@xyz_xyz: Poznałem wielu wspaniałych ludzi na oddziale, łącznie z terapeutami i lekarzami. Nikogo z nich nie nazwałbym w ten sposób. O ile każdy przypadek jest inny, to niemal wszystkich, z drobnymi wyjątkami, łączyła jedna cecha - empatia.

Oddali opiekę komuś, kto potrafił mimo wszystko wziąć cały ciężar na bary i w porę zareagować, gdy był zbyt duży. Na początku wiele mnie kosztowało, by w ogóle poprosić o pomoc, z przekonania o tym, że muszę dawać radę sam. Niestety wielokrotnie tej pomocy nie otrzymałem tam, gdzie była kluczowa.

Takie komentarze jak twój jedynie potwierdzają, że internet to nie miejsce, w którym można oczekiwać takiegoPokaż całość

@rumtreiber21: coś ci wypadło chłopcze. Rozwiń swoją myśl, nie krępuj się.

@katka2017: dziękuję za Twoje słowa. Problem mam teraz tego rodzaju, że przy braku wsparcia nie mogę sobie pozwolić na "wakacje" na oddziale i zostaje tylko ucieczka do przodu. Znaleźć pracę, w której nie pogrążę się jeszcze bardziej.
Ostatnie leczenie przyniosło mi ogromną ulgę, ale z czasem wszystko zobojętniało. Dobrze i niedobrze. Taki reset byłby dobry pewnie gdyby nie to, że...
Ostatnia psychoterapeutka, z którą byłem na dobrej drodze do gruntownegoPokaż całość

@katka2017

Skoro tak o tym piszesz, to "uleczenie" musi być jeszcze przed Tobą i dojście do akceptacji kluczowych problemów

Racja, jednak to bardziej złożone. Teraz, ten stan to limbo, ochrona przez powtórnym zranieniem, oczekiwanie na cios, zamrożenie. Dlatego wyrzucam z siebie tutaj, względniePokaż całość