remlezar
  • 12
#przegryw

Hipotetyczna próba wyjścia z przegrywu, jakimś nadludzkim wysiłkiem woli, staraniami, inwestycjami w siebie, poświęcaniem czasu i pieniędzy, operacjami...

...i wszystko tylko po to, by w najlepszym wypadku być może osiągnąc dolne granice normictwa, jest dla mnie równie zniechęcająca, co przerażająca
  • 8
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
Don_quixotee
  • 0
@remlezar: No dobra, ale co w twoim jest wyznacznikiem tego szczęścia? Pieniądze, status, przyjaźnie, d--y? Czy miałeś kiedyś w życiu taki dzień w którym czułeś się "dobrze"? Może nie jak Oski, ale jak nornik?
  • Odpowiedz
Don_quixotee
  • 0
@remlezar: Rozumiem, też mam często takie myśli. Brak doświadczeń wchodzi na banie, jeśli mógłbym coś po krótce zasugerować to może spróbuj się jakoś zaktywizować? Jeżeli już skończyłeś naukę to może spróbuj dołączyć do jakiś amatorskich klubów sportowych? Jak nie sport to może stowarzyszenie, grupy zainteresowań? Spróbuj stworzyć środowisko aby te doświadczenia zdobyć.
  • Odpowiedz
Don_quixotee
  • 0
Od początku stycznia mam zagwostke związaną z żalem za popełnione błędy, podczas spowiedzi słyszę czesto aby nie biczować się za nie ani nie roztrząsać nich bez potrzeby. Zrozumiałem to w taki sposób że jeśli będziemy cały czas myśleć o czymś to będziemy w tym trwać i nie ruszymy tym samym dalej.
Czy w takim razie nie lepiej nie myśleć o nich wcale? W stylu, stało się - idziemy dalej?

Wpadłem z czystą świadomością w
  • 2
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
Don_quixotee
  • 6
W chwilach największego smutku potrafię poczuć jedno dość oryginalne uderzenie serca, takie które przypomina mi o moim dawnym życiu energii którą posiadałem i potencjału jaki miałem. Z jednej strony je nienawidzę, z drugiej kocham. Przypomina mi to sytuacje Eliasza w której Bóg nie spełnia jego życzenia śmierci, zamiast niej Bóg daje mu pożywienie i wysyła go w 40 dniowy marsz. Czuję jakby Bóg nie chciał odpuścić mojej osoby i za każdym razem
  • 3
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
debi5s
  • 0
@remlezar: Jeżeli jesteś w stanie zrozumieć że wiara może pomóc, i jednocześnie chcesz ją wyszydzić, to może lepiej nie pisz nic ¯\(ツ)/¯
  • Odpowiedz
remlezar
  • 0
@debi5s: Dla mnie wiara to cope akurat i żadna świętość, tak samo terapia, którą również wyszydzam. Ale jeśli pomaga, to tak jak napisałem, proszę bardzo
  • Odpowiedz
Don_quixotee
  • 3
Czasem mnie zastanawia co mnie bardziej boli, to że nie potrafiłem się zmienić (uspołecznić) czy ta cała zewnętrzna presja. Nie mam problemu do tego by być sam po prostu chciałbym mieć koło siebie tą jedną osobę która by mnie pokochała. #przegryw
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
Don_quixotee
  • 8
Ale dzisiaj miałem dobry dzień,
1. 8h snu
2. Trening z rana bez kawy i śniadania
3. Wypita herbata zielona i zjedzone placki z serka wiejskiego
4. Dobrze szła mi robota
5. Zadeklarowałem się na prawo jazdy (zaczynam w połowie września)
  • 1
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
Don_quixotee
  • 2
@puffpuff nie chcę zwiększać wzrostu, pogodziłem się z nim, po prostu chciałem przyjrzeć się tej branży i rozstrzygnąć czy to działa czy jest to robienie kasy z ludzi którzy mają kompleksy.
Oczywiście mógłbym je wypróbować i relacjonować efekty po danym okresie (np. pół roku).
Operacja wydłużania kończyn przemilcze
  • Odpowiedz
Don_quixotee
  • 0
@yazir w moim przypadku oznacza to:
- rozwój w kierunku naukowym, teoretycznym (zresztą nieudany, bo nie umiem rozmawiać z innymi więc tak czy inaczej wychodzę na debila)
- niemożność podjęcia pracy fizycznej z powodu uwarunkowań fizycznych (niedowłady, brak umiejętności miękkich)
Pogardy do pracowników fizycznych nie mam. Po prostu tak wyszło że nie udało mi się spełnić oczekiwań ojca czy to na polu zawodowym czy społecznym.
  • Odpowiedz
Don_quixotee
  • 3
@SzalonyOgorek ojciec pomimo wieku jest dynamiczniakiem. Nie chcę go oskarżać (już mu dawno wybaczyłem i go kocham) ale nie chciał mnie diagnozować pod kątem autyzmu kiedy byłem dzieciakiem, bo bał się zaszufladkowania mnie jako debila. Także wychował mnie internet
  • Odpowiedz

Jan Kowalski

Osiągnięcia