To bardzo dobre kino. Stojące w opozycji do praktycznie wszystkiego co widzimy dzisiaj w polskiej kinematografii. Obraz spójny, przemyślany, traktujący z wielkim szacunkiem widza cierpliwego i inteligentnego.

Bernardo Bertolucci po raz kolejny przygląda się ludzkiej naturze i narastającym w człowieku wątpliwościom. Rzuca również światło na ten szczególny moment w życiu, w którym musisz nauczyć się być dorosły, odpowiedzialny i zacząć żyć wedle reguł i norm narzuconych przez ogół społeczeństwa.

Napromieniowane jest wszystko. Ludzie, budynki, umysły. Ale ludzie trwają dalej, bo jakoś matka natura postanowiła, iż będzie w spokoju oglądać agonię tych, którzy przez ostatnie tysiąclecia gwałcili ją na wszystkie sposoby. "Niech zdychają, palcem nie kiwnę" - mówi nasza planeta i spokojnie czeka..

"Ten film przepełniony jest scenami, w których pławić się mogą amatorzy interpretacji poszczególnych ujęć. Dajmy na ten przykład spotkanie Marcella z profesorem w gabinecie..."