- jechałem 50 km/h w terenie zabudowanym, a nie z-----------m jak wszyscy 70-80, bo "warunki na to pozwalają", czyli deszcz i pełno liści na drodze;
- nie wyprzedziłem rowerzysty na drodze, na której przejścia dla pieszych są co 30m, okolice szkoły i akurat dzieciaki zaczynały do niej iść;
- nie w----------m się nikomu pod maskę na skrzyżowaniu, tylko grzecznie poczekałem 20 sekund (!) aż ktoś mnie wpuścił;
- zatrzymałem się na stopie;
- zatrzymałem się na pomarańczowym.
No i tak jej "odpisywałem" jak faja przez prawie 10 lat. No... czyli nie odpisałem w końcu. Ciężko to wytłumaczyć. Dużo w tamtym czasie miałem na głowie – tak to jakoś wszystko odkładałem i odłożyłem w końcu na dobre do szuflady na 9 lat z okładem. Nie mam w zasadzie zbyt wiele na swoje usprawiedliwienie. W międzyczasie usunęła konto na Wykopie i to już dość dawno – ostatnie wpisy znajduję właśnie z 2012. W każdym razie, o ile dobrze kojarzę, to ona raczej była dość rozpoznawalna wśród społeczności. Nie była na pewno takim typowym no-name, więc stara wykopowa gwardia pewnie by skojarzyła jej nick. Ale sam list wracał do mnie co jakiś czas, jak jakaś nieodrobiona praca domowa i zdecydowanie jeden z tych wyrzutów sumienia, których bardzo chciałem się pozbyć.
No i odnalazłem go – był w jednym z pudełek z moimi pamiątkami zebranymi w podróży przez życie. Na kopercie jest jej adres. Napisałem dziś odpowiedź już niemalże po dekadzie xD, a jutro (de facto dziś – jest już prawie 2 godziny po północy) zamierzam to wysłać.
źródło: comment_1636936691MYTPNuITO0MN8ZRx6REfJ8.jpg
Pobierzźródło: comment_1636937157DYnBdFke0FwQfWRtUFRhrh.jpg
Pobierz