Królowa Amanirenas należy do najbardziej zapomnianych wrogów Cesarstwa Rzymskiego. Wyróżniała się wyglądem - „była to kobieta o męskim wyglądzie, pozbawiona jednego oka” - jak opisywał ją Strabon. Szerzej o wojnie z Amanirenas w tym znalezisku https://www.wykop.pl/link/4026361/rzymska-ekspedycja-przeciwko-meroe/
"[Cezar] Na widok posągu Aleksandra Wielkiego przed świątynią Herkulesa głęboko jęknął i jakby przejął go wstręt do własnej gnuśności na myśl, że niczego godnego pamięci jeszcze nie dokonał w tym wieku, w którym Aleksander miał już cały świat u stóp".
"Pewnego razu gdy Hadrian zganił jakieś słowo użyte przez Faworyna, a on ustąpił cesarzowi, przyjaciele serdecznie się z niego śmiali, dowodząc, że ustąpił Hadrianowi niesłusznie, ponieważ słowa tego używali dobrzy autorzy. Faworynus powiedział: "Źle mi radzicie, przyjaciele, nie powalając wierzyć, że najbardziej wykształcony jest ten, kto ma trzydzieści legionów".
Gdy barbarzyńcy przerwali limes zaczęli pustoszyć rzymskie prowincje. Dla mieszkańców tych ziem była to istna apokalipsa.
Zapanował straszny głód, dochodziło nawet do ludożerstwa, o czym wspomina Olimiodorus:
"Kiedy Wandalowie wtargnęli do hiszpańskich prowincji i Rzymianie schronili się w warownych miastach, wszystkich opanował taki głód, że zmuszeni byli do kanibalizmu. A pewna kobieta, która miała czworo dzieci, pożarła wszystkie. Przy każdym kolejnym mówiła, że robi to dla wyżywienia i ratunku pozostałych dzieci, a
8 listopada 63 roku p.n.e Cyceron na zgromadzeniu senatu zdemaskował spisek Sergiusza Katyliny, który zorganizował zamach stanu. Wydarzenie to zainspirowało malarza Cesare Maccari do namalowania obrazu zatytułowanego "Cyceron demaskujący Katylinę".
Na obrazie widzimy Cycerona przemawiającego przed kworum około 50 senatorów. Pomieszczenie w którym odbywa się posiedzenie jest bardzo duże i dobrze oświetlone. Cyceron zajmuje centralną pozycję na obrazie, z boku siedzi osamotniony Katylina, przedstawiony przez malarza jako posępny młodzieniec.
Cesarz Tyberiusz lubił dobrze się zabawić, jego pobyt na Capri obrósł wieloma legendami. Z mniej kontrowersyjnych używek władcy był alkohol. Tak sobie z tego żartował autor Epitome De Caesaribus:
"Jako że nosił imiona Klaudiusz Tyberiusz Neron (Claudius Tiberius Nero), z powodu skłonności do pijaństwa żartownisie nazywali go dowcipnie Caladius Biberius Mero ["Ciepliusz Pijus Mocny"]".
„Dionizjusz za wszelka cenę starał się zdemaskować spiskowców. Jakiś obcy przybysz chodził po mieście, twierdząc, że jako jedyny potrafi nauczyć, jak można wykryć konspiratorów, jeszcze zanim zaczną działać. Wezwany na akropol, zapowiedział Dionizjuszowi, że wyuczy tego sposobu tylko jego jednego, by nie stał się powszechnie znany. Po wyproszeniu wszystkich obecnych powiedział Dionizjuszowi w zaufaniu: „Ogłoś, że poznałeś sztukę rozpoznawania uczestników spisku przed aktem, a nikt więcej nie odważy się spiskować przeciwko tobie”.
W czasie wojny z Germanami nękającymi Galię za panowania cesarza Konstancjusza wyróżnił się pewien barbarzyńca na rzymskiej służbie.
Nazywał się Charietto i był "mężczyzną przewyższającym wzrostem innych, a męstwo jego odpowiadało wyglądowi" - jak opisuje go Zosimos. Barbarzyńca był również wyjątkowo pomysłowy:
"(...) gdy zobaczył że barbarzyńcy zza Renu napadają na leżące tam miasta i bez przeszkód łupią mienie wszystkich (...), zamierzał przyjść im z pomocą. Najpierw sam
#antycznyblog
Możesz zapisać/wypisać się klikając na nazwę listy.
Dodatek wspierany przez Cebula.Online
Masz problem z działaniem listy? A może pytanie? Pisz do IrvinTalvanen
! @Kakergetes @Saganis @Zielony_Pio @gefrajter @misiafaraona @Imperator_Nadmy @Karol_ek @vendaval @Dziki_Bigos @Pjotsze