#przegryw a raczej #wygryw ?
Z racji że jestem lekko podpity i siedzę sobie aktualnie samotnie przed komputerkiem to chciałbym się z wami podzielić krótką historią o wyjściu z #tfwnogf.
Dziś mam 25 lat, a jeszcze 2/3 lata temu przesiadywałem na wykopie na powyższych tagach i czytałem smutne historie innych oraz sam żaliłem się na swoje życie. Nie wierzyłem że kiedykolwiek znajdę dziewczynę i będę w bliskiej relacji, a jednak mi się to udało.
Od razu napiszę że nie chcę pisać jakichś banałów że wszystkim w życiu się powiedzie tylko trzeba zaczekać, bo wiadomo że sytuacja każdego z osobna jest inna i niektórzy być może nigdy nie będą w stanie kogoś znaleźć. Ale mi się udało i chciałbym o tym krótko opowiedzieć i być może dać innym nadzieję.
Mam dziewczynę, uprawiam z nią s--s (brzmi to jak jakiś sukces, ale wiem że dla niektórych to niewyobrażalne xd), jest ona najbliższą dla mnie osobą i czuję znacznie inaczej niż dawniej. Jaka była moja sytuacja? Byłem osobą skrajnie samotną, 99% spedzałem przed komputerem grając w gry, siedząc na wykopie, przeglądając chany, nie miałem żadnych znajomych. Miewałem w trakcie swojego życia takie myśli że muszę się z takim stanem rzeczy pogodzić i na zawsze zapomnieć że mogę kogoś mieć.
Nie chcę się wdawać w szczegóły, bo nie czuję się z tym komfortowo, ale poznałem ją na aplikacji randkowej (nie tinder), jakoś nas zmachowało, zaczęliśmy pisać, spotkaliśmy się i jakoś to poszło. Pewnie niektórzy by teraz powiedzieli że tak naprawdę nie powinienem w ogóle się wypowiadać, bo pewnie jestem przystojnym chłopem i jakaś na mnie po prostu poleciała, ale subiektywnie uważam że wyglądam przeciętnie, nie jestem obleśny, ale też nie jakiś gigachad. Po prostu moim głównym problemem była nieśmiałość i brak umiejętności
Z racji że jestem lekko podpity i siedzę sobie aktualnie samotnie przed komputerkiem to chciałbym się z wami podzielić krótką historią o wyjściu z #tfwnogf.
Dziś mam 25 lat, a jeszcze 2/3 lata temu przesiadywałem na wykopie na powyższych tagach i czytałem smutne historie innych oraz sam żaliłem się na swoje życie. Nie wierzyłem że kiedykolwiek znajdę dziewczynę i będę w bliskiej relacji, a jednak mi się to udało.
Od razu napiszę że nie chcę pisać jakichś banałów że wszystkim w życiu się powiedzie tylko trzeba zaczekać, bo wiadomo że sytuacja każdego z osobna jest inna i niektórzy być może nigdy nie będą w stanie kogoś znaleźć. Ale mi się udało i chciałbym o tym krótko opowiedzieć i być może dać innym nadzieję.
Mam dziewczynę, uprawiam z nią s--s (brzmi to jak jakiś sukces, ale wiem że dla niektórych to niewyobrażalne xd), jest ona najbliższą dla mnie osobą i czuję znacznie inaczej niż dawniej. Jaka była moja sytuacja? Byłem osobą skrajnie samotną, 99% spedzałem przed komputerem grając w gry, siedząc na wykopie, przeglądając chany, nie miałem żadnych znajomych. Miewałem w trakcie swojego życia takie myśli że muszę się z takim stanem rzeczy pogodzić i na zawsze zapomnieć że mogę kogoś mieć.
Nie chcę się wdawać w szczegóły, bo nie czuję się z tym komfortowo, ale poznałem ją na aplikacji randkowej (nie tinder), jakoś nas zmachowało, zaczęliśmy pisać, spotkaliśmy się i jakoś to poszło. Pewnie niektórzy by teraz powiedzieli że tak naprawdę nie powinienem w ogóle się wypowiadać, bo pewnie jestem przystojnym chłopem i jakaś na mnie po prostu poleciała, ale subiektywnie uważam że wyglądam przeciętnie, nie jestem obleśny, ale też nie jakiś gigachad. Po prostu moim głównym problemem była nieśmiałość i brak umiejętności
źródło: IMG_20240809_121532
Pobierz