BÓG, KTÓRY KPI Z CZŁOWIEKA
Jedną z największych iluzji jakiej uległ naiwny człowiek, to iluzja równości. Nie ma równości w świecie, nigdy nie było i prawdopodobnie nigdy nie będzie. To wynika ze zróżnicowania we wszystkim co nas otacza, to zróżnicowanie dotyczy również ludzi. Ktoś ma talent do śpiewania, inny nie ma aż tak wielkiego talentu, ale ma za to wpływowych rodziców, którzy pomogą i też może sobie pośpiewać zarabiając przy tym znacznie więcej niż przeciętny człowiek. Ten zarabiający steki tysięcy wokalista rzuci potem Owsiakowi do pudełka kilka tysięcy, a gimnazjaliści opowiadają sobie na przerwach, że jest wrażliwym i dobrodusznym człowiekiem. Podobnie Bill Gates jest wrażliwy, bo wrzucił do jakiejś tam puszki kilka milionów dolarów, czy nawet miliard. Watykan jest wrażliwy, bo zamiast wybudować kolejny pałac, daje trochę na cele charytatywne itd. A równości jak nie było, tak nie ma, zgadza się? Ciągle jest kolosalna różnica między bogatymi, a biednymi.
Na dzień dzisiejszy zaczynam być daleki od potępiania ich, gdyż wg pewnej logiki, którą mi ktoś zaproponował, żeby być wrażliwym i dobrym człowiekiem musiałbym oddać innym wszystko co mam. Na początek powinienem oddawać tej osobie nadwyżkę, którą jestem w stanie sobie zaoszczędzić co miesiąc z wypłaty. Dlaczego mam oszczędzać i kupić sobie np. lepszy samochód? Albo pojechać na narty, czy kupić książkę? Widząc trudną sytuację tego kogoś, powinienem raczej oddać jemu tą nadwyżkę. Ale dlaczego mam pomagać tylko jemu? Przecież jest mnóstwo innych potrzebujących. Ktoś mógłby mi powiedzieć: jemu dałeś, a mi nie? To niesprawiedliwe. Wtedy może nie miałbym już oszczędności, ale przecież mógłbym zamiast chleba z szynką jeść sam chleb z masłem, albo sam chleb popijając tylko wodą, zamienić 33 metrowe mieszkanie na 15 metrowe, a zaoszczędzone w ten sposób pieniądze rozdać biednym. A zatem widząc kogoś biednego na ulicy, powinienem za każdym razem oddawać część pieniędzy, a gdy Elżbieta Jaworowicz pokaże mi w telewizorze jakąś pokrzywdzoną przez los rodzinę, to dobrze byłoby poprosić o ich nr konta i przelać kolejną część. Wtedy każdy by do mnie przychodził, bo wieść by się rozniosła, że dobroduszny, Słynny Filozof rozdaje pieniądze i świat stałby się piękny.
Z tej logiki wynika, i słusznie zresztą (piszę to z pełną świadomością), że świat jest taki jaki jest również za moją sprawą. Ale bądźmy konsekwentni. Jeśli jestem za to odpowiedzialny, to wbij sobie do tego swojego egoistycznego łba (bo ja już dawno to zrobiłem i przyznałem, że jestem egoistą i byłem nim zawsze, tylko o tym nie wiedziałem), że świat jest taki jaki jest również za twoją sprawą drogi czytelniku. Nie jesteś lepszy ani gorszy ode mnie, a ja nie jestem lepszy ani gorszy od kogokolwiek innego. To chyba jedyny aspekt równości o jakim możemy mówić, bo z czego ma być dumny człowiek, który został obdarzony talentem, albo ten co mu rodzice wszystko załatwili? Że się dobrze urodził? A jaka w tym jego zasługa? A jaka jest wina tego, który urodził się chory, biedny i nieporadny życiowo?
ANALOGIA
Minęło już wystarczająco dużo czasu od początku istnienia człowieka, bym mógł skorzystać z analogii i powiedzieć: skoro człowiek pierwotny opierał swoje działania na sile i sprycie, a człowiek współczesny również korzysta z siły i sprytu (jedynie bardziej subtelnie i „dyplomatycznie”), to i za 1000 lat mniemam, że będzie podobnie. Bo jak nazwać to co się dzieje? Z jakiej przyczyny niby są te wszystkie konflikty zbrojne, zwalczanie się różnych organizacji? Z jakiej to przyczyny najsilniejsi i najsprytniejsi rządzą tym światem?
Świat jest coraz bardziej ucywilizowany i konflikty, które kiedyś silniejszy troglodyta rozwiązywał maczugą, ówczesny troglodyta pod krawatem załatwia przede wszystkim sprytem; naciskając guzik albo swoją parafką pod jakąś ustawą demolującą ludziom życie. Idąc za Karlem Jaspersem i nawiązując do jednej z jego sytuacji granicznych, trzeba po prostu uczciwie powiedzieć: życie to walka. Silniejszy wygrywa ze słabszym, sprytniejszy z mniej zaradnym. Takie jest twarde prawo natury.
Oczywiście nie jest to wszystko tak okrutne jak może się wydawać, bo przecież rozwój cywilizacji regularnie nas obdarowuje i możliwe, że jednak zbliżamy się w jakimś stopniu do tej równości. Znieśliśmy niewolnictwo, kobiety mają coraz więcej praw i możliwości, kalekie dzieci nie są zabijane itd. itd. Jednak walka jest widoczna gołym okiem i każdy człowiek mając tylko możliwość chapnięcia czegoś dla siebie, robi to. (I nie musi to być wyłącznie pieniądz. Można przykładowo pod płaszczykiem działalności charytatywnej zabiegać o uznanie społeczeństwa, które dosyć często wynika z niedowartościowania lub poczucia winy).
Walka odbywa się na wszystkich poziomach; na szczytach władzy jest bezpardonowa, w pracy twoi koledzy podkładają ci świnie lub ty im, nawiązują się grupki wzajemnie walczące o wpływy, nawet twoja żona albo mąż subtelnie cię cycka w imieniu swoich interesów. To się dzieje cały czas, nawet nie zdajesz sobie sprawy z tego co robisz i co o twoich uczynkach sądzą inni. Ty myślisz, że jesteś w porządku, a to inni są źli, a tamci myślą dokładnie to samo o tobie. Jesteście tacy sami, tyle że po przeciwnych stronach.
CZŁOWIEK CZŁOWIEKOWI RÓWNY
Duży to problem z tą równością. Ludzie nie rozumieją pewnych subtelności. Zapisy w jakichś konstytucjach, świętych księgach typu: wszyscy ludzie są sobie równi, mężczyzna jest równy kobiecie, a kobieta jest równa mężczyźnie, co one właściwie oznaczają? Że wszyscy są tego samego wzrostu, mają taki sam iloraz inteligencji, takiej samej wielkości c---i i siusiaki? A może chodzi o to, że wszyscy mają takie samo prawo do różnego rodzaju dóbr? O co chodzi z tą równością, bo ja jako Słynny Filozof do dziś nie mogę tego pojąć.
Pierwszą nierównością, która tak na dobrą sprawę determinuje wszystkie pozostałe, to nierówność otrzymana w prezencie od matki natury. I tu muszę po raz kolejny odnieść się do antylogicznych ideologii religijnych. Skoro np. w Chrześcijaństwie czy tam w Islamie, podczas tego ziemskiego życia pracujemy sobie na nagrodę lub karę wieczną, to dlaczego nie mamy wszyscy równych szans aby podczas tych średnio 75 lat życia zdać „egzamin”, po czym cieszyć się życiem wiecznym? Dlaczego jeden rodzi się w rodzinie patologicznej i jest zmuszony kraść (grzeszyć) by przeżyć, a inny ma kochających rodziców, którzy zapewniają mu bezpieczeństwo przez całe dzieciństwo? Dlaczego jeden rodzi się z zespołem Downa, a drugi ma iloraz inteligencji Einsteina i konstruuje b---ę atomową? Ta różnorodność, jeśli już mam ją odnieść do jakichś idei, to pasuje mi jak ulał do koncepcji kolejnych wcieleń, gdzie w każdym kolejnym płacimy lub pobieramy zapłatę za poprzednie.
Jeśli Chrześcijaństwo, Judaizm, Islam... zakładają, że nie ma reinkarnacji, a Bóg rozliczy człowieka z jego uczynków stosując taką samą miarę wobec wszystkich, bez względu na „potencjał wyjściowy”, który zresztą otrzymał od tego samego Boga, to czy taki Bóg to sędzia sprawiedliwy? Czy może ludzie, którzy wymyślili tego Boga i nie za bardzo się przyłożyli, by poskładać to w logiczną całość kpią z mojej inteligencji?
„Racja silniejszego jest lepsza”
Od zarania dziejów człowiekiem słabszym i mniej zaradnym rządził silniejszy i sprytniejszy. Ci silniejsi wymyślili nawet sposoby, aby ci słabsi nie stawiali się za bardzo, gdy jakimś cudem dojdą do tego, że coś tu jest jednak nie tak. Najciekawszym i zarazem chyba najbardziej widocznym przykładem jest przewaga silniejszych mężczyzn nad słabszymi kobietami.
„Kobiety są dla was jak pola uprawne. Przychodźcie więc na wasze pola, kiedy przyjdzie wam ochota. Czyńcie dobro i miejcie bojaźń przed Bogiem” [fragment z Koranu]
Kobieta w Islamie, jak już zdążyłem się zorientować, jest niewiele więcej warta od – powiedzmy – psa. W środowiskach bardzo radykalnych miarą jej wartości są momenty, gdy wykonuję jakąś ciężką pracę fizyczną lub gdy można spuścić w nią z krzyża. Są jak pola uprawne, które można nawadniać kiedy tylko przyjdzie ochota. Ale skoro powiedział tak sam Allach w świętej książce, no to widocznie wszystko jest jak być powinno. Jeśli posłaniec samego Boga – prorok Mahomet bierze sobie kilkuletnią dziewczynkę za żonę i konsumuje z nią małżeństwo, gdy ta nie jest nawet nastolatką, to wszyscy inni którzy postępują w ten sposób, nie tylko nie robią nic złego, ale wręcz są namaszczeni przez samego Stwórcę.
W środowiskach radykalnych, i to nie tylko w Islamie, ale u jakichś baptystów, mormonów itd., kobieta to istota równa mężczyźnie, która w imię Pana winna być posłuszna temu mężczyźnie. Mężczyzna zaś z bożą mądrością winien szanować kobietę i nie nadużywać jej posłuszeństwa. Tak w skrócie można interpretować zapisy dotyczące równości płci w świętych księgach. Czy ta równość i nienadużywanie posłuszeństwa kobiet rzeczywiście ma miejsce?
Bardzo często w tych świętych pismach poruszany jest wątek naturalnego przydziału ról, a więc kobieta jako matka, kucharka – ogólnie osoba zajmująca się ciepłem domowego ogniska. Ten naturalny przydział ról jest widoczny do tej pory w konserwatywnym charakterze wszystkich religii, gdzie kobiety nie mogą pełnić posługi kapłańskiej, nie mówiąc już o jakiejś tam pozycji w strukturach władz kościelnych. Nie trzeba daleko szukać, gdyż orędownikiem tego naturalnego przydziału ról był nasz, już święty JP2, który z jednej strony był nienasyconym sympatykiem kultu Maryi, a z drugiej nawet nie chciał słyszeć o dopuszczeniu kobiet do posługi. Równość więc nabrała – wg interpretacji różnych znawców świętych zapisów – nowego znaczenia.
Pięknymi słowami można ludziom wmówić wszystko, zmanipulować ich, a równości jak nie było tak nie ma.
FEMINISTYCZNE ZACHŁYŚNIĘCIE
Z drugiej strony trzeba jednak zauważyć pewne niebezpieczeństwa pojawiające się w dążeniu do równości, która jednak mimo wszystko postępuje. Trzeba uważać na takich ludzi jak np. Pani Profesor Magdalena Środa w której zachowaniu widać delikatną nutkę ;) nienawiści do mężczyzn. Dążenia do wyzwolenia i równości kobiet, które podbudowane są głównie emocjami i wieloletnim poczuciem krzywdy nie mogą przynieść niczego dobrego. Argumenty Pani Środy co do sprawy np. parytetów w polityce nie mają nic wspólnego z logiką, zdrowym rozsądkiem, a są raczej próbą jakiegoś matematycznego wymuszania. Pani środa uważa, że kobiety powinny mieć taką samą ilość mandatów poselskich jak mężczyźni. A ja się pytam dlaczego taka samą? Przecież jeśli na 100 kandydatów, 80 z nich z lepszymi kalifikacjami to będą kobiety, to mnie to zupełnie nie interesuje. Jeśli będą lepiej rządzić to niech będzie nawet 100 % kobiet. Ale jeśli będą to tępe baby, które nagle poczuły wyzwolenie i smak władzy, to na takich ludzi trzeba uważać i nie wolno im pozwolić rządzić. Rządzić może człowiek mądry, niezależnie od tego czy jest mężczyzną czy kobietą.
W emancypacji kobiet może nastąpić niebezpieczne wahnięcie w drugą skrajność, gdzie dążąc do równości można ograniczyć wolność innej grupy. Np. ja jako pracodawca chciałbym mieć swobodną możliwość wyboru pracownika i np. taki argument, że mężczyzna nie zajdzie mi w ciążę byłby z korzyścią dla mężczyzn. Dlaczego mam być w jakikolwiek sposób zmuszany do przyjmowania kobiet, skoro uznam, że mężczyzna będzie lepszy? Mogę być co najwyżej zachęcony np. jakimś gratyfikacjami. To są banalne rzeczy.
Takich przykładów jest oczywiście więcej, ale na dziś wystarczy.
Słynny Filozof – Facebook
Komentarze (6)
najlepsze
Komentarz usunięty przez moderatora
Podobnie z parytetami - kobiety i mężczyźni, są różni, są sobie