Obudziłem się, mam perfidne myśli, więc coś napiszę.
Też tak macie, że większe miasto wydawało się Wam szansą, możliwością wybawienia, a okazało się, że wcale tak nie jest, że to mrzonka, cierpicie bardziej albo tak samo? Pamiętam jak trafiłem do miasta, studia, na początku było fajnie, tak niecały rok, wszystko nowe, bodźce. Z każdym rokiem coraz gorzej, nieudane nieudolne próby relacji, samotność, wszędzie ci ludzie, którzy #!$%@?ą samym swoim byciem, rozczarowanie, zastanawianie
Ta kwarantanna dobitnie przekonała mnie do tego jak bardzo #przegryw i #samotnosc (╥﹏╥)
Lvl 22 i od zawsze sam. Sporo znajomych, całkiem dobra praca 7k, podróże, no pozornie nie ma na co narzekać, a jednak samotność powoduje że w sumie wiele bym oddał za kogoś obok.
Obracam się ciągle wśród tych samych ludzi i dopiero teraz jak nie obracam się wokół żadnych ludzi to widzę że jakoś mocno
@WwaDdl022: Warszawa i nie po znajomości, ale nie chce mi się tu z tego tłumaczyć ( ಠ_ಠ) weź pod uwagę że taki wiek to też zerowy podatek PIT i inne profity, więc taka kwota jest łatwiejsza do osiągnięcia. No i trochę szczęścia na pewno też, zaczynałem dużo niżej