Dziś ponownie o ulicy Matejki, a konkretniej o kamienicy numer 53 wzniesionej w 1905 roku, na której podziwiać można starannie odnowioną rzeźbę chłopca. Budynek jest częścią dawnego zamysłu urbanistycznego Johow-Gelände. W 1902 roku spółka Maxa Johowa i Alberta Schmidta wykupiła od znanych poznańskich lekarzy (m.in. Heliodora Święcickiego) tereny między dzisiejszymi ulicami Matejki, Wyspiańskiego i Grottgera. Z początku miał tu powstać szereg luksusowych willi, jednak ze względu na niską popularność tego typu budynków w Poznaniu, zdecydowano się na bogato zdobione kamienice secesyjne. Okolice były jeszcze długo rozbudowywane, bo nawet w trakcie II wojny światowej. Zamieszkało tu w międzyczasie wielu pruskich wysoko postawionych urzędników, a całe osiedle wpisano do rejestru zabytków w 1991 roku.
Budynek jest częścią dawnego zamysłu urbanistycznego Johow-Gelände. W 1902 roku spółka Maxa Johowa i Alberta Schmidta wykupiła od znanych poznańskich lekarzy (m.in. Heliodora Święcickiego) tereny między dzisiejszymi ulicami Matejki, Wyspiańskiego i Grottgera. Z początku miał tu powstać szereg luksusowych willi, jednak ze względu na niską popularność tego typu budynków w Poznaniu, zdecydowano się na bogato zdobione kamienice secesyjne. Okolice były jeszcze długo rozbudowywane, bo nawet w trakcie II wojny światowej. Zamieszkało tu w międzyczasie wielu pruskich wysoko postawionych urzędników, a całe osiedle wpisano do rejestru zabytków w 1991 roku.
#szczegolowypoznan #poznan #architektura #kamienica #rzezba #sztuka
źródło: comment_1613034263oayAdUIEVbKJYa3CE1Vp7I.jpg
Pobierz