Zaszczane chodniki, wyszczerbione płyty, połamane ławki, pogięte i przelewające się od śmieci kubły, wychodzące z ziemi zardzewiałe pręty. Życie toczy się wśród piętrowych bloków, supersamu, boiska i centrum: monopolowego Jerycho. Czy ta nasza powszedniość, kreślona uparcie, i niestety, bezrefleksyjnie, przez Amejko, jest na pewno tak schematyczna?