Pytanie zarówno do niebieskich jak i różowych, jakieś 2 lata temu zakończyła się moja relacja z kobietą, nie nazwałbym tego związkiem, jednego dnia traktowała mnie jak chłopaka, by za tydzień przestawić się w tryb "my tylko koledzy" generalnie relacja sama w sobie była niezdrowa. Po wielu kłótniach i wypowiedzianych słowach kontakt z jej strony się urwał, przez 1,5 roku dręczyłem się myślami, że to z mojej winy, dopiero wizyta u psychiatry iPokaż całość

Im dłużej byłem traktowany przedmiotowo przez kobiety tym bardziej sam zaczynałem się odnosić w taki sposób do relacji międzyludzkich z czego nie jestem dumny. Zauważyłem, że bycie wrednym ch*jkiem za przeproszeniem jest korzystniejsze dla mojej psychiki, bo nie mam potem uczucia z tyłu głowy, że znowu dałem się wykorzystać i finalnie, gdy przestałem być potrzebny to mnie olewano jak zabawkę, która się znudziła ( ͡° ʖ̯ ͡°) TakiePokaż całość

Nie lubię świąt, głównie przez to, że spędzam je samotnie, niestety życie nie obdarzyło mnie w miarę normalną, zdrową rodziną, zawsze w tym okresie z żalem i jakimś smutkiem patrzę na święta ludzi ze szkoły/pracy i za każdym razem mam ochotę się rozpłakać jak dziecko. Samotność przez większość życia boli, a świadomość, że człowiek naprawdę próbował znaleźć znajomych czy kogoś bliskiego i nic z tego nie wyszło nie pomaga. Denerwuje mnie teżPokaż całość

No i z kolejnej próby umówienia się z kumpelą na spotkanie nici, można wracać do piwnicy. To słynne wychodzenie do ludzi z inicjatywą w przypadku braku znajomych czy raczej internetowych znajomości do najłatwiejszych nie należy. Dziwnym trafem rozmowa zazwyczaj się w miarę klei dopóki ktoś nie widzi mojej twarzy, potem nagle odpowiadanie półsłówkami, muszę sam wykazywać inicjatywę, a finalnie znajomość się kończy. Co smutne tyczy się to również zwykłych znajomości. No niestetyPokaż całość

Czuję się gorszy od innych moich rówieśników, ludzi w wieku 20 paru lat, którzy mają znajomych, przyjaciół, dziewczyny, a ja przez całe życie szedłem sam, brak normalnej rodziny też nie ułatwia sprawy, jeszcze jakby tego było mało zadręczam się sprawami sercowymi sprzed ponad roku, obwiniam się, że przez swoją głupotę straciłem szansę nawet jak nie na związek to na przyjaźń z kimś kogo naprawdę polubiłem, nigdy wcześniej i później nie doświadczyłem takiegoPokaż całość

W sierpniu zapisałem się prywatnie do psychiatry, dzisiaj mam wizytę, trochę się stresuję i sam nie wiem co mu powiedzieć, przeraża mnie fakt, że znajomość, w którą się zaangażowałem zamieniła się w jakiś toksyczny syf z obydwu stron, nie pomaga też moje podejście do sprawy, gdzie obwiniam się, że to wszystko to moja wina, a każde złe zachowanie tej drugiej osoby racjonalizuję sobie w głowie wmawiając, że to ze mną było tylkoPokaż całość

Ostatnio pierwszy raz otworzyłem się przed matką i powiedziałem co mnie gryzie, trochę jej nawrzucałem, że mam do niej żal o wychowanie i pozostawienie samemu sobie, temat zszedł na związki i ogólnie znajomości, tak jak przy temacie braku znajomych dostałem słynną radę wyjdź do ludzi, tak przy temacie kobiet trochę mnie zszokowała, sama stwierdziła, że kobiety mają wygórowane wymagania i ciężko trafić na tą jedyną. Trochę się z nią zgadzam, niezależnie odPokaż całość