PRZEBUDZENIE – NIE DLA PSA KIEŁBASA cz. 3
NIE ZAKOCHUJ SIĘ W SWOIM „PSYCHOLOGU!”
Moi drodzy przyszedł czas na śmietankę i obierzemy teraz nieco inny kierunek ku PRZEBUDZENIU. Jednak dalej będziemy krążyć wokół tej jednej rzeczy, która nie pozwala nam się przebudzić – PRZYWIĄZANIA. Bardzo ważne jest byś nie miał w życiu żadnej gwiazdy, żadnego idola! Co to oznacza? Musisz być krytyczny względem wszystkich i wszystkiego, nawet względem własnego rozumowania. Nie możesz dopuścić do więzi emocjonalnej z konkretną osobą, która proponuje Ci jakiś kierunek. To, że wiem trochę więcej niż przeciętny człowiek, nie oznacza, że MUSISZ MNIE ZA TO LUBIĆ! Kiedy dochodzi do kontaktu emocjonalnego np. między księdzem, a wiernym, wtedy wierny zakłada sobie klapki na oczy i zaczyna się idealizowanie człowieka i robienie z niego Bóstwa! Załóżmy, że jesteś jakimś uczniem Jezusa i dowiadujesz się, że zanim go poznałeś – Jezus sobie chodził z kumplami na dziwki? Czyż nie powiesz: zawiodłem się na Tobie Panie Jezu? Przywiązałeś się do jego wizerunku świętego, idealizowałeś go, a potem wszystko runęło jak domek z kart. Ja bardzo często piszę, że staram się kroczyć prawą ścieżką od pewnego już czasu, co jest prawdą. Piszę również, że robiłem poważne błędy za czasów grzesznej młodości. Gdy piszę, że ludzie są egoistami – wszyscy to zrozumieją, ale gdy rozmawiam z jakąś czytelniczką prywatnie i opowiadam szczerze o swoim życiu, to osoba mówi mi: zawiodłam się na Tobie! Oznacza to nic więcej jak to, że kobitka weszła ze mną w kontakt emocjonalny, zaczęła mnie idealizować! A Ja jestem zwykłym człowiekiem, który popełnia błędy i w przeciwieństwie do większości hipokrytów, przyznaję się do tego. Jednak ludzie chcą swoich bohaterów i dalej tkwią w świecie idei. Gdy wychodzi na jaw natura ludzka, której ludzie nie chcą widzieć, bo mają głowy wypchane ideami, to następuje wielkie rozczarowanie. Śpisz koleżanko, podobnie jak większość kobiet, które się we mnie podkochiwały lub podkochują od momentu, gdy zacząłem pisać. Zawiodłam się na Tobie? Gdy słyszę coś takiego, wiem, że osoba ta nie potrafi wyjść poza własne pragnienia. Wiem, że nie rozumie przesłania, a zrozumiała tylko to co chciała zrozumieć – to co już wiedziała, a teraz chciała to tylko potwierdzić. Gdy słyszę kobietę, która mówi że faceci są tacy a siacy, to uciekam gdzie pieprz rośnie.
Gdy Ja napisałem o spisku i sztabie psychologów w Watykanie, to jest to tylko i wyłącznie jedna hipoteza jednego człowieka! Proszę nie brać tego serio, bo Ja takimi przykładami chcę zasiać w Tobie ziarno krytycznego myślenia, tak jak ktoś zasiał to ziarno we mnie. Mimo że przykład jest poparty jakimiś tam sensownymi argumentami, to nie oznacza to wcale, że tak musi być. Bardzo łatwo jest popaść z jednego dogmatu w drugi i myśleć, że się wie więcej. Sam się czasem nad tym zastanawiam i obserwuję, poddaję wątpliwości to co się ze mną dzieje. I nie wiem. Szczerze nie wiem. Przecież mogę „budując swoją własną filozofię” stworzyć kolejny dogmat, prawda? Bardzo dużo filozofów stworzyło własne system filozoficzne i czasem bardzo się różniły. Kierunek jaki obrałem, to „dogmat polegający na odrzuceniu wszelkich dogmatów” hehe – poddanie pod wątpliwość wszystkiego co do tej pory mnie nauczono. Różni ludzie; teologowie, filozofowie, psychologowie wyznawali całkowicie różniące się od siebie doktryny – kto z nich miał więc rację? Dlaczego niby Ja ją mam mieć? PRZEBUDZIENIE to jest coś do czego być może kiedyś dojdziesz, ale to będzie tylko i wyłącznie Twoja zasługa, nikogo innego! Nie możesz komuś wejść na plecy!Chciałbym opisać pewne rzeczy tak jak Ja to rozumiem, choć po rozmowach z niektórymi ludźmi prywatnie, to nie wierzę już w to, że jeden człowiek potrafi zrozumieć drugiego. Jak może zrozumieć mnie ktoś po kilku tekstach, gdy Ja chcę przekazać coś co „zbudowałem” po lekturze kilkudziesięciu książek i tekstów z zakresu: psychologi, filozofii, duchowości, a także obserwacji tego co się wokół mnie i we mnie samym dzieje?
PRZYWIĄZANIA
Teraz napiszę o przywiązaniu, emocjach i będę się odnosił do jakiś tam filozofów, żeby nie można było mi zarzucić jednostronności. Napiszę o tym, żeby pokazać Ci jakim jesteś kajdaniarzem, jakim Ja jestem kajdaniarzem i jakimi kajdaniarzami jest większość ludzi, a może nawet wszyscy, łącznie z Jezusem, Buddą i innymi legendami. Ja nie wiem czy Jezus doznał oświecenia, czy był Bogiem albo Budda. Nie wiem! Różne rzeczy tylko o nich słyszałem i przeczytałem. Muszę znowu wziąć kubeł z zimną wodą i ocucić kilka moich „pacjentek”, które po lekkim przebudzeniu znów przysypiają. Jak pisze De Mello, ludzie nie chcą być wyleczeni, potrzebują jedynie środka uśmierzającego ból! Ludzie szukają pomocy ze swoimi problemami w różnych miejscach; chodzą do psychologów, psychiatrów, różnych nauczycieli duchowych, czytają książki, jakieś publikacje naukowe, rozmawiają z przyjaciółmi itd. Jednak, gdy w którymś z tych miejsc nastąpi przywiązanie, czyli tak właściwie zawierzenie w super możliwości tego kogoś, to sytuacja zakłada Ci klapki na oczy, uszy i dalej śpisz; chcesz przewieść się po prostu na plecach tego kogoś nie wkładając w to ani krzty swojej pracy. Ludzie chodzą do psychologów, by ten przepisał im receptę, którą mogą wykupić, zażyć lek i poczuć się lepiej. Większość psychologów, lekarzy, filozofów, górników, mechaników precyzyjnych, stolarzy, budowlańców i innych, to rzemieślnicy, którzy nauczyli się czegoś w szkole w sposób schematyczny, w ogóle nie poddając analizie/wątpliwości tego czego się uczyli. Nie zmodyfikowali o ten SWÓJ PIERWIASTEK tego co ich nauczono. To proste: skoro większość ludzi to kajdaniarze, to większość lekarzy, psychologów i innych fachowców to kajdaniarze. Przykład z życia: idę sobie oddać krew, wypełniam ankietę, w ankiecie przeoczyłem pytanie o mojej alergii. W wywiadzie z lekarzem mówię mu, że mam alergię i się odczulam. Lekarz mi mówi, że alergia mnie dyskwalifikuje (trochę dziwne, bo oddaję krew już od ponad roku i przy pierwszym wywiadzie o tym powiedziałem). Pytam się więc dlaczego? Gość wyciąga mi jakieś kartki – wytyczne do kwalifikacji krwiodawców i mówi: bo takie mamy procedury. W sumie fajny miły uśmiechnięty facet i się pytam z ciekawości co z tą krwią, że jest niezdatna do pobrania. Gość wyciąga znowu jakieś kartki i szuka. Ale nie potrafi mi odpowiedzieć od razu, że na przykład jakieś parametry krwi czynią ją niezdatną. Facet po prostu nie wie. Mało tego, tydzień wcześniej byłem oddać krew i pobrali mi tylko próbkę do badania, bo się okazało, że mam 403( jakiś tam jednostek) poziomu płytek krwi, a górny pułap normy to 400. Po przyjściu do domu wszedłem se na internet i widzę, że w jakiejś innej stacji krwiodawstwa norma jest 440. Widzicie! Ktoś gościowi powiedział, że norma jest 400, a on w ogóle się nad tym nie zastawia dlaczego tak jest? To jest przykład z mojego życia, ale takich przykładów każdy z Was może podać więcej. Bezkrytyczne łykanie wszystkiego jak pelikan! Dlatego nie łykaj jak pelikan tego co Ja piszę! Pamiętaj o tym, zawsze! Teraz zaczynamy śmietankę! Będą kubły wody – PRZEBUDZENIE! Dobry psycholog potrafi pomóc człowiekowi, kiepski psycholog idzie ze swoja pacjentką do łóżka. Właściwie trudno nazwać go psychologiem, bo to taka sama zagubiona