Pan Profesor, tak jak większość jego kolegów z polskich uczelni, nie rozumie jednej rzeczy : czasy się zmieniły, a postęp dotyczy także dydaktyki.
Studiowałem za granicą na "elitarnej" uczelni, nauczyciele akademiccy drukowali dla nas wykłady i je rozdawali. Kiedy słabo zdaliśmy egzaminy, przychodzili, przepraszali na wykładzie i drukowali dodatki do wykładów na których omawiali problematyczne zadania. Przed egzaminami robili specjalne zajęcia poświęcone tematyce z zadań testowych. Każdy na początku roku otrzymywał syllabus
@CzekoladowyRambo: Mam wrażenie, że nieco inaczej rozumiemy "opiekuńczość" uczelni, o której mówił Wolniewicz. Po pierwsze, uczelnia o której piszesz, ma zapewne bardzo rygorystyczne wymagania, przez co już na starcie odsiewa ludzi, którzy odstają mocno poziomem od pozostałych. Po drugie uczelnia tymi już wyselekcjonowanymi ludźmi się opiekuje, dbając o to, aby wykłady były wartościowe i zrozumiałe a nie poprzez obniżanie poziomu tak, aby każdy zaliczył. Mylę się?
Ostatnio rozmawiałem z moją panią dziekan na ten temat. Doszliśmy do w sumie sensownej konkluzji, że owszem poziom studiów leci na pysk, ale nauka się rozwija, bo w populacji zawsze będzie taki sam rozkład geniuszy jak i debili. Więc powszechna edukacja nie wpływa hamująco na rozwój, w rzeczywistości nie ma to większego znaczenia. To znaczy ma ekonomiczne, ale moim zdaniem powszechny dostęp do wiedzy jest osiągnięciem cywilizacyjnym. Wiadomo, że większość z tych
@Dran00: Po pierwsze to nie jest wina uczelni, że ludzie nie dostają pracy tylko lenistwa korporacji i ich strachu przed podejmowaniem ryzyka w tym sensie, że oni nie sa w stanie faktycznie przed przyjęciem do pracy zweryfikować umiejętności danej osoby. Problem nie jest w poziomie trudności bo na przykład taką fizykę teoretyczną nie kończy wiele osób, problem jest w tym jakie studia ludzie kończą, jak również problemem są prywatne uczelnie
@rainkiller: Ja bym się zastanowił, czy nie szkodzi.
Dotyka to tylko tych moim zdaniem którzy swoimi dyplomami starali się wyleczyć swoje kompleksy i boli ich to, że jakaś osoba która jest głupsza od nich ma ten sam tytuł co oni.
Problem jest w momencie wejścia na rynek pracy. Jeśli dyplom nic nie znaczy, a nie masz jeszcze udokumentowanych osiągnięć zawodowych, to otrzymanie pracy może się okazać loterią albo wygra ten co lepiej naściemnia, a nie więcej umie. Gdyby dyplom był trudny do zdobycia i świadczył o umiejętnościach, to sprawa byłaby
Sprawa jest banalnie prosta: gdy masz wyprodukować np 1000 samochodów, to możesz im poświęcić relatywnie dużo czasu i uwagi, mogą być lub nawet będą najwyższej jakości, ale gdy musisz naklepać 10 000 000 samochodów - to cudów nie ma, nie da rady ich zrobić na tak wysokim poziomie, to się tyczy zasadniczo każdego produktu, nauka też jest produktem. Ludzie sami sobie zaszkodzili pchając się na studia którymi się nie interesowali, tylko dla
Nie dość że tracimy możliwość wykształcenia prawdziwych naukowców którzy toną w tym motłochu to jeszcze traci na tym całą gospodarka.
Najpierw - ludzie którzy się na studia nie nadają marnują 3-5 lat a tak to mogliby już pracować, zdobywać doświadczenie i tworzyć bogactwo, a później wypuszcza się po tych 5 latach ludzie nie nadających się do pracy, po absurdalnych kierunkach. Nie mówiąc o tym że te "studia" kosztują.
