Uważam, że tekst trafnie identyfikuje problem strategiczny, ale metodologicznie miesza argument bezpieczeństwa z pozorną precyzją rachunku ekonomicznego. Kluczowe liczby dotyczące FDI, emigracji i kosztów hybrydowych są w dużej mierze założeniowe i nie wynikają z porównań ani modeli kontrfaktycznych. Dostrzegam też problem podwójnego liczenia, bo koszty zbrojeń, odpływu kapitału i demografii są ze sobą strukturalnie powiązane, a traktowane jak niezależne strumienie. Scenariusze „ostrożny” i „twardy” funkcjonują bardziej jako narracje strategiczne niż rzetelne projekcjePokaż całość

@Kogutt: XD

@IksdeHeheh: Widzę, co próbujesz zrobić, ale te „korekty” nie zdejmują głównego problemu, tylko go przesuwają.

Po pierwsze: 10 lat i „koszt abonamentowy”.
Sam fakt, że coś trwa latami, nie uprawnia do liczenia tego jak stałej faktury. Zbrojenia, premia za ryzyko, FDI i migracja nie mają tej samej dynamiki. Jedne są decyzją polityczną, inne reakcją rynku, jeszcze inne procesem społecznym z opóźnieniem. Wrzucenie ich w jeden „abonament” i przemnożenie przez 10 lat toPokaż całość

@IksdeHeheh: Piszesz, że „Polacy nie płacą dla oligarchów, tylko za obniżenie własnego rachunku bezpieczeństwa”. To jest hasło. Żeby mówić o „obniżeniu rachunku”, trzeba pokazać konkretny mechanizm porównawczy, a nie tylko opisać najgorszy scenariusz.

Dalej piszesz, że po przegranej Ukrainy podatnik „zapłaci więcej i stale”: obronność, hybryda, droższy kapitał, odpływ ludzi i inwestycji. Tylko że zakładasz, że wszystkie te koszty materializują się jednocześnie i w pełnej skali, a potem traktujesz je jakPokaż całość

Tu się faktycznie zbliżamy w wnioskach politycznych, ale dalej rozmijamy się w sposobie argumentowania.

Zgoda: pomoc przez kontrakty, zakupy w PL, szkolenia, serwis i audyt ma sens i jest realistyczniejsza niż „czysta gotówka”. Tylko że to nie rozwiązuje głównego problemu Twojego tekstu, bo ten problem nie dotyczy formy pomocy, tylko sposobu liczenia alternatywy.

Kiedy piszesz, że „nic nie powinniśmy dać” oznacza „zgodę na dużo droższy rachunek bezpieczeństwa”, to znów robisz skrót:
– opisujesz najgorszy możliwyPokaż całość

Człowieku, problem nie jest w „doprecyzowaniu metodologii”, tylko w założeniu wyjściowym, które od początku zakłada czytelnikowi klapki na oczy.
Ty nie analizujesz alternatyw, tylko opisujesz jeden scenariusz jako domyślny, a resztę sprowadzasz do „i tak będzie gorzej”.
Mówisz o „widełkach”, ale i tak agregujesz nieporównywalne koszty w jedną sumę, więc widełki są kosmetyką.
Nazywasz to „abonamentem”, choć sam przyznajesz, że koszty mają różną dynamikę – a potem liczysz je jak abonament.
Twierdzisz, że rynek „narzuca koszty”,Pokaż całość

@IksdeHeheh: Zwrócono Ci uwagę, że Twoja teza jest binarna i domknięta, a Ty mimo to dalej w nią brniesz, jakby każda uwaga była tylko kolejną deską do dokładania do tej samej scenografii.
Nie prowadzisz analizy, tylko reżyserujesz spektakl: jeden scenariusz gra główną rolę, statyści (alternatywy) mają milczeć, a liczby są reflektorami ustawionymi pod jeden kąt.
Gdy ktoś podważa konstrukcję sceny, nie zmieniasz scenariusza, doklejasz dekoracje i nazywasz to „doprecyzowaniem”.
ToPokaż całość

No i właśnie w tym momencie sam sobie zaprzeczasz.

Skoro teraz mówisz, że to nie jest rachunek kosztów, tylko opowieść o ryzyku, to znaczy, że wcześniej sprzedawałeś narrację jak analizę, a teraz się z niej wycofujesz. Nie da się jednocześnie wrzucać tabel, sum i „bilionów” oraz twierdzić, że to tylko „kierunek i skala”. To są dwie różne rzeczy.

Albo liczysz koszty, albo opisujesz ryzyko. Ty robisz jedno i drugie naraz, w zależnościPokaż całość

@IksdeHeheh: To właśnie nie jest spór o „poziom formalizmu”. Jeśli sam przyznajesz, że to nie jest model ani analiza ilościowa, to nie masz prawa bronić tego liczbami jakby nią było. A skoro liczby mają tylko wspierać narrację, to nie jest to analiza ryzyka, tylko opowieść wzmocniona cyframi, czyli dokładnie to, co nazywam narracyjną publicystyką, a nie rzetelną analizą.

@IksdeHeheh: Twoje odpowiedzi na resztę komentarzy są niskiej jakości nie dlatego, że ktoś „nie rozumie tematu”, tylko dlatego, że w trakcie dyskusji ciągle zmieniasz status własnego tekstu. Gdy liczby działają, bronisz ich jak analizy kosztów, a gdy są krytykowane, cofiesz się do „opisu ryzyka” i „scenariuszy”. To nie jest merytoryczna obrona, tylko ucieczka od odpowiedzialności za metodę, przez co cała dyskusja kręci się w kółko.

@IksdeHeheh: Nie, to dalej jest przesuwanie bramek. Raz liczby są „rzędem wielkości”, innym razem „zakotwiczone w mechanizmach”, a gdy robi się gorąco, tekst staje się nagle „publicystyczną analizą”, której nie wolno mierzyć tymi samymi kryteriami. To nie jest rozróżnianie poziomów, tylko asekuracja: każda krytyka trafia w inną definicję tego, czym ten tekst akurat teraz ma być. Jeśli coś ma ambicję wpływać na wnioski polityczne i używa liczb, to bierze naPokaż całość