Aktywne Wpisy
![D50000FFCD01](https://wykop.pl/cdn/c0834752/bdb5982f942add1c283896e4bb7457ee991c163848da018d0044e902140b9a76,q60.jpg)
D50000FFCD01 +1
Co zaczyna się na RZ i po cichu włada Polską?
![nietoperze20](https://wykop.pl/cdn/c0834752/4d136b1063ec14e2e483959190e48f4bbb5d5cff87313ef7cdeba8725d01051c,q60.png)
nietoperze20 +4
Wierzycie w przyjaźń damsko-męską? Ja raczej wierzę. Dla mnie to byłoby straszne, gdyby ludzie nie mogli zawierać normalnych relacji międzyludzkich tylko sprowadzali wszystko do ru.chania. Myślę, że powszechny brak wiary w przyjaźń między mężczyzną, a kobietą wynika z powszechnej hookup culture która nakazuje by każde relacje traktować jako potencjalne relacje se.ksualne.
#niebieskiepaski #rozowepaski #przegryw #blackpill
#niebieskiepaski #rozowepaski #przegryw #blackpill
Wierzysz w przyjaźń damsko-męską?
- Tak 36.6% (78)
- Nie 63.4% (135)
Kilka lat temu, letnim czasem, przemierzając wzdłuż i wszerz Polskę naszą całą trafiłem do małego miasteczka - Diplojmentowa. Szukając schronienia przed nagłą ulewą na skraju lasu dostrzegłem opuszczoną szopę. Spróchniałe filary nie zachęcały do przekroczenia jej progów, ale narastający deszcz i coraz bardziej przemakająca kurtka nie pozostawiły mi wyboru. Zarośnięte mchem wrota długo stawiały opór, ale w końcu coś w nich chrupnęło i znalazłem się w środku. Mokry i zmęczony przysiadłem na brzegu czegoś co kiedyś było pachnącą kopą siana. Rozejrzałem się wokoło. Mroczne wnętrze szopy nie nastrajało optymistyczne. Burza narastała, krople deszczu złowieszczo dudniły w dach mojego schronienia. Brakowało tylko wycia wilków za ścianą. Wkrótce zmęczenie wzięło górę nad strachem i zasnąłem…
Obudziła mnie … cisza. Burza przeszła, deszcz ustał. Słońce radośnie wdzierało do środka przez zniszczone ściany. Już chciałem opuścić miejsce mojego ratunku, gdy coś przykuło moją uwagę. Spróchniałe deski odsłoniły cześć legarów, a w nich ukryte dziwne zawiniątko. Niezbyt ostrożnie wyszarpałem znalezisko i rozdarłem zmurszały papier którym było owinięte. Przysiadłem z wrażenia. Trzymałem w rękach stary rękopis z misternie wytłoczonym napisem „Wielka Księga Bluescreenów”. Ostrożnie odchyliłem grubą obwolutę. Pomiędzy stronami tkwiła mocno już wypłowiała kartka z takim oto tekstem:
„Wstrzymaj konie, Panie!
Wszystko wskazuje na to, że Twe srogie na maszynie działanie, to pokrzykiwanie: „Ty gibko nie bieżysz, a ja ci poruczył istotne zadanie!" wywołały w tej diabolicznej machinerii, słowem możnych uczonych: lapsus calami.
Wykorzystaj kombinacyje trzech zescalonych ze sobą dźwigni: kontrola, alternatywa, uchylenie, aby uruchomić ustrojstwo na nowo.
Licz się jednak z ryzykiem, że jakiekolwiek spisane informacyje pójdą w zapomnienie.”
Nie wiedziałem co o tym myśleć. To wszystko było tak nierealne. Co to ma być? Może to tylko sen? I wtedy z wnętrza księgi coś wyśliznęło się i spadło na klepisko stodoły. Podniosłem. To była stara fotografia. Przyjrzałem jej się uważnie. I wtedy wszystko zaczęło układać się w logiczną całość….
#justbluescreenit
źródło: comment_1662922300gbtlienquzbmigdtZn5eVL.jpg
PobierzKomentarz usunięty przez autora