Wytwórnia Planet Mu idzie śladami oficyn Tempa i Rince Recordings. Odpowiedzią na serie kompilacji "Dubstep Allstars" i "Rise" ze strony Mike’a Paradinas’a jest dwukompaktowa składanka "10 Tons Heavy". Jak nazwa wskazuje jest to mosiężnie dubstepowy zgniatacz uszu.

Okazuje się, że monopol na multikulturalny i multietniczny wyraz dubstepu Londynu powoli się kończy. Potwierdza tą tezę autor "Island Noise", który sam ma ze stolicą Albionu niewiele wspólnego. O ile album Buriala koncentrował się na mrocznych ulicach Londynu, o tyle Geiom zabiera manatki i płynie na Karaiby oraz Bliski Wschód.

Władca totalnie krwiożerczego mroku stolicy upadającego Albionu, DJ Distance stworzył na "My Demons" to, co można było się po nim spodziewać. Obraz szerokiego i trudnego do sklasyfikowania brzmienia dubstep, które wymyka się naklejaniem stylistycznych łatek niczym zręczna ucieczka ninji z oblężonej twierdzy.

Muzyka klubowa, czy jak kto woli taneczna, ma to do siebie, że jej świeżość ulatnia się momentalnie. Sezon, może dwa i supermodne trendy gasną jak fajerwerki w sylwestra.

Należący do grona pionierów niezwykłego brzmienia dubstep – Benga przygotowuje zestaw kilkunastu nagrań na swój drugi longplay. "Diary Of An Afro Warrior" będzie nasiąknięty trudnymi do zaszufladkowania dźwiękami powstałymi w południowej części Londynu.

Londyńska wytwórnia Fabric przygotowała nie lada atrakcję dla fanów najnowszych prądów muzycznych pochodzących ze stolicy Wielkiej Brytanii. Już w pierwszej połowie grudnia jej nakładem pojawi się pierwsza w historii tej oficyny z Charterhouse Street kompilacja z muzyką dubstep. Za materiał "Fabriclive. 37" odpowiadać będzie duet Caspa & Rusko.

Drugi album jednej najświeższych odkryć stajni Planet Mu - Irlandczyka Barry'ego Lynn'a przynosi jeszcze więcej niespodzianek aniżeli jego debiutancki "Oneiric". "Glyphic" to mniej połamanych cięć na korzyść większej reprezentacji testamentowego dubu pokazanego w przekroju poprzecznym.

Jest on jednym z tych wykonawców, o których albo wie się cokolwiek, albo nie wie nic. Pojawił się dość nieoczekiwanie, zupełnie tak, jak gatunek muzyki, który reprezentuje - dubstep (choć niektórzy mówią, iż jego brzmienie nie jest typowe dla tego stylu).

Ojciec ambient dubu i prekursor elektronicznego dubu Mick Harris powraca po pięciu latach od ostatniego studyjnego "Plan B" (a po trzech latach od "List Of Takers" - wydany wyłącznie w Polsce). "Stealth" to cholernie podstępny i masywny miks wszystkiego dobrego, co można było się po Scornie spodziewać.

Recenzja nowej płyty Burial "Untrue"

Ten poniedziałek przejdzie do historii jako jedno z najważniejszych wydarzeń roku 2007 dla brytyjskiej sceny urban (garage, r'n'b, 2step, dubstep). Dzisiaj swoją premierę ma jeden z najbardziej oczekiwanych albumów - "Untrue" Buriala nazywanego przez niektórych "dubstepowym Photkiem".