Czeska Szwajcaria. Emblemat Czeskiej Republiki. Brana Pravcicka i Hrensko. Do ogarnięcia nawet w weekend (pt-nd albo sb-nd)
Bazowanie w Hrensko ma swoje plusy i minusy. Plusem jest wygodna baza wypadowa, macie możliwość zostawienia samochód pod pensjonatem i od razu wyjście na szlaki. Albo skorzystanie z częstych autobusów wgłąb Parku Narodowego. Co ciekawe z pokaźnymi przyczepkami rowerowymi.
Minusem oczywiście jest spore nawarstwienie się turystów w środku dnia, gdy wszyscy do miasteczka zjeżdżają, co nie uszło uwadze rezolutnym handlarzom. Również z Azji (Wietnam)
Hrensko wciśnięte w wąwóz skalny rzeki Kamenicy, która uchodzi tu do Łaby gwarantuje piękny widok z ukrytego punktu widokowego (Labska Vyhlidka) no i szlak do słynnej bramy.

Wyszliśmy rano po śniadaniu, szliśmy sami, doszliśmy przed otwarciem bramki do schroniska Sokole Gniazdo. Było przyjemnie chłodno i kameralnie. Obecnie można po drodze zobaczyć z bliska skutki wielkiego pożaru sprzed roku. Katastrofa ta robi wielkie wrażenie, ale przysparza dużo wartości edukacyjnej. Jak wygląda pożarzysko, jak przyroda potrafi odrodzić się z sytuacji wręcz beznadziejnej, jakie rośliny są bardziej odporne jakie mniej. Intrygujące.Pokaż całość

Akt II. Wezwanie na komendę.

Zgodnie z tym, czego spodziewałem się po odmówieniu mandatu - dostałem wezwanie na komendę.
Jeszcze dziś wyślę do nich 10-stronicowe pismo, dlaczego powinni zaprzestać swoich dalszych, niezgodnych z prawem działań ( ͡° ͜ʖ ͡°)

Jak chcesz być wołany do kolejnego aktu tej komediiPokaż całość

#anonimowemirkowyznania
Zniszczyłem życie mojemu dziecku. Zostałem ojcem w wieku 22 lat, moja była miała wtedy 17. Wpadka, obydwoje nie byliśmy przygotowani na założenie rodziny. Z perspektywy czasu, wiem że nie nadaję się do dzieci i nie chcę ich mieć. Na szczęście moja obecna żona podziela mój punkt widzenia.

Mój syn ma 16 lat, od początku zajmowali się nim głównie rodzice mojej byłej. Później ona znalazła drugiego faceta, pobrali się i urodziła mu dwoje dzieci. Ja w tym czasie pracowałem za granicą, sporadycznie odwiedzałem małego, czasem zabierałem go na wakacje, żeby wykazać jakieś pozory zainteresowania dzieckiem, nie chciałem żeby odebrali mi prawa do niego. Ostatnio przyjechałem do Polski, mam tu dom i planuję zostać na stałe. Mój syn jest w tragicznym stanie, nie zjada pełnych posiłków, tnie się, miał próbę samobójczą, leżał na psychiatryku, jest płaczliwy, izoluje się od rówieśników. Widząc jego stan przypomina mi się jak traktowałem go w przeszłości, porzuciłem, widywałem z przymusu od niechcenia. Wstyd się przyznać, ale zdarzyło mi się go uderzyć jak był dzieckiem. Z matki strony też miał nieciekawie, była gdy ponownie wyszła za mąż przestała skupiać na nim uwagę, a jak urodziła kolejne dzieci, młody całkowicie spadł na boczny tor. Był jak sierota, matka żyła swoim życiem, ja swoim.

Był pogodnym dzieckiem, zawsze pamiętał o życzeniach na dzień ojca, choć ja nie zawsze pamiętałem o jego urodzinach. Dostawałem od niego laurki, wyrzuciłem to do kosza. Raz znalazł i było mu przykro. Odtracalem go, gdy chciał się bawić, kazałem siedzieć w pokoju, byle tylko mi nie przeszkadzał. Biłem bez powodu, bo mnie irytował swoją obecnością. Nie zliczę, ile razy go zawiodłem, obiecałem coś i nie dotrzymałem słowa. Jak zaczął dorastać, mówiłem wiele bolesnych rzeczy w kłótniach, czego żałuję. Nazywalem go moim błędem życiowym, wpadką, śmieciem. Pomimo tego on nadal mnie kocha. Ostatnio powiedział, że żyje, bo wie, że byłoby nam smutno, gdyby coś sobie zrobił. Ma problem z apetytem, potrafi ukrywać jedzenie, które niby zjadł, żebym się nie martwił. Jest bardzo pomocny i uczynny. Był wolontariuszem w czasie pandemii, robił zakupy starszym i schorowanym osobom. Nie pali, nie pije, nie bierze narkotyków, dobrze się uczy. Nawalilem, ale chciałbym, żeby skończył studia, znalazł dobrą pracę, dziewczynę.Pokaż całość

