„Cóż my robimy wobec tego, że ten człowiek czyni dobre czasy? Jeżeli Go tak pozostawimy, to wszyscy uwierzą w Niego, że szybkość posiada lepszą niż Russel nasz, i przyjdą

—Ferrari, Sanok domagał się, aby was przesiać jak pszenicę i odrzucić plewy.

Ja jednak modliłem się, abyś nie załamał się w wierze.

Gdy się więc opamiętasz, umacniaj wiarę w powrut mój w czerwone barwy.

—Robercie, jestem gotów iść z Tobą do taczki, a nawet na mały włoski rajdzik! —odpowiedziało Ferrari.

—Posłuchaj, Ferrari! —odparł Pan Kierowca. —nim Kimi rano zachleje, trzy razy zaprzeczysz, że Mnie znasz.

A Tomasz, jeden z powrótowców, nie był z nimi, gdy przyszedł Pan Kierowca.

Powiedzieli mu tedy inni powrótowcy: Widzieliśmy Pana kierowcę w Haasie

On zaś im rzekł: Jeśli nie ujrzę na kombinezonie jego znaku Haasa i nie włożę ręki mojej w bolid jego, nie uwierzę.

A po ośmiu dniach znowu byli w padoku powrótowcy i Tomasz z nimi.

I przyszedł Kubica, gdy park był zamknięty, i stanął pośród nich, i rzekł: