Przyjemna muzyka i pixel art budują klimat, a rozbudowa osady daje satysfakcję. Niestety prestiż każe ponownie przechodzić te same etapy, a limity rozwoju zamieniają końcówkę w test cierpliwości.

Relaksujące czyszczenie, 45 zleceń i możliwość rozwijania własnego biznesu. Początkowo zabawa wciąga, ale podobne lokacje i ciągłe powtarzanie tych samych czynności sprawiają, że szybko pojawia się monotonia.

Tysiące porozrzucanych kostek brukowych trzeba zebrać i ułożyć według przygotowanego wzoru. Z pozoru żmudne zajęcie okazuje się całkiem przyjemną i relaksującą rozrywką. Wraz z postępami zdobywamy doświadczenie i odblokowujemy umiejętności usprawniające pracę.

Przyjemny idler oparty na prostym schemacie: jedź, zbieraj surowce, ulepszaj pociąg i ruszaj ponownie. Rozwój daje sporo satysfakcji, choć z czasem automatyzacja i podobne do siebie wyprawy prowadzą do monotonii. Mimo tego bawiłem się całkiem dobrze.

Przyjemny auto-battler z wyraźnym poczuciem progresji, ciekawym systemem ulepszeń i coraz większą hordą zombie. Zabawa daje satysfakcję, ale z czasem daje o sobie znać powtarzalność najazdów i niewielki wpływ gracza na ich przebieg.

Crown Siege to przyjemny idler, w którym rozwijamy coraz potężniejszą armię, zdobywamy surowce i przedzieramy się przez kolejne hordy przeciwników. Rozbudowane drzewko technologii, sporo grindu i setki jednostek na ekranie.

Słońce stało się śmiercionośną bronią, a ty dowodzisz ostatnią arką pełną ocalałych. Musisz dotrzeć ku krawędzi świata, walcząc z przeciwnikami, sprawnie zarządzając systemami statku. Pomysł ciekawy, choć z czasem rozgrywka staje się monotonna.

Sludgineers to niewielka, relaksująca produkcja o oczyszczaniu skażonego miasteczka. Zbieramy śluz, minerały i gaz, rozwijamy rafinerie oraz wysyłamy drony do coraz trudniejszych zadań. Gra dobrze łączy prostotę zasad z poczuciem stałego postępu, ale nie uniknęła też powtarzalności.

Polskie blokowisko z lat 90., lokalny market budowlany i duch majstra uczący fachu remontowego. Gra ma humor, klimat i różnorodne zlecenia, ale potrafi też zmęczyć problemami z fizyką. Problem w tym, że fuszerka bardzo rzadko ma realne konsekwencje, a pieniądze szybko przestają być potrzebne.

W Voidling Bound wcielasz się w rolę hodowcy kosmicznych stworzeń zwanych Voidlingami. Twoim zadaniem jest oczyszczanie planet z zarazy i dynamiczna walka przeciwnikami oraz z bossami na końcach lokacji. Hodujesz stworki, rozwijasz ich geny i wyposażasz w nowe zdolności.

Kosmiczna gra taktyczna oparta na kościach brzmi nietypowo. DAICE pokazuje jednak, że nawet słaby rzut nie musi przekreślać całej tury. Kluczem są odpowiednie moduły, ustawienie dział i rozsądne zarządzanie zasobami. Losowość odgrywa tu dużą rolę, ale gracz ma narzędzia, by ograniczać jej wpływ.

ORE BASTARDS, to tytuł w którego centrum stoi kosmiczne wydobycie i ciągła pogoń za lepszym sprzętem. Zbieramy rudy, walczymy z piratami i próbujemy jak najlepiej wykorzystać dostępne zasoby. Całość ma przyjemny rytm, w którym każda decyzja wpływa na dalszy rozwój.

Tytuł oparty na bardzo prostym pomyśle, który początkowo działa zaskakująco dobrze. Bronimy latarni przed nadciągającymi wrogami, odblokowujemy kolejne ulepszenia i zmieniamy przebieg starć. Z czasem jednak gra zaczyna przypominać widowisko a nie aktywną rozgrywkę.Im dalej tym mniej zależy od gracza

Pomysł na kosmiczny idler jest tu naprawdę ciekawy, ale wykonanie nie zawsze nadąża za założeniami. Gra ma sporo treści, tylko że nie wszystkie elementy są ze sobą dobrze spięte. Część mechanik działa intuicyjnie, a część zostaje wyjaśniona zbyt późno albo bardzo nieprecyzyjnie.

LOOT LOOP to tytuł polskiego autorstwa, który najlepiej działa wtedy, gdy nie oczekuje się od niego zbyt wiele gdyż wydajemy się tu jedynie pasażerem obserwującym starcia drużyny z przeciwnikiem. Najważniejsze jest tu stopniowe wzmacnianie drużyny i odblokowywanie kolejnych elementów progresji.

Lyca opiera się na bardzo czytelnym pomyśle: biegasz, zbierasz, ulepszasz i obserwujesz rozwój świata. W miarę postępów pustkowie zamienia się w coraz bardziej żywą przestrzeń. Gra ma łagodny rytm i nie wymaga od gracza wyścigu z czasem ani szybkich decyzji.

W Monster Flipper nie ma rozbudowanej fabuły, bo cała uwaga skupia się na mechanice. Gracz stale rozwija swoje możliwości, inwestuje w ulepszenia i odblokowuje następne etapy postępu. Początek jest bardzo prosty, lecz później wszystko zaczyna się nakręcać coraz szybciej.

Jeśli ktoś lubi układanki, ale chciałby spróbować czegoś świeższego, ta gra bardzo dobrze trafia w ten klimat. Elementy nie są tu zwykłymi puzzlami, tylko fragmentami przestrzennych scen. Trzeba je obracać, przybliżać i cierpliwie szukać właściwego miejsca.

To prosta, dynamiczna gra arcade, w której najważniejsze są refleks, tempo i ciągłe reagowanie na zmieniającą się sytuację na drodze. Prowadzimy kombajn przez świat opanowany przez zombie, omijając przeszkody i jednocześnie mieląc przeciwników.

Gra oferuje lekką i przyjemną rozgrywkę, skupioną na przemieszczaniu obiektów we właściwe miejsca. Nie ma tu pośpiechu ani presji, dzięki czemu można spokojnie testować różne rozwiązania. Największą frajdę daje samo sterowanie wózkiem i obserwowanie, jak chaos miesza się z precyzją.