Wszystko

Najnowsze

Archiwum

solejukowski
  • 2
Finałowa siódemka kandydatów do nagrody Nike 2026:

Anna Bikont, "Nie koniec, nie początek. Powojenne wybory polskich Żydów" (reportaż, wyd. Czarne)

Dorota Grabek, "Zmartwychwstanki" (opowiadania, wyd. Czarne)

Krzysztof
solejukowski - Finałowa siódemka kandydatów do nagrody Nike 2026: Anna Bikont, "Nie ...

źródło: 1000094680

Pobierz
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
snow
  • 9
Treść przeznaczona dla osób powyżej 18 roku życia...
  • 6
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
seicel
  • 1
@simsoniak: A kto niby? Varga, którego już nie da się czytać? Pilch, który ciągle o tym samym? Karpowicz, którego "Ości" da się czytać tylko po zielonym? Świetlicki, który "patrz Pilch"? Tokarczuk? Serio, oni a chociażby Coetzee to niebo, a ziemia. Owszem lubię Pilcha, Vargę, Głowackiego, ale porównać ich do pisarzy zagranicznych to jak porównywać Malucha do Ferrari. Polska literatura stoi reportażem co najwyżej.
  • Odpowiedz
s.....k
s.....k
  • 0
@Jack_Donaghy: Miałabym też ze trzy-cztery więcej za końcówkę ostatniego sezonu (kwiecień-czerwiec), ale wiecznie zapominałam. ;-) Niech juz zostanie, dwa spektakle w tydzień to właściwa liczba. ;-)
  • Odpowiedz
s.....k
s.....k
  • 4
"Miłosz w "Prywatnych obowiązkach" pisze, że bodaj wszystkich polskich literatów dwudziestego wieku dręczyło pytanie, czy można być wielkim pisarzem, pisząc po polsku. Nieszczęsna, jak zauważa, sprawa polska stanowi przeszkodę przy wszelkim rozmyślaniu o świecie i człowieku. Sprawa polska leży na przeszkodzie bezinteresownemu czytaniu literatury. Komunizm, powiada, dawał szansę peryferyjnej literaturze polskiej na zderzenie się z kwestią uniwersalną, ale nie wyszło. No, może z wyjątkiem "Innego świata" Herlinga-Grudzińskiego.

Ojciec Miłosza skarżył się, że w
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
s.....k
s.....k
  • 5
Kalicińska o Nike. Królestwo beki.

(Kalicińska!!!!!!!!!!!!!)

"Przeczytałam streszczenia – opisy książek nominowanych do nagrody Nike i włos mi się zjeżył. Nominuje się i nagradza zazwyczaj książki bardzo określonego koloru i od kilku lat to kolor… szaroczarny. Odnoszę wrażenie, że wystarczy usiąść i skroplić najciemniejsze emocje w treść reportażu, powieści, opowiadania w sposób poprawny gramatycznie, dodać ciut polotu, i już zyskać akceptację jurorów."

Może
  • 8
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Powiązane tagi