SAMOWYNOSZĄCE SIĘ ŚMIECI

Tak zwykle określa się osoby toksyczne, które postanowiły same opuścić nasze życie. Tym sposobem ludzie wspierają nas, gdy zakończymy jakąś niewygodną relację. Na pierwszy rzut oka idea ta jest super - nie musisz się trudzić sprzątaniem i dźwiganiem odpadów, bo one same znikają. Nic dziwnego, że przyjaciele stosują to porównanie do naszej byłej, która szantażowała nas emocjonalnie. Albo byłego, który za naszymi plecami podrywał nasze koleżanki. Lepiej, by takie osoby nie odgrywały znaczącej roli w naszym życiu, prawda?

Cóż, wszystko komplikuje się, gdy przyjmiemy perspektywę osoby “opuszczonej przez śmieci”. Bo tu zamiast chłodnego osądu pojawia się nieprzyjemne uczucie straty. To opóźniony zestaw pozytywnych uczuć, takich jak miłość, przyjaźń, namiętność. Przez nie właśnie wciąż ci się wydaje, że odejście kogoś, kto cię zranił, to utracenie najlepszej osoby, na jaką cię stać. Że wszystkie te czerwone flagi i późniejsze odejście to jakas pomyłka rzeczywistości. Nie do końca wierzysz, że wyniesienie śmieci jest dla ciebie dobre. Toksyczne relacje często tak działają, że trudno od nich uciec. Istnieją osoby podatne na zakochanie się w ludziach o bardzo niezdrowych skłonnościach. Są to np. osoby, które bardzo boją się samotności, więc chwytają się brzytwy w akcie desperacji, nie zauważając, że ranią sobie palce.

UtrataPokaż całość

komuś też youtuba dodaje jakieś filmy z dupy do polubionych? nie wiem czy to efekt tej klątwy co teraz jest na tej platformie czy jakiś dziad kalwaryjski mnie hakuje ( ͡° ͜ʖ ͡°) w logowaniach nie mam innego usera a w czasie rzeczywistym dodaja mi się lajki na filmach z całego świata
#youtube ##!$%@?

#cdv #studia #poznan #grafika #collegiumdavinci ja tu tylko z zapytaniem o kierunek grafiki na CDV, różne opinie są, ale szczerze wole zapytać Mirków, bo im nikt nie płaci żeby cokolwiek mi o nich powiedzieć, szczerze zastanawiam się czy pójście da mi kopa do tworzenia i jakąś wiedzę czy raczej zgasi twórczo i wyjdę po semestrze bez prawie tysiaka, można by tez cośPokaż całość

#anonimowemirkowyznania
Cześć, w skrócie mam pytanie jak załatwić eutanazję za granicą z powodu depresji.

Od paru ładnych lat chorowałem na #depresja głównie z powodu zawodu życiem, głównie spowodowanym samotnością. Mam garstkę kolegów po studiach, 0 przyjaciółek i prawie 30 lat na karku. Do tego na koncie mam 0 (zero) związków oraz kilka przykrych znajomości z dziewczynami bez/po związkach/po gwałcie, co spowodowało że obecnie już brzydzę się poznać kogoś aby zabiegać o kogoś innego niż.dziewicę - chodzi mi tu o kogoś, kto nie ma jakichkolwiek doświadczeń związkowych jak ja. Wcześniej dopuszczałem dziewczynę, która nie była w związku, ale np. niestety padła ofiarą gwałtu, co było de facto potwierdzeniem że nie na durnej błonie mi zależy, mimo że bałem się konfrontacji z osobą co ma doświadczenie w #seks. Jednak ostatnia znajomość sprawiła, że teraz już nawet osoby po traumie gwałtu nie dopuszczę i to z innego powodu - mam dość bycia workiem emocjonalnym, tym bardziej że nie miałem w zamian jakichś oczekiwań, po prostu chciałem pomóc, a jeśli by coś może wyszło to by było fajnie. Zdałem sobie wrażenie, że swą empatią przyciągałem do siebie często ludzi w potrzebie, bo chciałem być pomocny i ten sposób zdobyć przyjaciela/przyjaciółkę/połówkę na dobre i na złe, a poza paroma znajomymi to tylko natrafiłem na osoby co mnie wykorzystywały.

Nie wiem jak i gdzie kogoś poznać, nie będę przecież pytał o takie sprawy związkowe, gdyż szybciej zostanę zignorowany, czy zablokowany zanim wyjaśniłbym w czym rzecz a nie chcę wyjść na dziwaka. Dodam, że nie jestem wierzący i pomysły z oazą to zły pomysł, tym bardziej że z dwóch źródeł wiem, że tam bywały akcje rodem z Ordo Iuris. I nie, nie będzie tak że jak "poznam kogoś odpowiedniego to przeszłość nie ma znaczenia". Bo już tak było. Przeszłość tu ma dla mnie istotne znaczenie a nie chcę się załamać jak się okaże że ta osoba kogoś miała. Nie będę też przecież szukał wśród nastolatek, bo różnica wieku zbyt duża. Po prostu wiem, że jestem Ostatni Mohikanin. Niemniej bardzo chciałem aby ktoś mnie zaakceptował za to kim jestem i mógł mnie przytulić, pobyć ze mną trochę czasu. Nie chcę nikogo na wyłączność, rozumiem potrzebę prywatności, czasu dla siebie... Po prostu teraz czuję się jak trędowaty do którego ktoś się odzywa tylko jak ktoś coś chce. I dlatego chciałbym zniknąć, bo nie pasuję do tegoPokaż całość