Aktywne Wpisy
mefju1 +881
Drodzy wykopowicze.
W dniu 29.07.2024 w godzinach wieczornych (około 22) w moim mieście Sierpc (09-200) doszło do MORDERSTWA. Człowiek chory psychicznie (~39 lat) zadźgał mojego wujka zadając mu ponad 20 ran kłutych nożem. Sprawca był leczony psychiatrycznie, przebywał w ośrodku zapobiegania zachowaniom dyssocjalnym w Gostyninie. Ostatnio po wyjściu ze szpitala zaatakował nawet swojego ojca nożem, który mimo namowy komendanta o złożeniu pozwu o ubezwłasnowolnienie nie złożył od razu. Stanowił on zagrożenie dla
W dniu 29.07.2024 w godzinach wieczornych (około 22) w moim mieście Sierpc (09-200) doszło do MORDERSTWA. Człowiek chory psychicznie (~39 lat) zadźgał mojego wujka zadając mu ponad 20 ran kłutych nożem. Sprawca był leczony psychiatrycznie, przebywał w ośrodku zapobiegania zachowaniom dyssocjalnym w Gostyninie. Ostatnio po wyjściu ze szpitala zaatakował nawet swojego ojca nożem, który mimo namowy komendanta o złożeniu pozwu o ubezwłasnowolnienie nie złożył od razu. Stanowił on zagrożenie dla
![placebo_](https://wykop.pl/cdn/c3397992/placebo__ilsWu7T3NZ,q60.jpg)
placebo_ +245
całą inbę o rzekome transkobiety mogę podsumować jednym obrazkiem. dla niektórych krótkie włosy to już równa się chłop XDD #paryz2024
![placebo_ - całą inbę o rzekome transkobiety mogę podsumować jednym obrazkiem. dla nie...](https://wykop.pl/cdn/c3201142/567dcc1228881cdd8b7d5a4a18b7624ce3bc3fc9095201d01fa9309749ddce1c,w150.jpg)
źródło: temp_file1587758179861509831
Pobierz
Księga niepokoju (Fernando Pessoa) to jest chyba moja personalna biblia. Zapraszam do lekturki.
Kiedy przyglądam się uważnie życiu ludzi, nie dostrzegam niczego, co by je różniło od życia zwierząt. I ludzie, i zwierzęta ścierają się nieświadomie ze światem; i ludzie, i zwierzęta cieszą się chwilami przerwy; i ludzie, i zwierzęta podlegają codziennie temu samemu organicznemu procesowi; i ludzie, i zwierzęta nie myślą niczego poza tym, co myślą, ani nie przeżywają niczego poza tym, co przeżywają. Kot kuli się w słońcu i śpi. Człowiek - o naturze, zdawałoby się, tak bardzo złożonej - kuli się w życiu i śpi. Ani jedno, ani drugie nie wyzwala się od fatalnego prawa bycia tym, czym jest. Ani jedno, ani drugie nie próbuje zdjąć z siebie ciężaru bycia. (...)
Tego rodzaju refleksje, nachodzące mnie dość często, prowadzą do tego, że nagle czuję podziw dla jednostek, które moja natura instynktownie odrzuca. Myślę o mistykach i ascetach - o odosobnionych z wszystkich Tybetów, o Szymonach Słupnikach z wszystkich słupów. Ci rzeczywiście próbują, nawet jeśli w absurdalnej formie, uwolnić się od zwierzęcego prawa. Ci rzeczywiście próbują, choćby poprzez szaleństwo, zanegować prawo życia, skulić się w słońcu i czekać na śmierć, nie myśląc o niej. Szukają, nawet zastygli na słupie; pragną, nawet zamknięci w ciemnej celi; chcą tego, czego nie znają, nawet w narzuconym im bólu i męczeństwie.
Wszyscy pozostali, wiodący życie bardziej lub mniej skomplikowanych zwierząt, przemykają przez scenę jak niemi statyści, zadowoleni z próżnej podniosłości swojego entrée. Psy i ludzie, koty i bohaterowie, pchły i geniusze - wszyscy bawimy się w istnienie, nie myśląc o nim (najwybitniejsi z nas myślą tylko o myśleniu) wobec wielkiego spokoju gwiazd. Inni - mistycy czasu próby i poświęcenia - przynajmniej czują, swoim ciałem i swoją codziennością, magiczną obecność tajemnicy. Są wolni, bo odrzucają widzialne słońce; są pełni, bo wyzbyli się próżni świata.
Fernando Pessoa -- Księga niepokoju, I poł. XX w.
(tłum. Michał Lipszyc)