Zapominamy o wielu ważnych sprawach. Zbyt wielu. O muzyce Mozarta, o tym jak wygląda lelek kozodój, o tym jak smakuje cielęcina popijana czerwonym winem. Zapominamy o życiu.

Ledwo tylko wiosna wyjrzała nieśmiało pierwszą jaskółką, Wielki Post nawet nie zdążył wziąć nawet porządnego rozbiegu, a tu na poczcie po świąteczne kartki ustawił się ogonek. I w rozmowach przy okienkach rodzą się pierwsze wiosenne androny.

Zdarza się nam ludziom odmawiać innym prawa do człowieczeństwa. Tym chorym, ułomnym. Tym o innym kolorze skóry. A czasem i własnym dzieciom. Zawarty w  1993 kompromis wokół  prawa regulującego warunki dopuszczalności przerywania ciąży przegnił właśnie na wylot i zaczął kleistą mazią...

Ci hotelarze z Betlejem to bezduszne bydlaki. Kto by to  widział,  żeby tak staruszka i jego ciężarną żoną po mrozie, po śniegu, od drzwi do drzwi przeganiać. Puść na chwilę wodzę swojej wyobraźni. Spróbuj przywołać przed siebie obraz Bożego Narodzenia. Tego pierwszego sprzed ponad 2000...

Inspiruje mnie Hitler. Tak, tak dobrze czytasz Adolf Hitler. Prócz niego do katalogu dopisałbym doktora Mengele, Stalina, Pol Pota, Kubę Rozpruwacza i Andreasa Breivika. Naprawdę potrafią zmotywować człowieka do działania. . Ale zanim się oburzysz, doczytaj do końca

Czesław Mozil i Michał Zabłocki napisali piosenkę jakich mało. Piosenkę trafnie opisującą nasze uczucia, charakter, frustracje. W innym kraju byliby pewnie za nią chwaleni. W Polsce czeka ich tylko nienawiść i absurdalne roszczenia.