaw megalomanii Nerona.
[…] kanał spławny od Jeziora Awerneńskiego aż do Ostii, żeby można było udać się do Ostii drogą wodną, a jednak nie morzem. Długości sto sześćdziesięciu tysięcy kroków i takiej szerokości, aby pięciorzędowce, płynąc naprzeciw siebie, mogły się mijać. Dla wykończenia tych prac polecił zewsząd ściągnąć do Italii wszystkich więźniów. Nawet tych, którym udowodniono oczywistą zbrodnię, polecił ukarać tylko zsyłką do tych robót. Do tego szału wydatków pchała go zbytnia ufność w trwałość swego panowania, również nagła nadzieja zdobycia niezmiernych a ukrytych bogactw, powzięta na podstawie zeznania pewnego rycerza rzymskiego.
– Swetoniusz, Neron, 31Pokaż całość

Tego dnia w Rzymie

Tego dnia, 208 n.e. – urodził się w Emesie przyszły cesarz rzymski Aleksander Sewer, nazywany także Aleksjanem Bassianusem. Był ostatnim cesarzem z rodu Sewerów. Nazwisko Sewer przybrał, kiedy w 218 roku n.e. został adoptowany przez swojego 14-letniego kuzyna, cesarza Heliogabala. W czasie swoich 13 lat panowania (222-235 n.e.) Aleksander wykazał się pokojowym i opanowanym charakterem. Pod jego rządami nastał czas prosperity i wewnętrznego ładu. Z czasem jednak doPokaż całość

Złota myśl Rzymian na dziś

„Cóż jest więcej niesprawiedliwego, jak kiedy ludzie nienawidzą tego, czego nie znają?”
- źródło: Tertulian, Apologia, 1

Tertulian (Quintus Septimus Florens Tertullianus, ok. 150 – 240 n.e.) – teologPokaż całość

Dzikie zwierzęta i natura na rzymskim fresku

Piękny odrestaurowany rzymski fresk ukazujący dzikie zwierzęta i naturę w Delcie Nilu. Malowidło zdobiło ścianę ogrodu w Casa dei Ceii w Pompejach.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/dzikie-zwierzeta-i-natura-na-rzymskim-fresku/

#Pokaż całość

Złota myśl Rzymian na dziś

„Cóż jednak mają wspólnego Ateny z Jerozolimą? Kościół z Akademią? Heretycy z chrześcijanami?”
- opis: Tertulian radykalnie odcinał się od tradycji antycznej.
- źródło: Tertulian, Preskrypcja przeciw heretykom 7

TertulianPokaż całość

Uwielbiany przez Rzymian kruk

Pliniusz Starszy w swoim dziele „Historia naturalna” przedstawia nam ciekawą historię o kruku, który cieszył się olbrzymim poważaniem przez Rzymian. Ptak żył w czasie panowania cesarz Tyberiusza; jako pisklę wypadło z gniazda, które znajdowało się na świątyni Kastora i Polluksa, i spadło na okoliczny warsztat szewski.
Właściciel warsztatu zaopiekował się zwierzęciem, które szybko przyswoiło sobie mowę ludzką i z czasem zaczęło, z ranka na Forum Romanum, pozdrawiać po imieniu cesarza Tyberiusza, Klaudiusza Germanika (wnuk Tyberiusza) i Druzusa Młodszego (syn Tyberiusza) oraz lud rzymski. Ptak był podziwiany przez Rzymian, a zwierzę regularnie występowało na mównicy przez wiele lat.
Pewnego razu jednak, w roku 35 n.e., zapewne zazdrosny o ptaka, sąsiad właściciela kruka zabił zwierzę. Mieszkańcy dzielnicy na wieść o tragicznym wydarzeniu wypędzili mężczyznę, a potem go zabili. Kruk z kolei otrzymał okazały pogrzeb, godny największych z Rzymian.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/uwielbiany-przez-rzymian-kruk/Pokaż całość

Tego dnia w Rzymie

Tego dnia, 106 p.n.e. – urodził się Gnejusz Pompejusz, rzymski polityk, dowódca wojskowy, twórca triumwiratu. Swój przydomek „Wielki” otrzymał od współczesnych ze względu na wielkie sukcesy polityczne i militarne oraz zasługi dla Rzymu. Syn Gnejusza Pompejusza Strabona (Gnaeus Pompeius Strabo). Rywal Juliusza Cezara.

https://imperiumromanum.pl/tego-dnia-w-rzymie/#29-9

#antycznyrzym #imperiumromanum #tegodniawrzymie #wydarzenia #gruparatowaniapoziomu #historia #tegodnia #tegodniawrzymiePokaż całość

