Uważam, że jeżeli my - bądź to poszczególna osoba, partia, armia albo szkoła - nie jesteśmy atakowani przez wroga, to jest źle, gdyż oznacza to niewątpliwie, że znaleźliśmy się z nim w jednym błocie. Jeżeli zaś jesteśmy atakowani przez wroga, to jest dobrze, gdyż dowodzi to, że ustaliliśmy wyraźną linię podziału między nim a nami. Jeżeli wróg napada na nas zaciekle, przedstawia nas w najciemniejszym świetle jako ludzi pozbawionych wszelkich zalet,