@Wariner: To może trochę więcej o jego polityce. Generalnie już od kilkunastu lat USA szykowały się do przełamania izolacjonizmu, poprzez rozbudowę floty i rosnące wpływy amerykańskiego kapitału na zagranicznych rynkach. Renesans przeżywała doktryna Destiny. Po kryzysie gospodarczym przyszło ożywienie, więc za McKinleya nastąpił moment kulminacyjny pod tym względem, choć stało się to raczej wbrew jego woli, pod presją pewnych republikańskich środowisk i prasy. Zaczęto od aneksji Hawajów (notabene zamieszkałychPokaż całość

@Wariner: ad 3. Powiedzieć, że był bardzo oschły to jeszcze za mało. Jego sztabowcy specjalnie zgarniali go od razu po wygłoszeniu przemowy, żeby nie musiał kontaktować się z ludźmi bezpośrednio i zniechęcać ich tym do siebie. Nic dziwnego, że w wyborach, które wygrał, było wiele nieprawidłowości (m.in. masowe kupowanie głosów - w Indianie po 20 $ za jeden). Ówczesny szef republikańskiego komitetu krajowego miał powiedzieć, że Harrison nawet nie zdajePokaż całość

@Wariner: ad 8. Warto powiedzieć też o okolicznościach, w jakich poznał swoją żonę. Przyznam, że robi się tu dziwnie. Frances była córką przyjaciela Clevelanda, który zginął, gdy miała 11 lat. Rodziną kumpla zaopiekował się wtedy właśnie Cleveland. Nie wdając się w szczegóły, już 10 lat później, gdy Frances ukończyła College, a Cleveland był już prezydentem, wzięli ślub. Nie chcę niczego sugerować, ale myślę, że ta historia dziś byłaby jeszcze większąPokaż całość

@Wariner: ad 5. Jeszcze Jimmy Carter był diakonem jednego z kościołów baptystycznych i świeckim kaznodzieją. Ale faktycznie, wyświęcony był tylko Garfield.

Jest duża szansa, że punkt 8. łączy się z 9. Jak napisałeś, Garfield był kompromisowym kandydatem w prawyborach. Nie należał ani do żadnej z frakcji Republikanów, nie miał własnego zaplecza w partii, a jako prezydent był dość umiarkowany. Obie frakcje (konserwatywna i umiarkowana) miały do niego pretensje o obsadęPokaż całość

@Zydomasoneria: Zważywszy na to, że wybory w 1876 r. były fałszowane na masową skalę (przez obie partie), zwycięstwa GOP w kolejnych dwóch wyborach i na ślepe umiłowanie Amerykanów dla swoich bohaterów wojennych, to miał szanse, jak najbardziej. Jako ciekawostkę mogę też dodać, że w I głosowaniu na konwencji Republikanów przed wyborami 4 lata później, kiedy wybrano Garfielda, pierwsze głosowanie wygrał właśnie Grant.

@rebel101: Z tą nędzą w ostatnich latach życia to trochę za dużo powiedziane. Bardziej chodziło o problemy finansowe, po tym jak zbankrutowała jego firma. Ale miał wielu bogatych i wpływowych przyjaciół, którzy nie daliby mu zginąć, bo sporo mu zawdzięczali (obłowili się w czasie jego rządów). Najpierw ufundowali mu posiadłość i dali kasę na rozruch firmy, a potem jeszcze Kongres przywrócił mu pensję generalską.

@Wariner: Tak jak napisałeś, o Lincolnie można bez końca rozprawiać, więc tylko kilka rzeczy dodatkowo:
- Z jednej strony był znany z wyjątkowego poczucia humoru. Uwielbiał robić dowcipy i był mistrzem humoru słownego (wiele z jego grepsów przetrwało do dziś). Z drugiej - miał bardzo melancholijną osobowość, często łapał "doły", najprawdopodobniej cierpiał na depresję. Najprawdopodobniej humor był dla niego formą ucieczki - jak sam powiedział: "śmieję się, bo nie mogęPokaż całość

@Wariner: Specjalnie napisałem szeroko o "upodobaniach", żeby nie przesądzać, jak to z nim ostatecznie było. Mnie osobiście teza, że był gejem, nie przekonuje w 100%. Jest wiele mocnych przesłanek (choć nie dowodów), ale nie chce mi się wierzyć, żeby przy tak gorącym sporze politycznym jak wtedy (nawet w ramach samej Partii Demokratycznej) nikt nie wykorzystał tego argumentu do pogrążenia go. Zwłaszcza że jego domniemanym kochankiem nie był jakiś anonimowy ziomek,Pokaż całość

@Wariner: Zapisał się w historii USA tym, że był jedynym jak dotąd prezydentem, któremu partia najpierw przyznała nominację, a po jednej kadencji ją cofnęła (choć Pierce ubiegał się o nią ponownie). Wszystkie podobne przypadki dotyczyły jednak wiceprezydentów, którzy przejęli urząd w trakcie kadencji. Jako też jedyny w historii nie wymienił żadnego członka gabinetu w czasie swojego urzędowania.

Trauma, o której wspomniałeś, była tak silna, że w przypadku jego żony przerodziłaPokaż całość

@Wariner: Warto dodać jeszcze, że to za Fillmore'a Kalifornia została oficjalnie przyłączona do USA. Miało to związek z kompromisem 1850, o którym wspomniałeś.

ad 4. W ogóle wątek Know Nothing Party jest ciekawy. W skrócie - to była na poły konspiracyjna partia sprzeciwiająca się imigracji i niechętna mniejszościom narodowym i etnicznym (stąd czasem przedstawia się ją jako prekursora ruchu alt-right, ale to jednak spore uproszczenie). W połowie lat 50. XIXPokaż całość

@Wariner: Jasna sprawa, chciałem tylko pokazać, że Know Nothing nie była byle kanapą.

@Wariner: To z ciekawostek jeszcze:
- był jedynym (jak dotąd) spikerem Izby Reprezentantów, który został potem prezydentem,
- żona była jego osobistą sekretarką w Białym Domu.

ad. 2-3: Kandydatem demokratów został właśnie dlatego, że obiecał realizować linię Jacksona. Faworytem partyjnych dołów był Van Buren, który nie chciał przyłączenia Teksasu. Przez to stary Jackson torpedował jego kandydaturę i doprowadził do wybrania Polka, który początkowo nie zamierzał nawet kandydować, na konwencji.

@Wariner: Dzięki Mirosławie za powyższe złoto (i poprzednie zresztą też).

Co do Tylera, to istnieje pewna anegdotka (bodaj za Pastusiakiem) dobrze pokazująca, jak konflikt z oboma największymi partiami odbił się na jego popularności w społeczeństwie.
W skrócie: gdy przekazał już władzę Polkowi i zamierzał udać się do swojej posiadłości, wsiadł na prom płynący przez rzekę Potomac w Waszyngtonie. Gdy kapitan statku dowiedział się, kto jest na pokładzie, wściekł się iPokaż całość