#anonimowemirkowyznania Mam pewne rozterki związane z pracą. Od dłuższego czasu w aktualnej pracy, nie mam co robić i przez to czuje, że nie chce mi się żyć. Wstaje rano, odpalam laptop ale po co to wszystko skoro wiem, że te 8 godzin będzie bezproduktywne (jestem typem osoby która lubi pracować). Kadra kierownicza wie o tym, że nic nie robię ale nic z tym nie robią bo ktoś musi ewentualnie poprawić usterki gdyby takie wystąpiły na produkcji (W ciągu roku zdarzyło się to może z trzy razy) a dodatkowo brak innych projektów. W maju postanowiłem, że poszukam jakiejś nowej pracy ale robię też dość mocną selekcje i nie bardzo chce iść do korpo dlatego od tego czasu miałem tylko dwie rozmowy (według informacji zwrotnych, technicznie super ale były jakieś inne problemy typu angielski itp.). Teraz pytanie czy myślicie, że warto rzucić papier pomimo, że nie mam jeszcze tej nowej pracy? Chodzi o to, że mam rozterki z tym, że dając taki papier pod koniec miesiąca (jeżeli bym coś znalazł a jest już 19 maj) postawie firmę trochę w złej sytuacji a pomimo wielu negatywów (nie tylko to co opisałem w pierwszych zdaniach) zawdzięczam im w sumie trochę. Dużo czytałem, że warto jednak zrobić złożyć wypowiedzenie po znalezieniu nowej pracy ale czuje, że jeżeli nie znajdę nic co mnie zainteresuje w maju to znowu będę musiał spędzić jeszcze 2 miesiące i to mnie dołuje. Oszczędności gdybym jednak i w czerwcu nic nie znalazł jakieś mam a i ostatecznie do tego korpo mogę iść, ale z jakiegoś powodu nie jestem pewien co robić :/ Najgorsze jest to, że przez pracę + pandemie w czasie wolnym czuje się zmęczony i cały dzień tylko przesiaduje na YT oglądając filmiki które po jednym dniu i tak już nie pamiętam #pracait #pracbaza
@AnonimoweMirkoWyznania wymiana troski o znalezienie lepszej pracy na znalezienie jakiejkolwiek nie wyjdzie Ci na dobre - pod żadnym względem. Jeśli obecna nie wyzuwa Cię kompletnie z sił to daj sobie tyle czasu ile potrzebujesz aby znaleźć nowe zajęcie, bez zbędnej presji jaką wywarłby nieokreślony czas na bezrobociu
#anonimowemirkowyznania Mam problem z otworzeniem się na związek uczucia. Niby chciałabym mieć kogo kochać, być z kimś, ale jednocześnie czuję blokadę. Zakochiwałam się parę razy, ale za każdym razem byłam odrzucana. Nigdy nie byłam w związku, mimo, że nie jestem jakaś ostatnia, ani walnięta i uważam, że nie mierzyłam jakoś za wysoko jak na mnie. Mam wrażenie, że te zranienia sprawiły, że mimo tęsknoty za miłością, nie umiem jakoś się otworzyć. Założyłam kiedyś tindera, ale czułam się tam nieswojo i to raczej nie dla mnie. Na żywo też niby bym chciała, ale mam wrażenie, że nikt nie zwraca na mnie uwagi, nawet mimo mojego dość entuzjastycznego usposobienia. Albo przez tę blokade ciężko mi kogoś takiego dostrzec. TK się chciałam wyżalić..( ͡°ʖ̯͡°) #zwiazki #rozowepaski #niebieskiepaski #feels
@AnonimoweMirkoWyznania rozumiem jak może boleć fakt bycia niewidzialnym dla płci przeciwnej - kiedy nadchodziło mnie takie wrażenie zadawałem sobie jedno pytanie: co bym w sobie zmienił tak, abym sam chciał wybrać siebie na drugą połowę ( ͡º͜ʖ͡º), a potem staram się to osiągnąć. Nie jest to najszybsze rozwiązanie, ale daje poczucie spełnienia, postępu.
źródło: comment_1622189388IvQIWVoVyRoaLMTucGuhVp.jpg
Pobierz