Kamieniem ubłoconym leniwiec jest ukamienowany, a wszyscy będą mówić jemu na wzgardę. Gnojem wołowym leniwiec jest ukamienowany, a każdy, kto się go dotknie, otrząśnie ręce.

Dar od głupiego nie będzie Ci pożyteczny, bo oczy jego siedmiorakie są; da mało, a wiele Ci wymówi i otwarcie ust jego to wybuch płomienia. Dziś pożyczy kto, a jutro się upomina: obrzydły jest taki człowiek. Głupi nie będzie mieć przyjaciela i nie będzie wdzięczności za dobrodziejstwa jego; bo którzy jedzą chleb jego, fałszywy język mają. Ileż razy i jak wielu śmiać się z niego będzie!

Dobra jest majętność dla tego, co nie ma grzechu na sumieniu, a złe ubóstwo w ustach bezbożnika. Serce człowieka odmienia twarz jego bądź ku dobremu, bądź ku złemu. Ślad serca dobrego i oblicze dobre z trudem znajdziesz i z pracą.

Nie dawaj niewieście mocy nad duszą twą, aby nie doszła do władzy twojej i abyś nie był zawstydzony. Nie patrz na niewiastę zalotną, abyś snadź nie wpadł w jej sidła. Odwróć oblicze twoje od niewiasty pięknie ubranej i nie przypatruj się cudzej piękności.

Nie poddawaj smutkowi serca swego i nie trap sam siebie w myślach twoich. Wesele serca, to jest życie człowieka i skarb świętości nieprzebrany, a weselem męża jest długi wiek. Zmiłuj się nad duszą swoją podobając się Bogu, i wstrzymaj się, skupiaj serce swe w świętości jego i odpędzaj zmartwienie daleko od siebie. Wielu bowiem ludzi smutek pobił, i nie ma w nim pożytku. Zazdrość i gniew skracają dni, a zbytnia troska starość

Synu, jeśli zgrzeszyłeś, nie przydawaj drugi raz, ale i za dawne proś, aby Ci były odpuszczone. Uciekaj przed grzechem jak przed wężem, bo jeśli się do nich zbliżysz, ukąszą Cię. Zęby lwie, zęby ich, zabijające dusze ludzkie.