Today is the day. Dzień wypisu. Trafiłem do psychiatryka za próbę samobójczą (właściwie to przez wpis na mirko, ktoś podkablował na pały XD), próbę która była bardziej wołaniem o pomoc (i atencję ( ͡° ͜ʖ ͡°)). Niemniej jednak spędziłem tu 2 tygodnie, choć czuję się jakbym wychodził z pierdla po roku odsiadki XD. Chociaż to i tak krótko, to dni ciągnęły się niemiłosiernie. Poznałem parę fajnych ludzi, miłych,Pokaż całość

Dzisiaj słowa uznania należą się Mirkowi @aviation_maniac za to co zrobił! Po nocce, przyjechał z żoną z Warszawy do Poznania, żeby totalnie bezinteresownie przywieźć podnośnik, który nieziemsko ułatwi nam życie!
Ci przesympatyczni ludzie nie chcieli nawet śniadania, musilismy namawiać ich na kawę i herbatę, cale szczęście dali się namówić i chociaż trochę ich poznaliśmy. Na koniec chcieli uciec nie biorąc nic za trasę czy autostradę (!) ale całe szczęście doszliśmy doPokaż całość

Tyle ostatnio mówi się o #lgbt więc dorzucę swoje trzy grosze, jako że temat dotyczy mnie bezpośrednio.

Od paru lat jestem w stałym związku - kochamy się, mamy swoje wzloty i upadki, jak każda para. Dwa lata temu zdiagnozowano u mnie #rak nerki - na początku łudziliśmy się, że damy radę i jakoś przez to przejdziemy, niestety szybko okazało się, że diagnoza była za późna i jedyne co mi zostało to chemioterapia paliatywna, żeby kupić trochę czasu (więcej na tagu #shepardchoruje ). Na początku dramat, morze łez, załamka, ale życie toczy się dalej.
Po operacji wylądowałem w stanie ciężkim na OIOMie i mimo wszelkich zgód i upoważnień mój partner nie mógł wejść nawet na chwilę, żeby mnie zobaczyć - moja matka musiała ściemnić, że jesteśmy braćmi, bo wstęp miała tylko najbliższa rodzina. Kiedy wróciłem na oddział urologiczny, z bólu nie byłem w stanie sam się wykąpać, to właśnie On pomagał mi pod prysznicem. Fizycznie nie byłem w stanie zmieniać sobie opatrunków, dlatego to On przez kilka tygodni, dzień w dzień mi z tym pomagał.
Kiedy chemioterapia zwala mnie z nóg, to właśnie On jest przy mnie i się mną opiekuje. Kiedy dopada mnie cięższy dzień, w którym zdaję sobie sprawę z tego jak mało czasu mi zostało, to w Jego ramię się wypłakuję. Nie mogę dźwigać, więc to On robi zakupy. Przykłady można mnożyć.
Równolegle z diagnozą dostałem w ramach darowizny mieszkanie - wyremontowaliśmy je za jego pieniądze i razem w nim zamieszkaliśmy, czekając na koniec wspólnej historii. Większość z Was pomyśli "przecież możesz spisać testament". Oczywiście, to pierwsze co zrobiłem po tym jak wykryto u mnie #nowotwor, jest tylko jeden haczyk - formalnie jesteśmy obcymi ludźmi, więc w nagrodę, po mojej śmierci będzie musiał dodatkowo zapłacić ok 80.000zł - za to wszystko, co dla mnie zrobił, to jak się mną opiekuje i wspiera, jak sfinansował remont będzie musiał jeszcze zapłacić tylko dlatego, że nie możemy zalegalizowaćPokaż całość

Podjęłam wyzwanie, zapraszam do wysłuchania ( ͡° ͜ʖ ͡°)

NOMINUJĘ:
@Pokaż całość