owieczka albo nawet jeszcze większa niż ta pacjentka! Pacjentki zakochują się w swoich psychologach, bo pragną bohatera, a nie wyleczenia. Pragną rycerza na białym koniu i przejechać się na tym koniu – znowu na czyiś plecach! Jest taki kawał; spotyka się dwóch psychologów i jeden mówi: Ty się czujesz dobrze powiedz mi jak Ja się czuję! Chcesz żeby ktoś Ci powiedział, nie masz najmniejszej ochoty pracować nad sobą bo jesteś jebanym leniem! Gdy facet zaczyna coś do nich sensownie gadać i po prostu udziela im pomocy jak pozostałym pacjentom, to one sobie nagle wyobrażają, że są wyjątkowe, a facet zwyczajnie naprowadza ją, bo wie troszkę więcej niż ona (zaznaczam dobry psycholog), bo jest prawdziwym profesjonalnym fachowcem. Pierwszy raz w życiu czują, że ktoś je rozumie i czują się wspaniale – wyjątkowo. Jaka Ty jesteś kurwa wyjątkowa? Jesteś taka sama jak inne. Dlatego dobry psycholog, nauczyciel czy jaki tam inny, tłumaczy w inny sposób, a jak to nie pomaga – wali kubełkiem wody. Jak dalej nie pomaga to mówi: przepraszam, ale nie mogę Pani dłużej leczyć. Oburzasz się? No to dam Ci przykład z męskiej strony. Gdy jeszcze byłem katolikiem i chodziłem do kościoła, to przez te 20 lat słyszałem dosłownie dwa kazania, które chwyciły mnie za serce. Cała reszta tej szopki, to była zwykła mechanika; znak krzyża, śpiewanie tych samych piosenek itd. Jeden to był misjonarz i było słychać w tym co mówi, że to życiowy praktyk i jeden młody ksiądz, który opowiadał o Bogu, że jest w rzeczach prostych – żadnego osobowego boga, który po prostu został uchwalony przez Sobór w Nicei w 325 roku – biskupi przyjęli dogmat, że Bóg jest jeden w trzech osobach. Przyjechało kilku facetów na jakąś konferencję jak u mnie w szkole i przyjęli uchwałę. Wyobrażacie sobie? Najpierw się toczyła dyskusja (czyli podejrzewam zwykła awantura, jak w sejmie), a potem zagłosowali, heheh. I nagle bogowie z księgi rodzaju stali się jednym Bogiem. Cud! Ale to tylko tak na marginesie. Gdy usłyszałem tych dwóch facetów, którzy tak pięknie mówili o Bogu, chciałem żeby byli moimi kolegami, chciałem z nimi pić piwo, chciałem z nimi być! ZAKOCHAŁEM SIĘ W TYCH DWÓCH FACETACH! Byli moimi bohaterami! Nie zakochuj się w swoim psychologu, nie wyznawaj Jezusa ani Buddy! Słuchaj i obserwuj uważnie tego tylko co się wokół Ciebie dzieje. Nie bądź osłem! De Mello obserwując to wszystko powiedział: Ja jestem osłem i Ty jesteś osłem i nosił się z zamiarem napisania takiej książki – chyba dokończę jego dzieło ;)
AWANTURA O BASIĘ
To nie ma żadnego znaczenia co Ja tu piszę, ale Wy kochacie emocje, to Ja Wam je dam! Dziś u mnie na zajęciach była już trzecia awantura! Haha, teraz się z tego śmieję ale w tamtym czasie emocjonowałem się równie mocno jak profesor i moja koleżanka. W pewnym momencie myślałem, że profesor jej normalnie zapierd...li w pysk. A na końcu już prawie z pianą w ustach, wykrzyczał, żeby nie opowiadała mu bzdur, bo jest mądrym człowiekiem! Zapadła cisza po burzy, zażenowanie wśród studentów – mój profesor mnie zawiódł ;) Mój bohater, okazał się nieopanowanym profesorkiem, który dalej nie może pogodzić się, że na świecie jest mnóstwo tępaków. Widzicie; oceniłem Pana Profesora, co pozwala mi czuć się lepszym od niego. Ale po co? Co mi to da?
Do rzeczy. Profesor wykładając filozofię N. Hartman'a, omawiał tzw. metodę fenomenologiczną w poznawaniu świata – jakiś zjawisk np. „miłość”. Szybciutko wytłumaczę; fenomenologia to metoda poznawcza, która wymaga odrzucenia jakichkolwiek narzuceń światopoglądowych - „trzeźwe badanie, pozbawione patosu i żądzy sensacji, czyste umiłowanie prawdy, posłuszeństwo jej prawu”. Innymi słowy zdystansowanie się od emocji i umiejętność wyjścia poza swoje uwarunkowania religijne, polityczne, naukowe itd. (Widzicie jakieś podobieństwa z filozofiami wschodnimi?) Profesor zafundował nam taką „zabawę” – i teraz się skupić, bo przelewki się skończyły – będzie coś pozornie nowego, ale tak właściwie to ciągle to samo, gdzie odkrywa się coraz to bardziej wyrafinowane i ukryte oblicza tego samego zjawiska. Profesor zadał pytanie: dlaczego jeden mąż bije swoją żonę dwa razy w tygodniu, a drugi nie bije w ogóle? Odpowiedź jest banalnie prosta – jak powiedział profesor – bo ją kocha. Jeden i drugi mąż kocha swoją żonę. I co? Teraz próbujesz wznieść się ponad swoje uwarunkowania i ZROZUMIEĆ, czy REAGUJESZ? Wracając na zajęcia, nastąpiła REAKCJA; I zaczęła się awantura, bo nasza dyżurna dogmatyczna katoliczka nie zajarzyła i do tej pory nie jarzy pewnie, że większość ludzi to po prostu kajdaniarze przykuci do swojego światopoglądu. Nazwała męża, z oburzeniem że to zwierz, a nie kochający mąż, zaczęła kręcić głową, podnosić głos – cały „pakiet zachowań” wskazujący na emocjonalny odbiór. (Powtarzam po raz kolejny: proszę odciąć się od swoich emocji i uwarunkowań!) Gdy starasz się zrozumieć motywy działania drugiego człowieka, a przypniesz mu etykietkę – zwierz, wtedy ROZUMIENIE się kończy! Zajarzyłem o co chodzi profesorowi i postanowiłem troszkę mu pomóc i pierwszy raz włączyłem się do dyskusji i powiedziałem: Słuchaj Basia! Jest syn, który po pijanemu potrąca pieszego na przejściu. I teraz jeden ojciec z miłości do tego syna opłaca prawników i sędziego, a drugi ojciec z miłości pozwala ponieść konsekwencje synowi jego występku – syn idzie do więzienia. I wtedy moja koleżanka zaczęła się troszkę zastanawiać i była skłonna przyznać mi rację, ale przykład z mężem i żoną był dalej jak beton niemożliwy do skruszenia. Jednak gdy sięgniesz głębiej chodzi o to samo. To są kapitalne przykłady jak ludzie rozumieją miłość, jak ludzie rozumieją różne rzeczy. Jak jesteśmy uwarunkowani. Obaj Ci ojcowie są święcie przekonani, że czynią dobrze z miłości! Dokładnie tak samo jak obaj Ci mężowie myślą, że kochają żonę. Papieże też myślą, że czynią dobrze. Pamiętajcie, to jest metoda fenomenologiczna, która polega na ZROZUMIENIU, a nie na OCENIANIU Z PUNKTU NASZEGO ŚWIATOPOGLĄDU! Tylko ZROZUMIENIE, żadnych ocen, osądów. Naprawdę wszyscy Ci ludzie mogą być święcie przekonani, że czynią dobrze. Dlatego w różnych kulturach, gdzie ludzie są w różny sposób warunkowani, rozumienie moralności człowieka jest różne. Np. po kamienowaniu zdradzającej kobiety w islamie, wszyscy wracają do swoich zajęć, bez najmniejszego podniecenia i wyrzutów sumienia, a w Polsce za coś takiego idzie się do więzienia, a sprawca czasem bardzo żałuje, i nie dlatego że idzie do więzienia. Ludzie działają po prostu wedle jakiś ustalonych reguł, różnych dla różnych kultur.
JAK SIĘ BABY NIE BIJE, TO JEJ WĄTROBA GNIJE
Kultura to duża zbiorowość społeczna, rodzina to mała zbiorowość społeczna. Gdy w jednej rodzinie ojciec, będzie szorstki i będzie pozwalał synowi ponosić konsekwencje swych złych występków, to syn się tego nauczy i będzie robił podobnie względem swojego syna, uważając to za słuszne. Gdy w innej rodzinie tatuś będzie za niego wszystko załatwiał, nie licząc się z obowiązującymi normami w swojej kulturze i będzie przepłacał prawników, to syn może też się tego nauczyć i również uzna to za słuszne. Podobnie może być w rodzinach, gdzie wiele rzeczy załatwiało się przemocą; ojciec traktował matkę jak służącą i worek na spermę, to i synek możliwe, że nie będzie miał szacunku do kobiet, a co gorsza – nie będzie miał z tego powodu, żadnych wyrzutów sumienia.
W obu przypadkach z przykładu mężów, którzy kochają swoje żony, zauważamy jeden wspólny element, a mianowicie – żona jest dla nich ważna. Coś te żony muszą mieć, skoro Ci mężowie chcą z nimi być. Nie dowierzasz? Gdyby nie była ważna, jeden i drugi by ją zostawił. Sens tej wagi polega na tym, że mąż (jeden i drugi) czerpie przyjemność z przebywania w związku ze swoją żoną. Jeden będzie ją szanował, a pobicie nawet mu przez myśl nie przejdzie, bo wie, że to szanująca się kobieta i gdy ją raz uderzy straci ją na zawsze. Drugi wie, że jak jej nie spuści od czasu do czasu manta, to się rozpuści jak dziadowski bicz i nie będzie w domu tak jak powinno, czyli przyjemnie dla niego. W obu przypadkach mamy do czynienia z obawą o utratę „przyjemności”. Ktoś powie, że bredzę z tym biciem kobiet. Ale naprawdę niektórzy ludzie tak rozumieją miłość – jako znęcanie się nad kimś. Hitler zabijając miliony ludzi, był przekonany, że buduje nowy świat, że wykonuje misję. Wojny krzyżowe i zabijanie w imię Boga, palenie na stosie, też wszystko to było czynione z miłości. Ci ludzie byli pewni, że sam Bóg ich namaścił, a ktoś kto wygłaszał jakąś teorię przeciw Bogu, zagrażał temu Bogu. Rozumienie miłości u każdego z nas zostało nieco inaczej zaprogramowane.
ZMYSŁ MORALNY
Niektórzy uważają, że istnieje coś takiego jak zmysł moralny. Naturalny zmysł człowieka, który istnieje niezależnie od uwarunkowań. Myślę, że to całkiem możliwe, bo przecież można być dobrym człowiekiem będąc: chrześcijaninem, buddystą, hinduistą itd. Ja dodatkowo uważam i wielu innych, że można być dobrym człowiekiem będąc JEDYNIE CZŁOWIEKIEM. Niepotrzebna mi jest wtedy łaska jakiejś istoty, a wystarczy jedynie uważna obserwacja i zrozumienie, by pokochać człowieka. Zaznaczam, że ta miłość w moim rozumieniu to nie jest noszenie kogoś na rękach, kupowanie kwiatów i wycieczek zagranicznych. Gdy widzę, że ktoś źle coś robi, np. katuje psa, to dzwonię na policję z miłości do niego, by poniósł konsekwencje swojego czynu. Zdarzenia i konsekwencje, to jest miłość w ujęciu dalekowschodnich filozofii, które czasem społeczeństwa europejskie i amerykańskie doceniają. Gdy żona mnie zdradza, zostawiam ją z miłości do niej, by nauczyła się, że tak nie wolno robić. Gdy Ja zdradzam żonę i ją oszukuję, zostawiam ją z miłości do niej, by mogła ułożyć sobie życie z kimś, kto będzie ją szanował skoro mi się to nie udaje. Zostawiam ją z miłości i szacunku do drugiego człowieka. Imperatyw kategoryczny Kanta - "należy postępować zawsze wedle takich reguł, co do których chcielibyśmy, aby były one stosowane przez każdego i zawsze", czyli najzwyklejsze drugie przykazanie miłości. Zaznaczam też, że miłość to nie jest rezygnacja z siebie. Nie mogę poświęcać swojego życia dla czyjegoś życia. Wtedy traktuję swoje życie jako coś gorszego. Czy moje życie jest mniej ważne od czyjegoś życia?
Słynny Filozof - Facebook