Raczej mało prawdopodobne, że jesteśmy jedyną planetą na której istnieje życie. Ponadto mało prawdopodobne, że nie istnieje nigdzie rasa o inteligencji wiele wyższej niż nasza. Z drugiej strony, bardzo prawdopodobne, że jedna rasa kosmiczna nigdy nie trafi na drugą i nie dokona przez to bezpośredniego kontaktu. Byłbym skłonny sądzić, że w każdej galaktyce o wieku porównywalnym z wiekiem naszej, powinna się gdzieś wykształcić forma życia o wysokiej złożoności. Generalnie w obliczu takiego
Teraz pomyślcie sobie co wasza śmierć oznacz w perspektywie wszechświata. Prawda, że życie ludzkie nad którym tak nie raz ubolewamy tak naprawdę niewiele znaczy. Nawet gdyby cała rasę ludzką do nogi ostatniej wybić to tyle mniej więcej co splunąć.
@Tremade: zaatakowałem temat śmierci nie małości. Pozatem jakby ktoś napisał w pierwszym komentarzu "na pewno ktoś to będzie zaraz po mnie komentował nudzi mnie to" to co nie podzielił byś się swoimi spostrzeżeniami tylko z tego powodu? Zalecam samodzielne myślenie.
Szkoda, że przy zbliżeniu do ziemi nie doszli do człowieka i nie dokleili filmu z powiększaniem zęba milion razy (nie chce mi się szukać, kiedyś był na Wykopie)... To by dopiero robiło wrażenie!
@k4yt3k: to proste: wszechświat jest jedynie brudem z pod paznokcia jakiegoś olbrzyma także granicą jest paznokieć a poza toczy się normalne życie gigantów
Komentarze (95)
najlepsze
ja nie rozumiem jak to może nie być niczego?