#anonimowemirkowyznania
Pewnie usłyszę, że dziecinada (chociaż 26 lat here), ale ktoś kto był oszukiwany, powinien zrozumieć. Sprawa głównie do #rozowepaski
Otóż jakieś 3 lata temu, poznałem pewną dziewczynę, z którą wszedłem w związek. Nie byliśmy ze sobą długo, bo jakieś 1,5 roku, gdzie zostałem zdradzony i w grę nie wchodziło dawanie drugiej szansy. Od razu z nią zerwałem. Cóż, efekt był taki, że ona szybko znalazła pocieszenie w ramionach tamtego bolca, a ja zostałem z tym sam. Jednak to nie było najgorsze, bo z czasem, zaczęły do mnie docierać różne informacje (fakt, sam sobie to robiłem, ale po prostu koniec był zbyt szybki i nagły, chciałem zrozumieć, jak do tego doszło) i zacząłem łączyć fakty. Okazało się, że praktycznie całe te 1,5 roku było kłamstwem i byłem zdradzany od dawna. Były czerwone flagi, widziałem je, ale z niewiadomych mi powodów, po prostu je ignorowałem. Jej romans trwał minimum rok i był ze znajomym z pracy. Podejrzewam, że nie tylko i po drodze zdarzyły jej się inne, drobniejsze akcje. W tym samym czasie, nie olewała mnie, ale sprawiała wrażenie, jakby chciała być ze mną na poważnie. Pojawiały się plany wyjazdu zagranicę, które wiązały się z rzuceniem studiów, rodziny czy zbieraniem na to w gównorobotach. Ja też tego chciałem, ale może po studiach, by nie zmarnować tych lat. Jednak w pewnym momencie byłem gotów to zrobić i to mnie najbardziej boli. Po rozstaniu wyjechała i nigdy już ze sobą nie rozmawialiśmy.
Obecna sytuacja jest taka, że wczoraj, przypadkowo dowiedziałem się o tym, że wróciła do kraju. Przypadkowo, bo mamy wspólnego znajomego. Nie gadałem z nim jakieś 2-3 miesiące i wszedłem na jego fb, by zgadać się z nim na piwo, a tam było zdjęcie, gdzie była oznaczona. Potwierdził, że wróciła. Ja wiem, że są tutaj osoby, które przeżyły większe zdrady i rozstania, może nawet kilka razy. Ja byłem nawet u psychologa i nic mi to nie dało. Wiem, że nie da się wszystkiego logicznie wytłumaczyć, ale po prostu do tej pory nie potrafię sobie poradzić z tym, że ktoś mną się tak bawił, a ja się na to godziłem. Nie potrafię nad tym przejść i machnąć ręką. To nie jest tak, że nienawidzę teraz kobiet, gardzę związkami czy coś. Wręcz przeciwnie, wierzę, że jest sporo wartościowych kobiet i da się stworzyć coś fajnego. Po prostu czuję ogromny żal i nienawiść do siebie i do osoby, która mi to zrobiła, bo nie wiem czym sobie na takie coś zasłużyłem. Nie rozumiem jak można w ten sposób postępować i czuję, że to jest poza moim zasięgiem. Jeżeli czujesz się w związku źle, to zrywasz, bo po co ranić samego siebie? A jeśli tego nie rozumiesz, to dlaczego ciśniesz osobę na której ci nie zależy, by rzuciła wszystko co ma? Jak tak można robić komuś bliskiemu?
Pewnie usłyszę, że dziecinada (chociaż 26 lat here), ale ktoś kto był oszukiwany, powinien zrozumieć. Sprawa głównie do #rozowepaski
Otóż jakieś 3 lata temu, poznałem pewną dziewczynę, z którą wszedłem w związek. Nie byliśmy ze sobą długo, bo jakieś 1,5 roku, gdzie zostałem zdradzony i w grę nie wchodziło dawanie drugiej szansy. Od razu z nią zerwałem. Cóż, efekt był taki, że ona szybko znalazła pocieszenie w ramionach tamtego bolca, a ja zostałem z tym sam. Jednak to nie było najgorsze, bo z czasem, zaczęły do mnie docierać różne informacje (fakt, sam sobie to robiłem, ale po prostu koniec był zbyt szybki i nagły, chciałem zrozumieć, jak do tego doszło) i zacząłem łączyć fakty. Okazało się, że praktycznie całe te 1,5 roku było kłamstwem i byłem zdradzany od dawna. Były czerwone flagi, widziałem je, ale z niewiadomych mi powodów, po prostu je ignorowałem. Jej romans trwał minimum rok i był ze znajomym z pracy. Podejrzewam, że nie tylko i po drodze zdarzyły jej się inne, drobniejsze akcje. W tym samym czasie, nie olewała mnie, ale sprawiała wrażenie, jakby chciała być ze mną na poważnie. Pojawiały się plany wyjazdu zagranicę, które wiązały się z rzuceniem studiów, rodziny czy zbieraniem na to w gównorobotach. Ja też tego chciałem, ale może po studiach, by nie zmarnować tych lat. Jednak w pewnym momencie byłem gotów to zrobić i to mnie najbardziej boli. Po rozstaniu wyjechała i nigdy już ze sobą nie rozmawialiśmy.
Obecna sytuacja jest taka, że wczoraj, przypadkowo dowiedziałem się o tym, że wróciła do kraju. Przypadkowo, bo mamy wspólnego znajomego. Nie gadałem z nim jakieś 2-3 miesiące i wszedłem na jego fb, by zgadać się z nim na piwo, a tam było zdjęcie, gdzie była oznaczona. Potwierdził, że wróciła. Ja wiem, że są tutaj osoby, które przeżyły większe zdrady i rozstania, może nawet kilka razy. Ja byłem nawet u psychologa i nic mi to nie dało. Wiem, że nie da się wszystkiego logicznie wytłumaczyć, ale po prostu do tej pory nie potrafię sobie poradzić z tym, że ktoś mną się tak bawił, a ja się na to godziłem. Nie potrafię nad tym przejść i machnąć ręką. To nie jest tak, że nienawidzę teraz kobiet, gardzę związkami czy coś. Wręcz przeciwnie, wierzę, że jest sporo wartościowych kobiet i da się stworzyć coś fajnego. Po prostu czuję ogromny żal i nienawiść do siebie i do osoby, która mi to zrobiła, bo nie wiem czym sobie na takie coś zasłużyłem. Nie rozumiem jak można w ten sposób postępować i czuję, że to jest poza moim zasięgiem. Jeżeli czujesz się w związku źle, to zrywasz, bo po co ranić samego siebie? A jeśli tego nie rozumiesz, to dlaczego ciśniesz osobę na której ci nie zależy, by rzuciła wszystko co ma? Jak tak można robić komuś bliskiemu?
Mieszczuch bez prawka bo hehe, po co mi jezdżę mercedesem za milion hehe