"W 1951 został magistrem filozofii, promotorem jego pracy magisterskiej 'Krytyka subiektywnego idealizmu w "Materializmie i empiriokrytycyzmie" W.I. Lenina' był Czeżowski."
Super, kolejny ciągle wałkowany na wykopie temat. Chętnie poszedłbym na kurs obsługi wózka widłowego i na tym zakończył swoją edukację ale w tym kraju oznacza to tylko tyle że będę niewykształconą osobą. Nie mam żadnej gwarancji że wynagrodzenie w pracy jako operator wózka widłowego pozwoli mi się utrzymać, wynająć mieszkanie i prowadzić godne życie z rozrywkami innymi niż siedzenie na wykopie. O utrzymaniu i posiadaniu dzieci i zwierzątka nie wspominając. Dlatego wolę
Ma rację, ale nadal w pewnych zakompleksionych kręgach bycie studentem nawet na byle jakim kierunku uchodzi za nobilitujące :) A prawda jest przerażająca, większość studentów nie ma po ukończeniu swoich "uczelni" ŻADNYCH kompetencji czy wiedzy potrzebnej do jakiejś pracy. Uczelnie powinny przystosować przynajmniej część swoich kierunków do wymagań rynku pracy. Maturzyści bezmyślnie wybierają jakieś żałosne kieruneczki bez wcześniejszego sprawdzenia ewentualnych możliwości pracy po ich ukończeniu, a później zostaje rozczarowanie, lament i żal
@michael1v6: Nie mam sklepu z warzywami i nie o to mi chodziło, tylko o to, żeby uczelnie przy tworzeniu programów brały pod uwagę wymagania rynku pracy. Bo ilu nam w końcu potrzebnych jest kulturoznawców, socjologów itp.. Poziom jest inną kwestią, np. ktoś po zarządzaniu nie byłby w stanie poprowadzić właśnie chociażby takiego sklepiku z warzywami, o kierowaniu kilkuosobowym zespołem to już można zapomnieć.
@HrabiaZet: problemem jest jeszcze coś: brak samokształcenia i chęci w byciu coraz to lepszym (nie od innych ale od samego siebie). Ludzie żyją w błędnym przekonaniu, że wiedza wniesiona ze studiów jest obowiązująca na całe życie, podczas gdy dziś łatwo się ona przeterminowuje.
Komentarze (76)
najlepsze
Ludzie często nie lubią pana Wolniewicza, gdyż jest dość dosadną osobą i nie lubi, jak rozmówca zadaje, według niego, głupie pytania.
@shadowsof2: Serio? Nigdy się z tym nie spotkałem. Dziadek jest niezły.
- Tu są młodzi ludzie, panie profesorze, młodzi ludzie... z tym pokerem
- Co młodzi ludzie?
Studiowałem za granicą na "elitarnej" uczelni, nauczyciele akademiccy drukowali dla nas wykłady i je rozdawali. Kiedy słabo zdaliśmy egzaminy, przychodzili, przepraszali na wykładzie i drukowali dodatki do wykładów na których omawiali problematyczne zadania. Przed egzaminami robili specjalne zajęcia poświęcone tematyce z zadań testowych. Każdy na początku roku otrzymywał syllabus
1. Tak, pracuję w branży, prowadzę przedsiębiorstwo.
2. Imperial College
Problem jest w momencie wejścia na rynek pracy. Jeśli dyplom nic nie znaczy, a nie masz jeszcze udokumentowanych osiągnięć zawodowych, to otrzymanie pracy może się okazać loterią albo wygra ten co lepiej naściemnia, a nie więcej umie. Gdyby dyplom był trudny do zdobycia i świadczył o umiejętnościach, to sprawa byłaby
Najpierw - ludzie którzy się na studia nie nadają marnują 3-5 lat a tak to mogliby już pracować, zdobywać doświadczenie i tworzyć bogactwo, a później wypuszcza się po tych 5 latach ludzie nie nadających się do pracy, po absurdalnych kierunkach. Nie mówiąc o tym że te "studia" kosztują.