Cześć Wam. Urodziłem się w roku 1994. Kiedy miałem 2 lata stwierdzono u mnie obustronny głęboki niedosłuch (90dB). Do dziś nie wiadomo czy już tak się urodziłem czy nabyłem tę wadę w ciągu tych dwóch lat swojego życia. Tutaj muszę podziękować mojej mamie za wytrwałość i wiarę ponieważ lekarz który orzekł niedosłuch stwierdził że nic mi nie pomoże i mogę co najwyżej uczyć się języka migowego. Wiadomo, ile lekarzy tyle diagnoz i w trakcie wizyty u n-tego lekarza okazało się że można jednak spróbować aparatów słuchowych. Więc tak od mniej więcej 2,5 rż śmigałem w aparatach słuchowych, ale żadne cudo techniki to nie było, a do normalnych standardów słyszenia było daleko. Tak więc przebujałem się jeszcze przez trzy kolejne pary coraz to nowszych modeli aż do roku 2006 kiedy poddałem się jednostronnej implantacji (implant słuchowy). Dokładnie operację przeszedłem dnia 6 września 2006 i to był początek drogi do normalności. Przed całą tą implantacją raczej byłem osobą wyalienowaną i bariera żeby wbić się w towarzystwo była ciężka do przełamania. Tak więc spędziłem całą Szkołę Podstawową raczej w odosobnieniu, a wolny czas spędzałem grając na PC. Nie miałem nic do stracenia więc jako 12latek stwierdziłem że "tak, chcę być zaimplantowany". Jak wyglądała sytuacja po implantacji? Od razu rozwieję wątpliwości i powiem że na pożądany efekt czekałem aż trzy lata, więc nie ma mowy o poprawie z dnia na dzień. Byłem operowany w IFPS przez dr Henryka Skarżyńskiego. Na wspomnienie sali operacyjnej i pierwszej nocy po operacji robi mi się cierpko. Później nastąpiła standardowa procedura czyli zwolnienie do domu, powrót na zdjęcie szwów, później znowu się pojawiłem w Instytucie na dobranie procesora mowy (część zewnętrzna implantu słuchowego) i ostatecznie rutynowe wizyty które odbywały się najpierw co miesiąc i tak coraz rzadziej aż dzisiaj pojawiam się na własne życzenie. Każda taka wizyta po kolei wiązała się z "podkręceniem" procesora mowy, aż doszedłem do obecnego stopnia który szacuje się na poziomie normalnym. Ogólnie idąc do liceum już słyszałem w miarę normalnie, nawiązałem normalne znajomości z ludźmi i do dzisiaj funkcjonuje jako jeden z wielu normalnie słyszących. Ale biorąc pod uwagę fakt później implantacji (zaleca się implantować dzieci po urodzeniu) coś z poprzedniego życia mi zostało czyli skorygowana już wada wymowy. Pojawiają się też problemy że czasem czegoś nie zrozumiem, ale jest to naprawdę rzadkość, choć i tak częściej mi się to zdarza niż osobom przeciętnym.
Ogólnie mógłbym pisać i pisać na ten temat. Mogę Wam jeszcze odpowiedzieć jak mniej więcej wygląda środowisko osób głuchych, osób niedosłyszących i szkoły dla nich przeznaczone. W sumie to pytajcie o co chcecie :)
Implant (część wewnętrzna) i procesor mowy (część zewnętrzna)
Procesor mowy
No i macie weryfikacje :)
![](https://www.wykop.pl/cdn/c0834752/21yOxPe_Dj6yECI6B81GBO78AEh0TjuCCMgvvb9p,wat600.jpg?author=kingszajs&auth=d5cd976ad751fec62226e6b4bbdf2ec5)
Komentarze (139)
najlepsze
1) Czy wiesz, a moze korzystasz z system wzmacniajacego slyszenie?
2) I jak docierają do Ciebie dźwięki gdy jest ich dużo? (czy może najpierw te glosne czy szumy? )
3) Czy rozumiesz 'polecenia' bez problemu? (jeśli jest gwar i dużo osób mówi a ktoś mówi coś konkretnie do Ciebie)
4) co slyszysz będąc na przykład w autobusie? Czy jest w stanie bez problemu odróżnić dźwięki mowy od pozostalych dźwięków?
1. Nie wiem co sugerujesz, jedyne co mam to ten implant i procesor mowy.
2. Głośniejsze zagłuszają te cichsze, normalka.
3. Tak, jak jest dosyć głośno to muszę się trochę skupić na tym co kto do mnie mówi. Też zależy z której strony ta osoba stoi, w końcu słyszę tak jakby na jedno ucho. Ale przeważnie ogarniam kiedy rozmowa toczy się między kilkoma osobami.
4. Jeśli chodzi o autobus to
1) Czy miałeś uszkodzony nerw słuchowy czy to była wada innego rodzaju?
2) Czy u Ciebie też twierdzono, że to w wyniku np. podawania gentamicyny?
3) Czy próbowałeś zagranicą?
4) Jak się dostałeś do IFPS? Domyślam się,
1. Nerw słuchowy jest w porządku. Coś jest nie tak w uchu, ale co - tego nie powiedział mi już nikt.
2. Nie stwierdzono, do dzisiaj nie wiadomo co jest przyczyną. Ale istnieje takie podejrzenie bo brałem ten antybiotyk.
3. Nie rozumiem pytania.
4. Byłem na badaniach w Medicinusie w Warszawie i jedna pani doktor zasiała we mnie pomysł na implantację. Tak więc po powrocie do domu zdecydowałem się że