Zgodnie z przewidywaniami 5 października 1939 roku na lotnisku Okęcie wylądował czterosilnikowy samolot Condor „Immelmann III” wiozący wodza nazistowskich Niemiec. Następnie Mercedesem W31 typu G4 Hitler udał się na Aleje Ujazdowskie gdzie czekała na niego trybuna honorowa. Całość uroczystości filmowała ekipa głównej propagandzistki Leni Riefenstahl. Po zakończeniu wielkiej defilady zwycięstwa wódz wyruszył aby obejrzeć podbite miasto. Kolumna nieuchronnie zmierzała w stronę Nowego Światu. Już tylko metry dzieliły ją od bezwzględnej pułapki zastawionej przez Polaków. Spiskowcy czekali już tylko na znak. Ten nie przychodził. Niemcy, przeczuwając, że może być przygotowywany zamach, wcześniej ograniczyli możliwość dostępu dla przypadkowych gapiów, co w zasadzie uniemożliwiło obserwację. Cała odpowiedzialność spoczęła na zamachowcach. Od ich decyzji zależało wszystko…
![595870795a77634741786378_1664884329s16DZMFBEsrjt5osCm7Ry2.jpg](https://www.wykop.pl/cdn/c0834752/595870795a77634741786378_1664884329s16DZMFBEsrjt5osCm7Ry2.jpg)
Kilka dni wcześniej niepozorny wóz konny przemierzał trasę od Cmentarza Powązkowskiego do skrzyżowania ul. Książęcej i Rozbrat. Nie wzbudzał większej sensacji. Dla tych, którzy go prowadzili była to jednak najdłuższa podróż życia. Głównym przewodnikiem był porucznik Dominik Żelazko, najpewniej błędnie oskarżony o próbę dezercji w czasie bitwy pod Mławą. Aby uniknąć sądu wojskowego dano mu wykonania zadanie straceńcze. Do magazynów znajdujących się przy wspomnianej ul. Książęcej przewieźć miał 500 kg trotylu. Ładunek następnie umieszczony miał być na skrzyżowaniu Nowego Światu z Alejami Jerozolimskimi. Jak się spodziewano, po upadku Warszawy, właśnie tym traktem przejechać miała kolumna z przyjmującym defiladę zwycięstwa Hitlerem.
Przygotowania do zamachu trwały już od kilku dni. Miała to być pierwsza, a może i ostatnia akcja organizacji, która stanowić miała utajnioną komórkę oporu stworzoną z żołnierzy Wojska Polskiego, podporządkowaną władzom emigracyjnym. Postawiono sobie cel ambitny – zabójstwo wodza III Rzeszy, co – jak się spodziewano – zakończyć miało rozpętaną wojnę i odwrócić bieg dziejów. Pomysł zdawał się być zupełnie naturalny.
Zamach był przygotowany z ogromną precyzją. Ciężar ładunku był wystarczający, żeby z kolumny jadącej w kierunku Nowego Światu nikt nie uszedł z życiem. Trotyl i kilka dodatkowych pocisków artyleryjskich umieszczono w rowie przeciwpancernym przy ul. Nowy Świat niedaleko Banku Gospodarstwa Krajowego oraz ruin budynku Biura Zarządu Kolei Państwowych. Zamachowcy ukryli się w piwnicy Cafe Clubu przy Nowym Świecie 15. Wzdłuż trasy domniemanego przejazdu Fuhrera ustawiono zwiadowców, którzy umówionym systemem znaków informować mieli czy w samochodzie na pewno znajduje się Hitler. Ewentualna pomyłka mogła przecież kosztować życie setek niewinnych mieszkańców miasta. Gdyby jednak faktycznie w pułapce miał znaleźć się wódz III Rzeszy jedno przekręcenie zapalnika zmienić miało losy świata.
CAŁY ODCINEK TU: