Szkoda, że nie wspomniał o jego katedrze na uniwersytecie w Paryżu, o chorobie żony, przez którą miała momenty, że go nawet nei poznawała. Chyba skupili się bardziej na tym koazaku, niż na romantyku.

Czytając "Sagę o Gunnlaugu" zwróciło moją uwagę to, jak ważna w ich kulturze była poezja, czy mógłbyś napisać o tym coś więcej, skąd takie zamiłowania, jak powstały te ich charakterystyczne metafory (kenningi?)?