Efektowna strategia komunikacyjna bazowała w tym wypadku na prezentacji wyników badań jako prowokującego odkrycia, które wywraca do góry nogami wizję świata liberalnego mainstreamu: „zobaczcie, wyborcy PiS to wcale nie neandertalczycy!”.

Na czym więc polegała owa fantomowa sprawiedliwość społeczna, tytułowe „kupowanie czasu”? Receptą na ten problem była, zdaniem niemieckiego socjologa, substytucja konsumpcji klasy pracującej w postaci „dodrukowywania pieniędzy” mającego pobudzić gospodarkę.