Złota myśl Rzymian na dziś

[Caesar non supra grammaticos]
„Cesarz nie stoi wyżej od gramatyków”
- źródło: Kasjusz Dion, Tyberiusz 57.17

KasjuszPokaż całość

Ryba u stóp Oktawiana

Pliniusz Starszy przekazuje nam w swoim dziele „Historia naturalna” ciekawą historię, która miała być zwiastunem zwycięstwa Oktawiana w wojnie z Sekstusem Pompejuszem, synem wielkiego wodza Pompejusza Wielkiego.
Po śmierci Juliusza Cezara w 44 roku p.n.e. Sekstus Pompejusz, dotychczas ukrywający się w północnej Hiszpanii, zdołał wraz z wiernymi mu żołnierzami opanować Sycylię, która stała się jego „twierdzą” w czasie destabilizacji politycznej Rzymu. Przez kolejne lata żaden z triumwirów nie był w stanie pokonać syna Pompejusza Wielkiego, który dysponował potężną flotą morską i regularnie blokował dostawy zboża do stolicy. Oktawian sprawujący realną władzę w Rzymie w latach 30. I wieku p.n.e. miał duże problemy z Sekstusem Pompejuszem, którego nie mógł pokonać.
Jak podaje Pliniusz, pewnego razu spacerując po plaży pod nogi Oktawiana wyskoczyła ryba. Wydarzenie to odebrano, jako przyszły upadek Pompejusza, który padnie przed Oktawianem. Nadmienić należy, że Sekstus Pompejusz dumny ze swojej flotylli, uważał się za wcielenie syna Neptuna, stąd też takie tłumaczenie historii. Jak się okazało, rozbudowa floty przez Marka Agryppę, wiernego towarzysza Oktawiana i wybitnego wodza, pozwoliła w roku 36 p.n.e. pokonać Pompejusza w Zatoce Naulochus. Rok później został on pochwycony i zginął z rąk ludzi Marka Antoniusza.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/ryba-u-stop-oktawiana/Pokaż całość

Tego dnia w Rzymie

Tego dnia, 48 p.n.e. – Gnejusz Pompejusz został zamordowany z polecenia władcy Egiptu Ptolemeusza XIII. Ptolemeusz głowę Pompejusza odesłał Cezarowi. Podobno Cezar, który w końcu dotarł do Egiptu i odwiedził pokiereszowane szczątki rywala, rozpłakał się i oddał cześć zmarłemu, następnie każąc wybudować mu należyty pomnik. Majątek Pompejusza po jego śmierci wynosił podobno siedemset milionów sestercji.

https://imperiumromanum.pl/tego-dnia-w-rzymie/#28-9

#antycznyrzym #imperiumromanum #tegodniawrzymie #wydarzeniaPokaż całość

Złota myśl Rzymian na dziś

„Zamkniesz w sobie człowieka, dla którego światy był za mały”
- opis: słowa Septymiusza Sewera skierowane do urny, w której później złożono jego prochy
- źródło: Kasjusz Dion, Historia Rzymska, LXXVII.15

SeptymiuszPokaż całość

Delfin – przyjaciel rzymskiego chłopca

Pliniusz Starszy w swoim dziele „Historia naturalna” przedstawia wiele niesamowitych historii o przyjaźni zwierząt i ludzi. W księdze IX przeczytać możemy m.in. o tym, że delfin jest zwierzęciem przyjaznym człowiekowi, a dowodem na to jest przytoczona historia chłopca z biednej rodziny w Bajach.
Następujące wydarzenia miały miejsce w czasie panowania Oktawiana Augusta (27 p.n.e. – 14 n.e.). Pewnego razu do Jeziora Lukryńskiego w Kampanii wpłynął delfin, który zaprzyjaźnił się z chłopcem, chodzącym do szkoły w Puteoli. Chłopiec nazwał delfina „Perkatkiem” i regularnie go karmił chlebem w południe. Z czasem delfin na tyle ufał chłopcu, że na jego zawołanie potrafił przypłynąć o każdej porze dnia. Doszło do niezwykłej sytuacji, kiedy w końcu delfin zaczął przewozić chłopca na swoim grzbiecie wodą do Puteoli, a także z powrotem.
Nieoczekiwanie, kiedy chłopiec zmarł, delfin przywiązany do swojego przyjaciela przypływał w to samo miejsce i z tęsknoty zmarł. Pliniusz sam twierdzi, że jest to niezwykła historia, jednak poświadczona wieloma źródłami.

https://imperiumromanum.pl/ciekawostka/delfin-przyjaciel-rzymskiego-chlopca/Pokaż całość