Komentując monolog Tohru (o której jest cały epizod) - coś za coś. Albo całkowita wolność albo samotność. Niestety człowiek to zwierzę stadne. Nie wiem jak smoki :d Waifu są fajne tylko w teorii, brakuje jednej kluczowej rzeczy, która jest najważniejsza w relacjach - nieprzewidywalności. To niby oczywiste, ale dotarło to do mnie niedawno. Nawet pisząc fanfica, wymyślając tulpy itd. itp., tworząc iluzoryczną nieprzewidywalność ona będzie właśnie tylko iluzją. Gdy ma się wszystko w głowie i absolutną władzę nad tym, nie może być mowy o czymś nieprzewidywalnym. Chyba że ma się schizofrenię lub coś w tym rodzaju.
To jest w hierarchii potrzeb Maslowa (z której zrobiono później piramidę, choć taka forma nie do końca zgadza się z tym, co głosił), mój wewnętrzny demon, któremu nadałem imię i założyłem mu blog (który jest obecnie wyłączony) już by to negował, byleby poczuć się lepiej. Wyzywałby Maslowa od dziadka z przestarzałą wizją na psychologię, zupełnie jak robił to z
![tamagotchi - Taka refleksja mnie naszła przy najnowszym odcinku drugiego sezonu Kobay...](https://wykop.pl/cdn/c3201142/comment_1632234669PAX0sNh9VcsiG3Rfek8XqJ,w400.jpg)
źródło: comment_1632234669PAX0sNh9VcsiG3Rfek8XqJ.jpg
Pobierz
Komentarz usunięty przez autora
źródło: comment_16362224921zVZauy4B8U8b6EgXqfFkB.jpg
Pobierz