Karen Wetterhahn, toksykolog i profesor chemii w 1994 roku upuściła kropelkę dimetylortęci na swą dłoń. Nie zwróciła na to uwagi, bo miała na rękach lateksowe rękawiczki. Pięć miesięcy później zaczęła potykać się w drzwiach i niewyraźnie mówić. Po trzech tygodniach w szpitalu zapadła w śpiączkę i umarła. Dimetylortęć pochłonęła jej komórki mózgowe.