Wyścig ze strachem
„Jest tak ciemno, że nie widzę własnych dłoni. Powoli poruszam się naprzód. Rękoma dotykam chropowatego muru, a niżej sprawdzam ścianę nogami, bo przecież przejście może być i na tej wysokości. Jest bardzo duszno i na dodatek ta okropna muzyka świdrująca uszy. Jakieś piski, jęki, wycie..."
- #
- #
- #
- #
- #
- #
- #
- #
- 0
