Z klinicznej śmierci w przestwór życia desant

Masz tylko ochłap blasku - rośnij, uciekaj

Niosę światło na ciemną stronę Księżyca

Którą mocno trzyma w ryzach ekonomiczna orbita

Jesteśmy ziarnem, które rzucono w cień

Musimy walczyć o światło, jak astmatyk o tlen

...Z dziką pasją przymierzałem wszystkie te przebrania

Estetyki, polityki, religii nic nie zasłania

Życia i jest skutkiem tu powszechnej nieuwagi

Fakt, że mało kto tu szczerze przyznaje, że król jest nagi...

Lecz moje myśli jedynie wciąż do niej rwą,

W niej zbiega się mój szczyt i moje dno.

A jedyny mój możliwy koniec, to

gdy własny ogon zaknebluje mi pysk i...

Czemu nie chce iść prostą linią po szczęście?

Nie chcę - cierpieć więcej. Wiesz - więcej łez

Nie chce serce też. Bierzcie, jedzcie je!

To tylko chwile rozdrapane przez dreszcze

Gdzieś tylko tyle nie udźwigną ich mięśnie

Chcesz? Oddam na chwile Ci me wnętrze

ˇ Utwór “Lascaux” zapowiada, drugą płytę Bisz/Radex, która ukaże się we wrześniu. Album zawierać będzie jedenaście różnorodnych stylistycznie utworów, których tematyka krąży wokół problemów współczesności, od pułapek cyfrowej rzeczywistości po refleksję nad masową kulturą. Wszystko to w niecodziennej formie, której charakter najłatwiej oddać w dwóch słowach: #biszradex

Ja będę wyć do pustego nieba,

choć dobrze wiem, że i tak to niczego nie da.

Będę czekać, aż powrócą tu zmęczone echa mego głosu

wierząc, że usłyszę twój wśród nich.

Ja będę wyć do pustego nieba,

choć dobrze wiem, że i tak to niczego nie da.

Będę czekać, aż powrócą tu zmęczone echa mego głosu,

wierząc, że usłyszę twój wśród nich.

I będę żyć na krawędzi cienia,

na ostrzu prawdy nie szukając usprawiedliwienia.