Cześć Mirki. Na wykopie buszuje od dobrych paru lat, zawsze czytałem, obserwowałem, ale nigdy nie miałem weny żeby coś tu ciekawego wstawić, aż do dzisiaj.
Ostrzegam że jeszcze dobrze nie znam slangu który tu panuje, więc z góry przepraszam. Myślę że warto przeczytać do końca.

Dobra przejdźmy do sedna. Jestem #niebieskipasek lvl20, zaliczam się raczej do grupy #wygryw, pełno przyjaciół, praca jest, szkoła jest, wysoki, wysportowany, trenuje się trójbój, powoli rok na bombie, no żyć nie umierać. Wygląd u mnie to takie mocne 7/10, więc tak się składa że byłem w związku z pięknym #rozowypasek no właśnie, byłem. Poznaliśmy się dwa lata temu, z czego szybko się w sobie zakochaliśmy i już po miesiącu byliśmy razem. Byliśmy z tego samego rocznika, tak się złożyło że miałem z nią swój pierwszy raz, niestety ja już byłem jej czwartym, z czego zawsze chciałem ten pierwszy raz zrobić to z dziewicą, ale no cóż, nie można mieć
wszystkiego ( ͡° ʖ̯ ͡°). Nie powiem trochę mnie to trapiło, że moja partnerka lvl18 miała przede mną 3 bolce w sobie, ale musiałem jakoś z tym żyć. Tworzyliśmy bardzo udaną parę, jak na swój wiek bardzo dojrzale do wszystkiego podchodziliśmy, wspólne pasje, znajomi, nasza rodzina się znała, plany na przyszłość, zamieszkać mieliśmy ze sobą w tym roku. Przyszła kwarantanna a wraz z nią przemiana mojej kobiety, nagle z niczego przestała trzymać ze mną kontakt i unikać mnie jak ognia z wymówką że teraz nie jest dobry moment na spotkania. Po miesiącu takiej sytuacji postanowiłem do niej pojechać, mimo iż wiedziałem że ona tego nie chce. Wraz z bukietem kwiatów, zjawiłem się w mieszkaniu jej rodziców, gdzie na powitanie usłyszałem: Co ty tu robisz ? Kto cię tu zapraszał ? Zamarłem, łzy już mi napływały do oczu, usiadłem się wraz nią w jej pokoju po czym w 5 minut mnie uświadomiła że nic już do mnie nie czuje, nie chce być teraz w związku, czar prysł i mam sobie iść
i nie przyjeżdżać. Po tym wszystkim zawalił mi się świat, w jednej chwili utraciłem jedną z najważniejszych osób w moim życiu, osoba z którą planowałem iść przez życie po prostu potraktowała mnie jak śmiecia. Miną miesiąc od tamtej sytuacji, do dziś nie powiedziałem tego swoim rodzicom, nie mam odwagi na to, mimo iż to ona mnie zostawiła. Sam przeżyłem załamanie nerwowe, gdyby nie moi przyjaciele nie wiem co bym zrobił. Wiem że dzieją się aktualnie o wiele gorsze tragedie, ale jestem bardzo uczuciowy i przeżywam to strasznie. Cała ta otoczka pandemii dobija mnie jeszcze bardziej, na razie nawet nie mogę jeszcze pracować więc praktycznie cały czas jestem skazany na siedzenie w domu, co potęguje jeszcze bardziej problemy psychiczne u mnie. Nie wiem co myśleć o swojej byłej kobiecie, najgorsze że nadal ją darzę ją uczuciem, nigdy nie była tak oschła i obojętna wobec mnie, właśnie ona zawsze była tą bardziej milutką i kochaną, a w parę tygodni przerodziła się w rasową sukę wobec mnie. Pomyślicie że tu kończy się historia, ale życie jest przewrotne więc radzę czytać dalej, bo najciekawsze dopieroPokaż całość