Al2O3
Al2O3
  • 1
nie pamiętam bo jakoś mnie to nie interesowało nigdy, a mame nie będę pytał o tej porze


@Hypnotoad: A ja swoją godzinę urodzenia znam, bo moja mama trzyma te opaski, które zakłada się dzieciom po urodzeniu na rączkę, żeby się nie pomyliły ( ͡° ͜ʖ ͡°) i tam jest dokładna data i godzina podana

Wszystkiego najlepszego (｡◕‿‿◕｡)
  • Odpowiedz
Sheepo
Sheepo
  • 31
Cześć Mirki! Wpis ten jest kontynuacją poprzedniego, a mianowicie - Jak potoczyła się moja rozmowa kwalifikacyjna.

Podczas nudnego jak zwykle dnia w pracy odebrałem telefon: "Jest nam niezmiernie miło Pana poinformować, jako jedynej osobie udało się ukończyć etap rekrutacyjny!" ( ͡° ͜ʖ ͡°)

Troszkę pośmieszkowałem z bardzo miłą i uprzejmą Panią, później przyszedł czas na omówienie konkretów, a na końcu usłyszałem - "Dyrektor gratuluje Panu odwagi"
Al2O3
Al2O3
  • 13
@peetee: jak przeczytałam opis to pomyślałam, że sobie zaprojektowałeś dziewczynę i zrobiłeś do tego projektu wizualizację ( ͡° ͜ʖ ͡°) za dużo czasu na mirko
  • Odpowiedz
Tesla01
Tesla01
  • 3
Mieszkam sobie prawilnie w akademiku , wszystko ładnie pięknie tylko Ci lokatorzy tacy jacyś. Akcja z ostatniego piątku. Zdążyłem zasnąć a tu darcie ryja i nie, żeby sobie grzecznie przyszli "zmęczeni" i położyli spać. Awanturowanie, rzucanie czym popadnie no i nie wiem czy oglądaliście film "Pod Mocnym Aniołem", jeśli tak to już wiecie w jakisposób jeden z moim współlokatorów załatwił potrzebę fizjologiczną. Pierwszy raz mieszkam w akademiku, wcześniej było tylko mieszkanie. Mirki
Al2O3
Al2O3
  • 2
@Tesla01: 5 lat mieszkania w akademiku i nie narzekałam, przeważnie było spokojnie, jakieś akcje z darciem ryja przez pół nocy zdarzyły może kilka razy, raz ktoś zarzygał kuchnię, a poza tym żadnych problemów. Za to moja siostra nienawidzi swojego akademika, bo tam imprezy do rana są co noc i generalnie poziom kultury mieszkańców też do najwyższych nie należy ( ͡° ʖ̯ ͡°) Wiec wydaje mi się,
  • Odpowiedz
mirek321
mirek321
  • 73
No i się rozstaliśmy... Nie mam już #rozowypasek . Po 2 latach związku na odległość, jeżdżeniu po 10 godzin autobusem w jedną stronę i zarywaniu nocek tylko po to, żeby móc ją zobaczyć, przytulić i spędzić z nią weekend, po dziesiątkach wykupionych biletów, dziesiątkach tysięcy wymienionych sms'ów, godzinach rozmów telefonicznych i po niezliczonej ilości wspaniałych i niezapomnianych chwil spędzonych z nią i jej rodziną... Czułem się świetnie w towarzystwie jej i jej rodziny, traktowałem ich jak własną rodzinę, a oni traktowali tak mnie. Mieliśmy tyle szalonych i dziwnych pomysłów i planów, które już zrealizowaliśmy i które mieliśmy zrealizować. Dzięki niej, poznałem tyle wspaniałych ludzi. Mogłem jej powiedzieć o wszystkim. Nie ma na świecie drugiej osoby, która wiedziałaby i znałaby mnie tak jak ona. Płakaliśmy razem kiedy musieliśmy się pożegnać na miesiąc. Nauczyłem się przy niej cieszyć życiem, każdą małą rzeczą. Mógłbym tak wymieniać do rana... Przedwczoraj powiedziała, że zrozumiała, że jej na mnie już nie zależy. Mi się też od pewnego czasu tak wydawało, ale myślałem, że to chwilowe. Podobno zrozumiała to jak poznała jakiegoś #!$%@? fagasa na imprezie i zaczęła o nim myśleć w sposób, w jaki kiedyś myślała o mnie... Niby rozstaliśmy się w spokojnej atmosferze (pisząc smsy...) i pozostaniemy przyjaciółmi. Nie wiem co ze sobą teraz zrobić, nie potrafię tak po prostu o niej i o wszystkim zapomnieć. Nikomu jak na razie o tym nie powiedziałem. Czuję się fatalnie. Mam ochotę... właściwie to nie wiem na co mam ochotę, chyba na nic. Leżę jak warzywo i słucham muzyki gapiąc się w sufit, tylko to jestem w stanie w tej chwili robić. Nie wiem też dlaczego to tutaj piszę, może mam cichą nadzieję, że jakoś mi to pomoże i ulży...

Mimo wszystko nigdy nie powiem, że żałuję tego co między nami było i będę o tym pamiętał aż do mojego końca.

Miłego dnia Mireczki, oby był dla Was weselszy niż dla mnie.

Al2O3
Al2O3
  • 17
@mirek321: Przerabiałam coś bardzo podobnego, pewnie faceci przeżywają to inaczej, ale mogę powiedzieć z mojej perspetywy, że najlepiej urwać kontakt, słynne "zostańmy przyjaciółmi" to tylko przedłużanie agonii i podtrzymywanie w sobie niepotrzebnie nadziei.
  • Odpowiedz
  • Szukam wody.

Osiągnięcia